هشدار؛ «قلکهای آبی» ایران در خطرند!
اعتماد نوشت؛
به نظر میرسد، مرثیهای دیگر در آستانه نواخته شدن است و آن، آهنگ تخریب کوههای زاگرس است که برای دسترسی به آخرین منابع آبی در کشور نواخته میشود!
متاسفانه دولت با هدایت آگاهان در شورای عالی آب کشور، به منابعی چشم دوخته که بنده به عنوان تحلیلگر نگران مسائل و منابع آب کشور، نام آن را «قلکهای آبی» گذاردهام و این نامگذاری، دلایل تاریخی و اجتماعی دارد. در سالهای نه چندان دور و حتی اکنون نیز خانوادههای کمدرآمد، معمولا برای پسانداز ماهانه جهت تضمین آینده و تحصیل فرزندان، قلکهای سفالی یا پلاستیکی میخریدند و در مواقع بسیار، آن را در جایی دور از چشم دیگران، معمولا در بلندیها و یا زیرزمین چال میکردند. پس از گذشت چند ماه یا چند سال، به محض اینکه اوضاع جاری و مالی و جیب نانآور خانواده وخیم میشد، به این قلکها پناه میبردند. متاسفانه نسل جدید با این واژه تا حدود زیادی بیگانه است و هر آنچه دارد، میریزد و میپاشد و اساسا در قاموس مصرفگرایی او، واژهای به نام قلک معنی و مفهومی قابل ذکر ندارد. یعنی دقیقا همان روندی که در بخش آب و منابع آب کشور بهطور کامل و حرفهای و به اقتباس از رفتار جوان امروزی اجرا شده است! حکایت و نمایشنامه غمانگیز آب و بحران آب در کشور که با خالی شدن منابع زیرزمینی و نشست زمینها میرود تا ابعاد گسترده بیابد، اکنون توسط نویسندگان
و طراحان سناریو، به تصویر سکانس پایانی نزدیک میشود.
این سناریو در جلسه دوازدهم مهرماه امسال توسط معاون اول رییسجمهور مورد تاکید قرار گرفته و قرار است نگارش آن با تشکیل کارگروهی ویژه آغاز شود. این کارگروه با دستور همان مقام محترم برای بررسی امکان برداشت از منابع آب کارستی کشور تشکیل میشود.
بنابراین درخواست، قرار است در این کارگروه، نمایندگان وزارت نیرو، سازمان برنامه و بودجه، سازمان زمینشناسی و اکتشافات معدنی، سازمان حفاظت از محیط زیست و سایر دستگاههای ذیربط (معلوم نیست چرا ذکر نشده!) تشکیل شود تا ابعاد و زوایای مختلف این کار درخصوص امکان برداشت از این منابع را مورد بررسی قرار دهند.
به گزارش شخص وزیر نیرو در نشست شورای عالی آب، مرکز ملی مطالعات و تحقیقات کارست کشور از جمله مراکز زیرمجموعه این وزارتخانه است که مطالعات گستردهای در این حوزه انجام داده و قرار است به اتفاق سازمان زمینشناسی و سازمانهای نامعلوم دیگر، تحقیقات و اقدامات بعدی را در این زمینه به ویژه در کرانههای کوههای زاگرس آغاز کنند.
این آبها توسط تصمیمگیران شورای عالی آب، آبهای فوق استراتژیک کشور نامگذاری شده و اکنون با این مصوبه، مجوز دولت برای استخراج آن، صادر میشود!
حتی قرار است در این مورد نه فقط از یافتهها و تجهیزات دو سازمان مذکور که حتی از اطلاعات وزارت نفت، سازمان انرژی اتمی و (...) در این زمینه بهرهبرداری شود و بدین ترتیب، بررسی همه جانبه و دقیق در مورد منابع آب کارستی کشور انجام پذیرد.
البته این شورا، لطف فرمود! و یادش نرفته که خاطرنشان کند، بهرهبرداری از این منابع فوقاستراتژیک، فقط برای مصرف آب شرب بوده و به جهت حفظ حقوق بینالمللی، باید در چارچوب خاص و ضابطهمند توسط وزارت نیرو انجام شود. ملاحظه فرمودید، چقدر دلسوزی و آیندهنگری! و البته «زیرکی» در این توصیه دیده میشود.
با این اقدام و آیندهنگری! تعجب نکنید اگر بشنوید، از همین فردا، گروههایی به اطراف رشته کوههای زاگرس و... اعزام شوند تا دل و روده کوهها را برای دستیابی به آبهای پنهان «کارست»ها در عمق کوههای مظلوم ایران بیرون بریزند!
واقعا دست مریزاد به این همه درایت! به این همه آیندهنگری! به این همه دلسوزی و به این همه جوانمردی!
گفتنی است، منابع زیرزمینی آبی دو بخش عمده دارد. بخش اصلی آن را منابع آبی در آبرفتها و آبخوانهای دشتهای مظلوم کشور تشکیل می دهند که اکنون پر از خالی شده است! و بخش فرعی آن در زیر کوهستانهای آهکی است، آنگاه که آب باران و برف سالانه نازل شده از آسمان، از طریق نفوذ به داخل سنگهای آهکی و دارای شکاف و خلل و فرج جریان مییابد. این منابع در عمق کوههای کشور به وجود میآید و بناست، محققان و مهندسان و... آنها را بیشتر در کوههای زاگرس البته با انجام تحقیقات ضروری و عملیات اکتشاف پیدا کنند و به دام اندازند! چنانکه آبهای روان سطحی را در پشت سدها به دام انداختند!
و این همان مرثیهای است برای تخریب کوههای زاگرس قد برافراشته کشور که در ابتدای مطلب عنوان شد!
بخش سایتخوان، صرفا بازتابدهنده اخبار رسانههای رسمی کشور است.