من هم می‌خواهم رئیس جمهورشوم
کدخدایی می‌گوید: رویه شورای نگهبان مثل سابق است، در گذشته هم از قشر بانوان کسانی بودند که ثبت‌نام کردند و شورای نگهبان در این زمینه نظر خاصی ندارد و منع خاصی هم وجود ندارد، قانون خاصی هم نسبت به ثبت‌نام و بررسی صلاحیت بانوان وجود ندارد.
روزنامه نسل فردا کاندیداتوری زنان در انتخابات را بررسی کرد و نوشت: پیش نویس اولیه قانون اساسی، سخت نگرفته بود؛ تنها سه شرط برای ریاست‌جمهوری مقرر می‌کرد؛ مسلمان، ایرانی الاصل و تابع ایران. با این حال وقتی قرار شد گروه بررسی اصول مربوط به قوه مجریه، متشکل از آیت الله طالقانی، عزت الله سحابی، مرتضی حائری یزدی و عباس شیبانی این اصل را بررسی کنند، شرایط را افزایش داده و به وجود شرط مردبودن تصریح کردند.
در ادامه این گزارش که به قلم سمیه یوسفیان منتشر شد، می خوانیم: هنگامی‌که نوبت به بررسی این اصل در مجلس خبرگان قانون اساسی رسید، شهید بهشتی که به عنوان نایب رئیس، اداره جلسه را برعهده گرفته بود، از پیشنهاد جایگزینی خبر داد که انشای آن شسته رفته‌تر از اصل تازه بود و یک تفاوت ظریف، اما مهم داشت: به‌جای شرطیت مردبودن، در این پیشنهاد آمده بود که رئیس جمهور باید از رجال مذهبی و سیاسی باشد. هیچ بعید نیست این پیشنهاد خود نایب‌رئیس مجلس خبرگان قانون اساسی بوده باشد.
بعدترها در آستانه رفراندوم قانون اساسی، وقتی شهید بهشتی در برابر این پرسش صریح قرار می‌گیرد که آیا زنان می‌توانند رئیس‌جمهور شوند؟ او به اختلاف‌نظر میان فقیهان و مراجع بر سر این مسئله اشاره‌کرده و یادآور می شود که پس از استقرار قانون اساسی جدید، تا مدت‌ها ظرفیتی برای اینکه یکی از زنان بتواند رئیس‌جمهور شود، وجود نخواهد داشت. نگاه شهید بهشتی به این مقوله نگاهی حقوقی و واقع‌گرایانه به‌نظر می‌رسید؛ اما در مجلس خبرگان کسانی بودند که چندان با مسائل حقوقی کاری نداشتند. همین شد که مجلس خبرگان، همان پیشنهاد گروه بررسی اصول قوه مجریه را به بحث گذاشت، پیشنهادی که صریحاً می‌خواست رئیس‌جمهور مرد باشد.
برخی مخالفت‌ها با این ماجرا باعث شد تا آیت الله منتظری هم بحث مفصلی را در این زمینه باز کند. مرحوم منتظری با یادآوری این موضع دکترین ولایت‌فقیه که ازنظر اسلام، حکومت و ولایت، نه حق بلکه مسئولیت و تکلیف است، گفت: «ما... نمی‌خواهیم به خواهران خودمان جسارتی شده باشد یا حقی از آن‌ها سلب کنیم... مسئولیت باری سنگین است، چنانچه خدای تعالی به دوش عده خاصی بگذارد و زن‌ها را نخواهند این مسئولیت سنگین به دوششان بگذارند، این هتک حرمت به زن‌ها نشده و حقوقی از آن‌ها تضییع نشده و من عرض کردم، در فقه اسلام مسئله ولایت و مسئله قضاوت را گفته‌اند که مخصوص مردهاست... .» در همان مجلس کسانی هم بودند که با «کم‌عقل» خواندن زنان (!) به مخالفت با رئیس‌جمهورشدن زن پرداختند و اعتراض بسیاری را برانگیختند. درنهایت هم پیشنهادی که در آن مردبودن به‌روشنی قیدشده بود به رأی مجلس خبرگان گذاشته شد؛ اما با مخالفت هشت نفر، امتناع نه نفر و موافقت ۴۵ نفر، به‌تصویب نرسید. موضوعی که اعتراض مرجع تقلید آیت‌الله صافی گلپایگانی را به‌دنبال داشت. گفته می‌شود آیت‌الله پس از مشخص‌شدن نتیجه رأی‌گیری با ناراحتی از جلسه خارج‌شده و می‌گوید: «معلوم می‌شود این
مجلس احکام مسلم اسلام را هم قبول ندارد.»
