مجله تصویری سلاح- آسمان اروپا در زمان جنگ جهانی اول به عرصه‌ای برای آزمایش انواع مختلف هواپیمای جنگی تبدیل شده بود. نخستین نمونه از این جنگنده بسیار ضعیف بودند، مشکلات فراوانی داشتند و در بیشتر موارد حوادث مرگباری را باعث می‌شدند. با این وجود خلبان‌های ماهر در ارتش‌های مختلف که از آنها به عنوان «شوالیه‌های آسمان» یاد می‌شود توانستند با همین جنگنده‌ها سرنوشت جنگ جهانی را تغییر دهند. در اینجا نام شش نفر از بزرگترین آنها آورده شده است.

مانفرد فون ریشتهوفن

بریتانیایی‌ها به او «شوالیه قرمز» می‌گویند و فرانسوی‌ها از او با نام «شیطان قرمز» یاد می‌کنند. در زمان او پرواز با هواپیماهای جنگنده مانند نبردها تن به تن با دشمن بود. این خلبان آلمانی در سپتامبر ۱۹۱۶ توانست نخستین هواپیمای دشمن را سرنگون کند و تا آپریل ۱۹۱۸ در زمان مرگ خود توانست باعث سقوط ۷۹ هواپیمای جنگنده دشمن شود. هیچ خلبان دیگری در جنگ جهانی به چنین رکوردی دست نیافت.

اِدی ریکن‌بیکر

او در زمان جنگ جهانی اول یکی از رانندگان مسابقات اتومبیل‌رانی در آمریکا بود و در همان سال‌ها به نیروی هوایی پیوست. اوایل سال ۱۹۱۸ او نخستین پرواز خود را انجام داد و به این اتفاق مشهور شده بود که در همه نبردها تا مرز خودکشی پیش می‌رود. او در یکی از پروازهای خود موفق شد همزمان هفت هواپیمای دشمن را مورد هدف قرار دهد و به همین خاطر سپتامبر ۱۹۱۸ مدال افتخار گفت.

آلبرت بال

او یک خلبان انگلیسی بود که در کارنامه خود فرمانده پروازهای بریتانیا، ۴۴ پیروزی در نبرد با دشمن و چهارمین خلبان بزرگ در زمان خود بود. از او به عنوان دوست‌داشتنی‌ترین خلبان جنگ جهانی اول یاد می‌شود. او در زمان مرگ خود تنها ۲۰ سال داشت.

ویلیام بیشاپ

این خلبان کانادایی توانست در ۷۲ نبرد هوایی به پیروزی دست یابد و رکوردی تاریخی را از خود برجا بگذارد. او فعالیت نظامی خود را در قالب یک سرباز ساده آغاز کرد و سرانجام وارد مرکز سلطنتی هوانوردی شد. خلبان‌های آلمانی به او لقب «حاکم جهنم» را داده بودند.

وِرنر واس

او در جنگ جهانی اول برای ارتش آلمان به پادشاه آسمان مشهور شده بود. ورنر در سال ۱۹۱۴ زمانی که تنها ۱۷ سال داشت وارد ارتش شد و در نبردهای هوایی خود توانست ۴۸ پیروزی را به ثبت برساند.

جرج گاینمر

او پیش از اینکه خلبان شود یک مکانیک ماهر بود. گاینمر توانست عنوان برترین خلبان ارتش فرانسه در جنگ جهانی اول را به خود اختصاص دهد و در زمان مرگ خود برترین نشان ملی از این کشور را دریافت کند.