آیا رد صلاحیت پایان برنامه احمدینژاد است؟
اعتماد نوشت؛
رسانههای اصولگرا همچنان خبر مهمشان ضعف دولت کنونی است. چهرههای اصولگرا ترجیح میدهند به یاد نداشته باشند که روزگاری حامی مردی به نام محمود احمدینژاد بودهاند، خبر ردصلاحیتش دو شب پیش در یک آخر هفته بهاری مخابره شد. کمتر کسی بود که انتظار خبر «تایید صلاحیت» محمود احمدینژاد را داشته باشد. هرچند که خود اعضای شورای نگهبان هم تا اندازهای برای رد صلاحیت او تردید داشتند اما سابقه سالهای اخیر او به ویژه دو سال آخر ریاستش بر دولت که با رخدادهایی همچون «خانهنشینی ١١ روزه»، «ظهور و بروز جریان انحرافی» و «مجموعه تخلفات اقتصادی و سیاسی او و اطرافیانش» همراه بود، احتمال این را که محمود احمدینژاد برای سومین بار بتواند از فیلتر شورای نگهبان عبور کند، صفر میکرد. با این همه آنچه در میان خود احمدینژادیها دلیل احتمالی قویتر برای رد صلاحیت او در نظر گرفته میشد بیتوجهی او به نهی رهبری از حضور در انتخابات بود. هر چه که بود محمود احمدینژاد هم حالا جزو روسای دولتی است که برای سومین بار نتوانست از فیلتر شورای نگهبان عبور کند. خود او اما بهتر از هر کس دیگری میدانست که در انتخابات پیش رو تایید صلاحیت نخواهد شد.
میدانست که هر چقدر هم گفته باشد که پرونده خودش و بقایی پاک است اما اینبار نمیتواند از فیلتر شورای نگهبان عبور کند. اما حضور احمدینژاد در میدان انتخابات با برنامهای بلندمدت برای آینده سیاسی او بود. هرچقدر هم که برخی از کارشناسان این تحلیل را داشته باشند که احمدینژاد با حضور در انتخابات و ردصلاحیتش خودکشی سیاسی مرتکب شده است خود او با برنامهای به میدان این خودکشی آمده بود که آینده سیاسیاش را تامین کند، هوادار جمع کند نه از میان اصولگرایان و اصلاحطلبان که هر دو از او فراری هستند بلکه از میان افرادی که زبان و گفتار او و رفتارهای ساختارشکنانهاش را میپسندند. از لحظه اعلام خبر رد صلاحیت محمود احمدینژاد تا لحظه نگارش این گزارش او هیچ واکنشی به رد صلاحیتش نشان نداد و خبری از معترض به رد صلاحیت رییس دولتهای نهم و دهم نبود. محمود احمدینژاد اما از این سکوت هم برنامه دارد؛ برنامهای که روزهای آتی از آن رونمایی خواهد کرد. انتخابات فرصتی برای احمدینژادیها بود تا دوباره به میدان بیایند، به اسم «دفاع از خود» به دولت مستقر حمله کنند و خودشان را ساختارشکن نشان بدهند اما بعید به نظر میرسد که رد صلاحیت نقطه
پایان این برنامهها باشد.
سکوت اصولگرایانه
سکوت اصولگرایان در مورد محمود احمدینژاد منحصر به این چند روز نیست. از همان سال ٩٠ بود که بیصلاحیتی او بعد از خانهنشینی ١١ روزهاش برای اصولگرایان روشن شد. همین هم شد که دو سال بعدی تا پایان عمر دولتش را ترجیح دادند سکوت کنند. آنها که روزگاری حامی تمام و کمالش بودند حالا ترجیح داده بودند سکوت کنند تا عمر روزهای دولت دهم به پایان برسد. اما نمیدانستند که همان حمایتهای پیشین آنها را در جلب نظر مردم برای رای دادن به اصولگرایان در انتخابات ٩٢ با شکست مواجه میکند. حتی نمیدانستند که سکوت تا پایان عمر دولت احمدینژاد سیاست پیروزی نخواهد بود. حسن روحانی که رییسجمهور شد تازه خبر پشت خبر بود که از تخلفات ریز و درشت احمدینژادیها بیرون میآمد. همین هم باعث شد که کابوس احمدینژاد برای آنها تمام نشود. بازخواست از حامیان دیروز که حالا تبدیل به ساکتان شده بودند و در دوره او هیچ انتقادی را برنمیتابیدند تمامی نداشت. اما اصولگرایان هر روز بیشتر امیدوار بودند که کابوس احمدینژاد تمام و فراموش شود. فراموشی اما ممکن نبود. خود احمدینژاد نمیگذاشت که این آرزوی اصولگرایان برآورده شود. سفرهای استانی و دیدارهای او به ویژه
در دو سال اخیر برای هر بینندهای حکایت از این داشت که احمدینژاد قصد انتخابات کرده است. از شش ماه پیش اما کابوس اصولگرایان وارد فاز جدیتری شد. احمدینژاد به دیدار مقام معظم رهبری رفته و برای کاندیداتوری در انتخابات ریاستجمهوری کسب تکلیف کرده بود؛ کسب تکلیفی که با نظر منفی رهبری مواجه شده بود تا اندازهای خیال اصولگرایان را از احتمال بازگشت احمدینژاد راحت کرده بود. سفرهای استانی و سخنرانیهای بعدی نشان میداد که احمدینژاد آنچنان که گفته است در مسیر عدم کاندیداتوری قدم برنمیدارد. کمی بعدتر هم کاندیداتوری حمیدرضا بقایی و حمایت احمدینژاد از او حکایت از یک برنامه تنظیم شده برای انتخابات ٩٦ داشت. روزی که احمدینژاد همراه با بقایی و مشایی به اسم همراهی بقایی برای ثبت نام در انتخابات به وزارت کشور رفت مشخص بود که خود او هم در این انتخابات ثبت نام خواهد کرد. اما درست از روز ثبتنام احمدینژاد تا همین دو روز پیش بیشک امید اصولگرایان به رد صلاحیت احمدینژاد در انتخابات بود. هرچند که پس از شنیدن رد صلاحیت او رسانههای اصولگرا ترجیح دادند که به خبرهای تخریبیشان علیه دولت ادامه بدهند و ردصلاحیت مردی که خبر رییس
دولت شدنش را چهار سال پیش با ذوق بسیار حتی قبل از وزارت کشور اعلام کرده بودند را کوتاه و مختصر ببینند. چهرههای اصولگرا هم در سکوت خبری قرار داشتند تا شاید آرزوی فراموشی محمود احمدینژاد در جناح اصولگرا کمی قوت بگیرد. اصولگرایان بیش از هر چیز دیگری در این سالها از محمود احمدینژاد است که ضربه دیدهاند و تنها تمایلشان فراموش کردن او، حمایتهایشان از او و تخلفاتی است که از او به یادگار مانده است؛ رویایی که با توجه به رفتار احمدینژاد، برآورده شدنش دور از ذهن به نظر میرسد.
بخش سایتخوان، صرفا بازتابدهنده اخبار رسانههای رسمی کشور است.