چرا گمان می کنیم ایرانی ها ساده جان می دهند؟
هلیکوپتر سقوط می کند و چند نفر جان می دهند....قطارها بهم می خورند و روح از جسم عده ای پر می کشد....زلزله ای کوچک و کم جان می آید و سقف روی سر دیگرانی خراب می شود....
به گزارش خبرآنلاین احتمالا این چند روز که خبرهایی اینچنین شنیده ایم، گمان می کنیم در ایران مردم خیلی ساده جان می دهند ولی سخت در اشتباه هستید.
پس دقت کنید....
نزدیک ۲ میلیون نفر که سرپرستی ۸ میلیون نفر دیگر را برعهده دارند و روزانه بیش از ۸ ساعت کار می کنند، خیلی ساده تر از آن خبرهای که می شنوید، جانشان در خطر است. چطور؟
روزانه از ۵ مرگ صنعتی و اقتصادی که در کشور رخ می دهد، ۳ مورد آن تعلق می گیرد به کارگران ساختمانی....
این عنوان پرافتخاری نیست.
آجر به آجر که ساختمان های این شهر بالا می رود، زندگی و روزگار عده ای از شهروندان طبقه فرودست جامعه به خطر می افتد. کارگران ساختمانی در ایران طی تمامی سال های گذشته ۲۳ میلیون و ۳۳۸ هزار واحد مسکونی را ساخته اند تا سقفی بالای سر هر ایرانی باشد.
هر روز شما در گوشه گوشه این شهر کارگرانی را می بیند که روی زمین نشسته اند و انتظار شغل سخت روزانه‌شان را می کشند و البته خانواده های آنها تا آخرین دقایق شب باید در انتظار باشند تا عزیزان شان زنده به خانه برسند.
آمارهای رسمی نشان می دهد از جمعیت نزدیک به ۲ میلیون نفر کارگران ساختمانی تنها ۸۰۰ هزار نفر آنها بیمه شده اند که البته همین جمعیت هم هزینه بیش از یک هزار و ۵۰۰ میلیارد تومانی روی دست دولت گذاشته اند.
کارگران در ایران چه ساختمانی چه غیرساختمانی ساده جان می دهند. روزانه ۵ نفر از آنان یا زیرچرخ دندهای صنایع می روند و یا اینکه به گفته پزشکی قانونی از ارتفاع به پایین پرت می شوند.
اگر فکر کرده اید که همه اینها هزینه های توسعه کشور است، سخت اشتباه می کنید چراکه اینها هزینه های بی توجهی عمومی به اصول استاندارد کار است.
بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.
