«ورزش سه» در بازخوانی گفت‌وگویی با ابراهیم آشتیانی، بازیکن سابق شاهین و پرسپولیس که صبح امروز درگذشت، نوشت: «بعد از انحلال شاهین در روز ۱۶ تیر ماه سال ۱۳۴۶ شاهینی‌ها با دکترین تاریخی دهداری و کمک و همیاری رجبعلی فرامرزی، مرحوم مجید حاج‌رضایی و... به پرسپولیس کوچیدند و اگر تلاش این آدم‌ها و باشگاه پرسپولیس و مدیری مثل علی عبده نبود، امروز خبری از نام پرسپولیس هم نبود.

پرسپولیسی‌ها روز ۱۶ فروردین را برای ابتدای حیات خود مناسب دیدند. آنها در اولین روز فوتبال خود با رنگ مورد علاقه مؤسس باشگاه یعنی عبده قرمز آجری و سیاه به میدان تاج آمدند اما شاهینی‌های سابق مثل دهداری، همایون، جاسمیان، کاشانی، محراب، کلانی، برادران وطنخواه، آشتیانی، گنجاپور، رحیمی و ناظم و... علاقه داشتند که سفید بپوشند. جالب این که در روز اول تاریخ پرسپولیس آنها مجاز به پوشیدن سفید نبودند، چون رقیب آنها یعنی تاج هم سفید پوشیده بود!

۴۸ سال قبل شرایط با امروز متفاوت بود و بازیکنان در یک سال تنها با ۲ یا ۳ دست لباس بازی می‌کردند و مثل امروز نبود که هر بازی یک دست کامل لباس باشد و اثری از اسپانسر و اسپانسرینگ نبود و لوگوی تولیدی پوشاک هم نبود. بنا بر این با ۲ دست لباس قرمز آجری، بازیکنان شاهین قدیم و پرسپولیس امروز ناچار بودند سال ۴۷ را سر کنند.

اما در مرداد ۱۳۴۸ بازیکنان پرسپولیس بر اساس یک پروتکل همکاری بین علی عبده مدیر عامل شرکت سی آر سی و محمود خیامی (مؤسس شرکت ایران ناسیونال، مونتاژ کننده اتوبوس و کامیونت بنز و تولید کننده اولین خودروی ملی یعنی پیکان) بازیکنان پرسپولیس به تیم پیکان پیوستند. آن جا دیگر مردان پرسپولیس به راحتی پیراهن مورد علاقه خود یعنی شاهین را بر تن کرده و سفید پوش شدند اما دوباره در تابستان ۴۹ مردان شاهین قدیم و پیکان امروز دچار اختلاف با مسئولان پیکان شده و رفته رفته به پرسپولیس برگشتند، جالب اینکه این پرسپولیس سفید می‌پوشید تا سنت شاهین را حفظ کند.

اما از تابستان سال ۱۳۵۰ و ورود یک مربی محبوب به نام آلن راجرز رنگ پرسپولیس را برای همیشه تغییر داد.

راجرز که هر چه می‌گفت پرسپولیسی‌ها بی‌تردید اجرا کننده آن بودند، به خاطر علاقه به تیم آرسنال رنگی برای پیراهن پرسپولیس انتخاب کرد که علی عبده هم آن را دوست داشت، رنگ قرمز! البته راجرز سرخ و سفید را دوست داشت و عبده، سرخ و سیاه را.... بعدها رنگ پیراهن پرسپولیس رسماً سرخ با آستین سفید و شورت سفید و جوراب قرمز مشخص شد و به مسئولان لیگ تخت جمشید اعلام رسمی شد. آشتیانی در این باره می‌گوید:

«راجرز به لندن رفت و با خرید پیراهن‌های آرسنال ما را سرخپوش کرد.»

بعدها که راجرز رفت بازیکنان پرسپولیس که بعدها برخی از آنها مربیانی بزرگ شدند کماکان به منویات و اعتقادات او پایبند بودند، به جز رنگ پیراهن، نوع تمرینات او هم مورد علاقه نفراتی چون آشتیانی و علی پروین بود. تپه‌های داوودیه که سال‌های سال محل تمرین پرسپولیس بود؛ جایی بود که راجرز برای تمرینات بدن‌سازی پرسپولیس انتخاب کرد.

بعدها وقتی شاهین توسط پرویز خسروانی مدیر وقت سازمان ورزش با نام شهباز مجوز بازگشایی پیدا کرد، با رنگ سفید و آستین‌های آبی فعالیت خود را از سر گرفت و فرهنگ پرسپولیس از فرهنگ شاهین به طور جدی تفکیک شد؛ به خصوص این که در این سال‌ها رفته‌رفته، بیوک وطنخواه، کاشانی، کلانی، گنجاپور، طاووسی، کاظم رحیمی و همایون و... از پرسپولیس جدا شدند و نفرات تازه‌ای جایشان را گرفتند؛ ستارگانی که در صدر فهرستش علی پروین قرار داشت که عاشق رنگ قرمز بود و مثل دیگران نه علاقه‌ای به رنگ سفید داشت و نه خاطره‌ای از این رنگ!»

 

بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.