آیت الله صافی گلپایگانی که این‌چنین سفت و سخت مخالف ریاست جمهوری زنان بوده، سال ها عضو شورای نگهبان بوده است، همان شورایی که طی سی و چند سال گذشته هیچ زنی را برای ریاست جمهوری تائید نکرده و از این نظر حداقل نیازی به تفسیر رسمی قانون اساسی هم احساس نمی‌کند. هر وقت زنی کاندیدای انتخابات شود، او را تائید نمی‌کند و تمام! به‌ویژه اینکه شورای نگهبان نشان داده عادت ندارد بنابر اقتضائات زمانی از تفسیرهای سابق خود برگردد.
هیچ تفسیر شفافی از واژه «رجل سیاسی» در قانون اساسی وجود ندارد. عباس کدخدایی، سخنگوی این شورا بارها به این موضوع اشاره‌کرده که کاندیداشدن زنان در انتخابات ریاست جمهوری منعی ندارد و شورای نگهبان هیچ‌گاه واژه رجل سیاسی را در قانون اساسی تفسیر نکرده است. سال ۸۸ که دو زن داوطلب ریاست‌جمهوری شدند، کدخدایی گفت که زنان می‌توانند کاندیدای ریاست جمهوری شوند. این دو زن، راضیه امیدوار، لیسانس اقتصاد و پریا ملک، فوق لیسانس بهداشت بودند که با حضور در وزارت کشور برای رئیس‌جمهورشدن اعلام آمادگی کردند!
کدخدایی می‌گوید: رویه شورای نگهبان مثل سابق است، در گذشته هم از قشر بانوان کسانی بودند که ثبت‌نام کردند و شورای نگهبان در این زمینه نظر خاصی ندارد و منع خاصی هم وجود ندارد، قانون خاصی هم نسبت به ثبت‌نام و بررسی صلاحیت بانوان وجود ندارد.
شورای نگهبان منع خاصی ندارد؛ اما تائید هم نمی‌کند! جنس اعتراضات میان فقها فرق می‌کند: برخی از جنس مخالفت آیت‌الله گلپایگانی است و برخی دیگر از جنس آیت‌الله منتظری اما در اصل ماجرا تفاوتی ایجاد نمی‌کند. هرکس بخواهد خلاف جریان آب شنا کند، باید پیه خیلی چیزها را به تن خود بمالد و با اعتراض‌های خیلی‌ها مواجه شود؛ شبیه آنچه در دولت دهم و در ماجرای وزارت مرضیه وحید دستجردی اتفاق افتاد یا پیش‌ترها که اعظم طالقانی، نماینده پیشین مجلس و از فعالین سیاسی خود را نامزد انتخاباتی ریاست‌جمهوری اعلام کرد و موردقبول شورای نگهبان قرار نگرفت؛ هرچند گفته می‌شود که این تائیدشدن هیچ ارتباطی با جنسیت این فرد نداشت.
و حالا این روزها که اصولگرایان گویا با قحط «رجل» مواجه شده و «دستجردی» را به عنوان کاندیدای احتمالی معرفی کرده‌اند، باز هم بحث «رجل سیاسی» و اینکه آیا زنان هم می توانند رئیس جمهور شوند یا خیر، مطرح‌شده است.با تمام این تفاسیر، به نظر می رسد مرحوم بهشتی پیش بینی درستی از این اصل قانون اساسی و واژه «رجل سیاسی» داشت که «پس از استقرار قانون اساسی جدید تا مدت‌ها ظرفیتی برای اینکه یکی از زنان بتواند رئیس جمهور شود، وجود نخواهد داشت.» ورود به انتخابات ریاست جمهوری تا اطلاع ثانوی برای زنان ممنوع و بهتر است در میدان‌های دیگر احساس تکلیف کنند!
بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.
