بدرود در شب سالمرگ امیرکبیر

محمدرضا اسدزاده در خبرآنلاین نوشت: راستی قشنگ تر از این مگر چیست که عاشق امیرکبیر باشی،

نویسنده کتاب امیرکبیر قهرمان باشی،
در زندان از امیرکبیر بگویی و برای مردان انقلاب، آینده را همچون امیرکبیر ترسیم کنی،
و شهرتت بسان سازندگی، در قامتی ایستاده همچون صدراعظم ایران باشد،
و اصلاحات تو بر صدر صدارت، گونه ای رقم بخورد که امیرکبیر دوران شوی،
اگر امیرکبیر ۳۹ ماه بر صدر نشست، تو ۳۹ سال بر صدر نشستی( از ۱۳۵۷ تا ۱۳۹۵)،
وقتی دختری پیش رویت از زندگی و درگذشت امیرکبیر می گفت، دیدیم که اشک در چشمانت جاری شد،
و آنگاه بی هیچ درنگی،
بی هیچ تاملی، بی هیچ انتظاری،
ناگهان شب بال گشودنت به ابدیت، مصادف شود با شب سالمرگ امیرکبیر،
چه خوش است این تقارن که دلت را نشانه رفته است.
تویی که چندی پیش گفته بودی آماده مرگی و با دلی آرام می روی و هیچ کس باور نمی کرد که برای رفتن اینقدر آماده باشی که همه را و همه را شوکه کنی.
بدرود امیرکبیر دوران، بدرود.