رئیس جمهوری که تنها آمد و تنها پیروز شد

به گزارش نامه، دوازدهمین انتخابات ریاست جمهوری برگزار و به پایان رسید و جشن پیروزی آن هم برگزار شد اما باوجود گذشت ۳ روز از برگزاری این انتخابات تاریخی نمی توان بی تفاوتی و بی خیالی و جانبداری آنچه صدا و سیما خوانده می شود را نادیده گرفت و به آن نپرداخت.

اگر در ایام تبلیغات نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری بخش های مختلف خبری سیما و گزارش هایی که برای بازتاب فضای انتخاباتی در کشور تهیه و پخش می کرد را دیده باشید و یا در خودرو شخصی خود و یا در تاکسی از رادیو آن را شنیده باشید متوجه شده اید که این صدا و سیما مدت هاست بی طرفی خود را کنار گذاشته است.

نحوه تنظیم این گزارش های خبری به گونه ای بود که فریاد و شعار حمایت مردم و بخش های کلیدی سخنرانی یک نامزد خاص را پخش می کرد اما وقتی به حسن روحانی یا اسحاق جهانگیری و یا حتی هاشمی طبا پرداخته می شد، ماجرا کاملا برعکس می شد و اظهاراتی تقطیع شده از نامزدها آن هم در پاسخ به سوالاتی که کاملا طبق تمایل مسئولان صدا و سیما از آن نامزد ها پرسیده شده بود پخش می شد، نه از سیل جمعیت هوادارن خبری بود و نه از سخنرانی های رئیس جمهور.

پس از برگزاری انتخابات و پیروزی قاطع حسن روحانی با بیش از ۲۳ میلیون نیز تفاوتی در دیدگاه مسئولان رسانه ملی ایجاد نکرد، نه از شادی و سرور رسانه ملی از باب انتخاب رئیس جمهور یک کشور که دست برقضا کشور خودمان است خبری بود و نه از پخش آهنگ ها و ترانه های حماسی.

در شب شادمانی مردم نیز صداو سیما خود را پشت سر پخش برنامه های روتین خود پنهان کرد و در شبی که اکثر مردم اکثر استان های کشور برای جشن گرفتن پیروزی حسن روحانی در انتخابات به خیابان ها آمدند نیز صدا و سیما خود را شریک شادی مردم نکرد.

اما چرا صدا و سیما به این وضوح و با این شفافیت خود را از بدنه جامعه جدا کرده و دست به جانبداری از یک کاندیدای خاص می زند، صدا و سیما با کدام استدلال و سیاست رفتاری تا این نسبت به انتخاب رئیس جمهور کشور بی تفاوتی از خود نشان می دهد و نه تنها به ۲۴ میلیون حامی رئیس جمهور که به وی در این انتخابات رای داده اند بلکه به بیش از ۴۰ میلیون نفر از کسانی که در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کرده اند بی تفاوتی و بی احترامی می کند، مگر نه اینکه رئیس جمهور پس از انتخاب شدن رئیس جمهور تمام مردم است و نه فقط حامیانش؟

هرچند نه در دوران تبلیغات و نه پس از پیروزی حسن روحانی و حامیانش نیازی به صدا و سیما نداشتند و در فضای مجازی هر حامی خود به ستاد انتخاباتی تبدیل شد و پس از پیروزی نیز جشن و پایکوبی برگزار شد و صدا و سیما هم بیش از پیش به حاشیه رفت و نزد افکار عمومی اعتبار خود را از دست داد اما اکنون وقت آن رسیده که صدا و سیما که متعلق به تمامی مردم ایران است سیاست های فراجناحی در پیش بگیرد و همگام با مردم و تحولات مهم کشور گام بردارد، مردم ایران بی شک منتظر هستند که صدا و سیما را نیز خدا آزاد کند.