مسئله بقاء؛ هویّت و ژئوپولیتیک ایران

یک موضوع مهم، «مسئله چالش بقاء» را بسیار حساس کرده است، و آن، هدف قرار دادن نقاط قوت ماست؛

روحیه تاریخ‌گرا،
اتّکا به گذشته،
ماهیت فرهنگی،
هویتّ ملی، و
ژئوپولیتیک ما (ایران خود یک قاره است!)

برنامه «خاورمیانه جدید»، که هدف محوری آن، شخم زدن منطقه، و تحول ریشه‌ای در مزّیت‌های ژئوپولیتیک منطقه، و به‌خصوص «ما»ست، اگرچه که توسط نومحافظه‌کاران آمریکا کلید خورده است، امّاٰ، سهمی برای دیگر قدرت‌های رقیب آمریکا، در آن لحاظ شده است.مخالفت روسیه و چین -و تا حدودی اروپا- با بنیان‌گذاری «خاورمیانه جدید»، قابل مذاکره و معامله است.
زمانی که ژئوپولیتیک منطقه تغییر کٌند، و زمانی که مزیت‌های ژئوپولیتیک ایران دستخوش تغییر شود، آن‌گاه، دنیا با پدیده‌های بدیع و ناشناخته‌ای در منطقه ما مواجه خواهد شد.

مقدمات این تغییر ژئوپولیتیک تا حدودی مهیا شده، و طرح در حال پیشروی است.
ایالات متحده، بیش از دو دهه، بلکه نزدیک به سه دهه است که پای این ایده، صبوری کرده و گام به گام در حال پیشروی است.
آن‌چه به «ما» مربوط می‌شود، تخطئه هویّت ملّی و هویّت فرهنگی ماست.
مشاهدات «سیکوئنسیک» و پیوسته و دامنه‌دار، از اوضاع و احوال «هویتی-فرهنگی» ما، نشانه‌های خوبی را ارائه نمی‌دهد،
برای آماده کردن یک ملّت، جهت پذیرفتن سرنوشت تیره خود، کافی است که هویّت و فرهنگ و اخلاق آن ملت را دستخوش تغییر ژنتیک کرد.
رواج مفاهیمی همچون «ژن برتر»، آن هم در تأیید و حمایت از نابرابری طبقاتی و ناکامی اکثریت قاطبه جامعه در مواهب اجتماعی و مادّی، آن هم توسط نسل سوم/چهارم انقلاب، خود نشانه‌ای جدّی در «دست‌کاری ژنتیک هویّت و فرهنگ» جامعه است.

پرده دیگر، آن‌چه از نابسامانی‌ها و ناهنجاری‌های فرهنگی-اجتماعی-اخلاقی- و امنیتی (فردی و گروهی) در جامعه سراغ می‌رود، و در ذهن فرهیخته جامعه نیز به آن پرداخته می‌شود، خود نشانه دیگری از فروکاستی هویتی و فرهنگی یا آسیب‌های محیط ملّی ماست.
نمونه دیگر، تمایز و تفاوت اساسی میان فهرست «مسایل حیاتی ملت»، با «مسایل حیاتی حاکمیت» است!
این آخری، خود اندیکس بسیار مهمی در شاخص‌های «گپ درون ملّی» است.

اضافه شود، فهرست تهدیدات هفت‌گانه ما، شامل؛
تهدیدات زیست محیطی و إقلیمی
تهدیدات اجتماعی، حاشیه و متن، و نابرابری
تهدیدات اقتصادی درون‌زا و برون‌زا،
تهدیدات امنیتی ناشی از سه تهدید بالادستی
تهدیدات فرهنگی، هویتی، و تهدیدات نرم‌افزاری
تهدیدات محیط سیاسی و امنیتی منطقه و فرامنطقه‌ای
و نهایتاً تهدیدات محتمل نظامی
که این فهرست خود شرح مبسوط می‌طلبد، و سازوکار رشد و توسعه این تهدیدات، در نهایت «هویّت، ژئوپولیتیک و بقاء» ایران را هدف قرار داده است.

بنابراین؛
همه این نشانه‌ها، به افراد «مثبت‌نگر و امیدوار» نیز می‌گوید که، «هشدار، مسئله بقاء، از ناحیه هویّت و ژئوپولیتیک » بسیار جدی است.
اگر این مسئله آن‌طور که هست، جدی تلقی نشود و راهکارهای ضروری بلندمدت تا فوری، برای کنترل و مهار و مدیریت آن لحاظ نشود، آن‌گاه، دور از انتظار نیست که، نزدیک به دو دهه آینده، «مسئله ایران»، مسئله غریبی باشد!

به نظر می‌رسد که چاره کار، اولاً به رسمیت شناختن شرایط بغرنج مذکور است، و سپس، انطباق سریع، دقیق و کامل سیاست‌های ملّی، در محیط داخلی و خارجی کشور، با مقتضیات مهار و مدیریت فهرست بحرانی فوق.
گام نخست، وفاق و وحدت ملّی، و رسیدن به یک فهرست واحد از «مسایل و رویکردها»ی سیاست داخلی و خارجی کشور است.
بازیابی هویّتی و اصلاح و تربیت فرهنگی، و اهتمام ملّی به «هویّت ملّی و مقتضیات آن»، از مقدمات ضروری برنامه مهار تهدیدات محسوب می‌شود.

همه آحاد ملت، در این مهم مسئولیم، امّاٰ، آنان‌که به کانون‌های قدرت نزدیکترند، مسئول‌ترند.