کابینه باید از یک تفکر خاص باشد

موسم تعیین کابینه دوازدهم فرارسیده و هر روز گمانه‎هایی درباره چگونگی چینش این کابینه شنیده می‎شود. در این میان عمدتا فشارهایی از سوی جناح های دولتی به رییس جمهور وارد می شود؛ آنها به صراحت بیان می‌کنند که روحانی باید در انتخاب کابینه به آنها توجه داشته باشد. حال آنکه چنین تمنایی در نظام‎های حزبی از سوی احزاب پیروز قابل قبول است. اما از آنجا که کشور ما با سیستم حزبی اداره نمی شوند؛ تشکیل کابینه حزبی، امر محالی است. حتی کابینه هایی که تشکیل می شوند نیز کابینه های ائتلافی نیستند.

این در حالی است که در کشورهایی با نظام حزبی همچون برخی از کشورهای غربی، اگر حزبی اکثریت نداشته باشد، دولت‌ها ناگزیرند کابینه ائتلافی تشکیل دهند. اما از آنجا که در ایران چنین سیستمی وجود ندارد؛ اینها فقط یک سری توقعات سیاسی است.

آنچه در این زمینه بسیار مهم است اداره کشور است؛ یعنی رییس جمهور که مسئول اداره کشور است باید افرادی را به عنوان وزیر انتخاب کند که توانایی کافی برای اداره حوزه مربوط به خودشان را داشته باشند. چرا که بعد از پایان دوره ریاست جمهوری اگر اعتراضی شد که چرا مدیری ناکارامد بود و درست عمل نکرد باید رییس جمهور بتواند به ملت، مجلس و رهبر پاسخگو باشد؛ نه اینکه توجیه کند که یکی از جریان های سیاسی این مدیر یا وزیر را تحمیل کرده بود! این از رییس جمهور مسموع نیست.

رییس جمهور باید در زمینه چینش کابینه کاملا آزاد باشد؛ هیچ جریان سیاسی نباید فشار بیاورد که چه کسی را رئیس جمهور برای حضور در دولت دوازدهم انتخاب کند. بنابریان باید سهم خواهی ها را کنار گذاشت. هر فرد شایسته‎ای مناسب مدیریت است. البته طبعا رییس جمهور باید از یک جریان سیاسی و یک تفکر خاص که خودش صلاح می‌داند کابینه را بچیند. آنها که نسخه کابینه فراجناحی و فراحزبی می‎پیچند باید بدانند که اگر از گرایشات سیاسی مختلف در کابینه استفاده شودد، ناهماهنگی به وجود می‎آید.