اخبار سیاست گذاری روزنامه شماره ۶۶۶۳

محاصره دریایی، تحریم‌های نفتی و محدودیت‌های هوانوردی درآمدهای ارزی و تجارت ایران را تحت فشار قرار داده است؛ اما این امر تاکنون تغییر اساسی در موضع تهران ایجاد نکرده‌اند.

رشد ۷۰ درصدی تعداد زنان سرپرست خانوار طی دو دهه اخیر و رسیدن آن به بیش از ۳.۵‌میلیون خانوار، در سال ۱۴۰۰، همراه با پراکندگی سیاست‌ها و غلبه رویکردهای صرفا حمایتی، باعث شده بسیاری از طرح‌های موجود به توانمندسازی پایدار منجر نشوند. در این راستا، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در یک گزارش سیاستی، گذار از حمایت‌های پراکنده به یک نظام یکپارچه، چندبعدی و توانمندساز را به عنوان راهکار اصلی بهبود رفاه خانوارها معرفی کرده است. اگرچه سرپرستی خانوار توسط زنان به خودی خود یک چالش اجتماعی محسوب نمی‌شود، اما کیفیت حضور این افراد در بازار کار می‌تواند مشکلاتی برای رفاه آنان به همراه بیاورد. این زنان علاوه بر تامین معیشت خانواده، با فقر، بیکاری، محدودیت فرصت‌های شغلی، کمبود مهارت، آسیب‌های اجتماعی و ضعف شبکه‌های حمایتی مواجه‌اند. نرخ اشتغال آنها تنها ۱۸ درصد (در برابر نرخ ۷۵ درصدی اشتغال مردان) است و سهم قابل‌توجهی در دو دهک پایین درآمدی دارند، درحالی‌که تنها ۱۴ درصد از این خوانوارها از پوشش حمایتی بهزیستی برخوردارند. قوانین بالادستی بر عدالت و فرصت برابر تاکید دارند، اما پراکندگی قوانین، نبود برنامه جامع توانمندسازی و برخی مواد قانون مدنی و کار که نقش سنتی مرد را به‌عنوان نان‌آور تثبیت می‌کنند، محدودیت ایجاد کرده‌اند.