آینده عراق و اقدامات سید عمار

تاریخچه تاسیس مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق را در آذر ماه سال ۱۳۶۱ در تهران با هدف گردهم آورى گروه های مخالف عراقی برای سرنگونی صدام تشکیل شد.

اعضای این مجلس در ابتدای تاسیس شامل ۱۶ نفر از علمای نجف و کربلایی و سیاستمداران عراقی مقیم ایران بودند که با هدف هماهنگی برای اقدام علیه صدام ایجاد شد و رفته رفته با پیوستن سران برخی گروه های مخالف رژیم صدام به ۸۰ نفر افزایش یافت و به صورت تشکیلاتی ، فعالیت های خود را ادامه داد.

در سال های آغاز فعالیت مجلس ، ریاست آن با آیة الله سید محمود شاهرودی بود که در ادامه به آیة الله سید محمدباقر حکیم منتقل شد و در ادامه فعالیت و به خاطر بروز اختلافاتی میان اعضای آن دوباره انشعابات از سرگرفته شد و شمار کمی از اعضای سابق آن باقی ماندند که امروز برخی از آنان عهده دار پست های سیاسی و غیرسیاسی در عراق هستند.
با سقوط صدام این گروه های معارض عراق از جمله اعضای مجلس اعلا و آیت الله حکیم وارد عراق شدند و پس از شهادت ایشان در ۷ شهریور ۱۳۸۲ در پایان نماز جمعه در کنار صحن مطهر حضرت علی (ع) در نجف اشرف ، برادر وی حجت الاسلام سید عبدالعزیز حکیم عهده دار ریاست مجلس شد.

در جریان مسوولیت وی در مجلس اعلا و تشکیل حکومت و دولت در عراق مجلس اعلا موفق شد به دنبال انتخابات پارلمانی دوره اول ۶ استاندار و ۴ پست وزارت را در دولت از آن خود کند و با توجه به سقوط صدام نیز با حذف کلمه انقلاب، نام خود را به مجلس اعلای اسلامی عراق تغییر داد.
شروع بیماری سرطان سید عبدالعزیز حکیم و آغاز درمان وی در ایران که سه سال ادامه داشت موجب کاهش نقش مجلس اعلا شد و به دنبال فوت وی نیز مجلس در سراشیبی سقوط قرار گرفت به طوری که در انتخابات ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ عراق موفق به کسب پست های قبلی در مجلس و دولت نشد و در سال ۲۰۱۰ میلادی ۱۶ عضو مجلس اعلا، وارد پارلمان شدند.
با درگذشت سید عبدالعزیز حکیم ، فرزند ارشد وی سید عمار حکیم عهده دار مسوولیت مجلس شد و با توجه به نتیجه انتخابات مزبور و ضرورت های موجود در آن، اقدام به نوسازی و ایجاد تحول عمیق بنیانی در مجلس با هدف سازمانی و نهادینه کردن فعالیت های آن برای ایجاد اعتماد در میان اقشار جوان عراق کرد.

گفتنى است که ۶۰ درصد جمعیت ۳۰ میلیونی این کشور را جوانان تشکیل می دهند، که متاسفانه پس از سقوط رژیم بعث ، بندرت از نیرو وقدرت هاى این جوانان استفاده شده وهمواره در دولتهاى پیشین ونیز کنونى ، به تعبیرى از افراد کهن سال که چندان تجربه اى در اداره دولت نداشته وتنها امتیاز آنان ، سالها مبارزه با دولت بعث آنهم در خارج از عراق بود ، بهره گرفتند.
این مطلب خود دغدغه اى بود که همواره مورد نظر آیة الله العظمى سیستانى بوده وبه ویژه در دولت پیشین ونیز کنونى ، اصرار بر تغییر چهره ها وافراد داشته وخواستار بهره گیرى از افراد متخصص جوان بوده ومى باشند.

از این رو در چند سال گذشته ، حجة الاسلام سید عمار حکیم با گام برداشتن در مسیر رهنمودهاى مرجعیت ، که خواسته وآرزوى مردم بود قدم برداشته ودر این راستا دست به فعالیت هاى گسترده اى در گردهم آوردن جوانان نموده وبا استفاده از نیروهاى فکرى وتوانایی هاى گسترده آنان ، امید بهره ورى وورود این طبقه گسترده از ملت را در قلبهاى آنان بوجود آورد.
سید عمار حکیم در گردهمایی هاى چند هزار نفرى از جوانان در جاى جاى کشور عراق ، با ایراد سخنرانى هاى پرشور وپر محتوا ، احساس توانایی وتوانستن را به جوانان القا نمود وهمواره در سخنان خود تاکید نمود که شما مى توانید !!
جوانان ، خود را باور دارید که مى توانید. واین جمله ( شما مى توانید ... ) سرلوحه وآغازى براى خود باورى نسل جوان عراق گردید.

تشکیل اتاق های فکر، اعتماد به جوانان ،کادرسازی از بین جوانان با هدف جوانگرایی در مجلس با توجه به شرایط سنی اعضای موسس آن ، افزایش ارتباط با طوایف وعشائر گوناگون عراق از سنى وشیعه با بهره گیری از گفتمان اعتدال از جمله اقدامات مجلس اعلا بود که از سوی سید عمار حکیم دنبال شد.
این اقدامات اساسى که خود در راستاى رهنمودها وپیام هاى آیة الله سیستانى بود واز سوى دیگر طبقه اى گسترده از جوانان خوش فکر عراقى را به سوى خود جذب نمود ، همه وهمه در این مسیر گام مى نهاد که مجلس اعلا بتواند اقتدار و جایگاه خود را بازیابد و زمام امور را به دست گیرد.

اقدامات مزبور موجب شد تا مجلس در انتخابات ۲۰۱۳ میلادی پست های مهمی را در دو استان بصره و کوت و برخی پست های پایین تر را در سماوه و دیوانیه کسب کند و این موضوع بار دیگر در انتخابات ۲۰۱۴ پارلمانی با ورود ۳۱ عضو مجلس اعلا در پارلمان تکرار شد و این تشکل سیاسی به دنبال این انتخابات ضمن کسب نایب پارلمانی، سه وزارتخانه و یک معاونت در وزارت بازرگانی را از آن خود کرد.
اقدامات سید عمار برای برخی از موسسان کهن سال باقیمانده مجلس اعلا که به گونه اى حاضر به کنار رفتن ویا همکارى با جوانان که آنان را باور نداشتند ، خوش نیامده و رفته رفته زاویه گرفتن پیشکسوتان مجلس اعلا از مسیر حرکت ریاست آن، این مخالفت ها با عناوینی مانند جوانگرایی و ضرورت حفظ جایگاه خود به عنوان افراد پر تجربه !! از سوی اعضای موسس مجلس و کسب برخی پست ها در دولت ،ظهور و بروز یافت.