نقش استفن بنون در عملیات ناکام طبس - ۲۴ بهمن ۹۵
تقریبا نیمه شب ۲۱ مارس ۱۹۸۰ بود که شناور جنگی نیروی دریایی آمریکا که توسط استفن بنون - یک افسر پایه - هدایت میشد با ناو فوق سنگین و هواپیما بر نیمیتز در خلیج عمان روبرو شد. این شناورها به آرامی در نزدیکی سواحل ایران حرکت میکردند. جایی که قرار بود به زودی عملیاتی سری برای آزاد کردن گروگانهای آمریکایی - گرفتار شده طی تسخیر سفارت آمریکا در تهران - به واسطه آن آزاد شوند.
به گزارش تابناک و به نقل از واشنگتن پست، شناوری که بنون آن را هدایت میکرد، با نام USS Paul F. Foster ناو هواپیمابر نیمیتز را اسکورت میکرد. این ناو حامل هلیکوپترهایی بود که در عملیات آزاد سازی گروگانها - موسوم به عملیات پنجه عقاب - شرکت داشتند. اما قبل از آنکه عملیات اجرایی شود از مقر فرماندهی دستوری به شناور بنون رسید که به بندر پرل هاربور بازگردد. در اینجا بود که در میانه آب های دریا استفن بنون متوجه شد که عملیات با شکست مواجه شده است. برخورد هواپیما و هلیکوپتر این عملیات در صحرای طبس با یکدیگر منجر به مرگ هشت نظامی آمریکایی شد و در نهایت کل عملیات را ناکام گذاشت.
وظیفه ای فرساینده، اما بدون تجربه نبرد
استفن بنون که در یک خانواده دموکرات در ریچموند بزرگ شده است در سال ۱۹۷۶ برای خدمت در نیروهای ذخیره نیروی دریای ثبت نام کرد. این اقدام بعد از فارغ التحصیلی وی از دانشگاه ویرجینیا در حوزه تکنولوژی بود. بعد از آن در سال ۱۹۷۷ و در سن ۲۴ سالگی به مرکز آموزش نیروی دریایی آمریکا در رودآیلند رفت. سال بعد از آن به عنوان یکی از افسران مشغول خدمت بر روی شناور جنگی Foster به خدمت گرفته شد که از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۰ بر روی این شناور در اقیانوس هند و آرام مشغول خدمت بوده است. این شناور یک شناور ضد زیردریایی بوده و وظیفه آن اسکورت و همراهی ناوهای هواپیمابر و حفاظت از آنها بوده است.
در ابتدا بر روی این شناور وی یک ناوبان دوم و پرچم دار بود و بعد از آن به مقام ستوانی در این شناور رسید و محل استراحت وی یک اتاقک بدون پنجره با دو تخت خواب بود که در مقایسه با سایر سربازان و خدمه مکانی راحت تر برای استراحت تلقی میشد. اولین وظیفه وی رسیدگی به امور مهندسی از جمله نگهداری و تعمیر دستگاه های تصفیه هوا، قطعات هیدرولیک و الکترونیک بود. اما بعد از آن به پست هدایت شناور رسید و همچنین گزارش های روزانه شناور را نیز تنظیم میکرد.
بر اساس گفته های همخدمتی های بنون، طی دوران خدمت وی بر روی عرشه، این شناور هیچ نبردی را تجربه نکرد اما وظایف سربازی و شغل یکنواخت بنون، این دوران را برای وی بسیار یکنواخت و کسل کننده کرده بود. اسکات بروباکر، که بر روی این شناور با بنون خدمت میکرده است میگوید: یک چنین تجربه ای برای همیشه شما را تغییر میدهد. شما از هنگ کنگ به ویکتوریا پیک میروید به سنگاپور میروید ... شما یاد میگیرید که در یک دنیای بزرگ زندگی میکنید که خطرات و ریسک های زیادی در آن است.
تقریبا همه هم خدمتی های بنون وی را به عنوان یک افسر متخصص، زحمتکش و ساکت و کم حرف به یاد می آورند. ویلیام کیتینگ که برای دو سال با بنون هم اتاق بوده است وی را «افسر خوبی که وظایفش را به خوبی انجام میداد» خطاب میکند که علاقه ای هم به مباحث سیاسی نداشت. وی میگوید، چهره امروز وی به عنوان یک ملی گرای متعصب و راست افراطی چیزی نیست که من از آن زمان از وی به یاد دارم.
اما برخی دیگر از هم دوره ای های بنون خاطراتی انتقادی تر از وی به یاد دارند. رابین مایکل که اکنون یک کاپیتان بازنشسته است، میگوید: او بهترین مهندس ما نبود، اما کار خودش رابلد بود. در مجموع او افسری یک سطح بالاتر از حد متوسط بود. وی میگوید کمه شخصا ارتباطی با بنون نداشته است و در برخی موارد او را فردی نفرت آور میدیده است.
رابین میگوید: بزرگترین مشکل بنون این بود که اساسا قصد نداشت به هیچ وجه در نیروی دریایی باقی بماند. وی میگفت که اگر یک زمانی وارد سیاست شود، این دوران خدمت در نیروی دریایی در رزومه وی بسیار مهم و اثر گذار است. اما سیاست چیزی بود که به ندرت باعث تاثیر و اثرگذاری بر سایر افسران نیروی دریایی میشد.
بنون در سال ۲۰۱۵ در مصاحبه ای با بیزینس ویک نشریه بلومبرگ اذعان میکند که تا وقتی که وارد نیروی دریای نشده بود و خود تجربه نکرده بود که جیمی کارتر چگونه همه چیز را به باد میدهد، به سیاست علاقه ای نداشت. بعد از آن وی یکی از طرفداران پر شور رونالد ریگان میشود.
گرک گریزون، که او نیز یکی از افسران مهندس بر روی شناور Foster بوده است، میگوید: چیزی که من از بنون به خاطر دارم این است که خیلی مغرور بود. او هیچ وقت خود را با سایر خدمه یکسان نمیپنداشت و همیشه در برابر دیگران خود را میگرفت!
بنون بیش از آنکه به خاطر کارهایش بر روی عرشه شناور شناخته شده باشد، به خاطر فعالیت های ورزشی خود شناخته شده بود. هر زمانی که شناور Foster در یکی از بنادر کشورهای مختلف پهلو میگرفت، تیم بسکتبال این شناور با تیم های محلی رقابت میکرد که طی آن بنون نیز یکی از بازیکنان اصلی بود. وی همچنین دستی در بازی بیسبال داشته است.
همچنین بنون اغلب مواقع را وقع جستجو کردن در روزنامه هایی مانند وال استرایت ژورنال میکرد تا در آن به دنبال چیزی سودمند و پر منفعت بگردد. وی بر روی بورس های طلا و نقره سرمایه گذاری میکرد و مثل یک کارگزار بورس به هم خدمتی های خود بر روی عرشه نیز پیشنهاد میکرد که از وی تبعیت کنند.
ظاهرا این تمام تجربه ای است که استفن بنون از دوران خدمت خود بر روی عرشه شناور Foster دارد. بدون هیچ لحظه ای از نزدیکی به یک نبرد واقعی.
ادامه دارد... .
بخش سایتخوان، صرفا بازتابدهنده اخبار رسانههای رسمی کشور است.