سوخو ۳۰ جنگنده چندمنظوره مورد علاقه ایران

به گزارش ایرنا، تقریبا تمامی صنعت جنگ افزار سازی روسیه متکی به ساختارهای محکم و گسترده دوران شوروی پیش از فروپاشی سال ۱۹۹۱ است که برای مقابله با آمریکا و ناتو طراحی و ساخته می شد و توانسته بود یک دیواره دفاعی گرداگرد بلوک شرق در قالب ارتش سرخ و پیمان ورشو در برابر تهدیدهای نظامی غرب ایجاد کند.

شرکت سوخو با دامنه فعالیت هوافضا بنیاد گذاشته شده در سال ۱۹۳۹ از سوی پاول سوخو مهندس سرشناس بیشترین تخصص را در زمینه ساخت هواپیماهای جنگنده پیدا کرده است.

سوخو بزرگترین تشکیلات هواپیماسازی، حق مالکیت سهام‌های تمامی شرکت‌های قطعه ساز وابسته را در اختیار دارد و به همین علت بر چرخهٔ تولید از طراحی گرفته تا ساخت و کنترل کیفیت نظارت کامل می کند.

هواپیماهای سوخو نه تنها خط مقدم نیروی هوایی روسیه را تشکیل می‌دهند، بلکه بخشی از تشکیلات نیروی هوایی بسیاری از کشورها از جمله هند، چین، الجزایر، ونزوئلا، مصر، آنگولا، مالزی، قزاقستان و ویتنام نیز به شمار می روند.

نوع اولیه سوخو ۳۰ به عنوان جنگنده چندمنظوره نخستین پرواز را دسامبر ۱۹۸۹ انجام داد و سال ۱۹۹۶ نیز در نیروی هوایی روسیه نو پس از فروپاشی بکار گرفته شد.

براساس گزارش ها از سال ۱۹۹۶ تاکنون ۵۰۰ فروند از انواع مختلف این جنگنده (توسعه یافته سوخو ۲۷)، تولید شده و آخرین اطلاعات نیز نشان می دهد، بهای آن ۴۵ میلیون دلار است.

جنگنده چابک و چند منظوره سوخو۳۰ با نام فلانکر-سی از سوی ناتو، دو موتوره با دو سرنشین برای انجام عملیات در تمامی شرایط آب و هوایی به ویژه بسیار مناسب در ماموریت‌های هوا به هوا و هوا به سطح ساخته شده است.

سوخو ۳۰ با ویژگی توانایی خلبان اتوماتیک در تمام مراحل پروازی از جمله ارتفاع کم یا کروز، برد عملیاتی ۱۵۰۰ کیلومتر، با مخزن اضافی ۳۰۰۰ و همراه سوختگیری هوایی تا ۵۲۰۰ کیلومتر در یک ماموریت برای رقابت با جنگنده های اف آمریکا از جمله اف ۱۵ ساخته شد.

سوخو ۳۰ با طول حدود ۲۲، دهانه بال ۱۴٫۷، بلندای ۶٫۳۶ و مساحت بال ۶۲ مترمربع، توان اوج گیری ۱۷۳۰۰ متر و وزن خالی ۱۷۷۰۰ کیلوگرم را دارد که هنگام پرواز با جنگ افزارها در شرایط استاندارد ۲۴۹۰۰ کیلوگرم می شود و تا ۳۴۵۰۰ کیلوگرم وزن هم قابل افزایش است.

این جنگنده که افزون بر برتری هوایی نسبت به نوع قبلی خود (سوخو ۲۷) ، توانایی درگیری با اهداف زمینی و همچنین حمل طیف وسیعی از جنگ افزارها را دارد، براساس گزارش ها در کشور هند نیز تحت لیسانس تولید می‌شود و ضمن اینکه چین هم طرح جنگنده J-۱۶ خود را بر مبنای آن توسعه داده است.