این کثیف‌ترین رقابت‌ در انتخابات ریاست‌جمهوری در آمریکا نیست

به گزارش ایسنا، به نوشته روزنامه گاردین، با به اوج رسیدن رقابت انتخاباتی در آمریکا و وارد شدن این رقابت به مرحله نهایی در روز سه شنبه حرف‌هایی که زده می‌شود از باراک اوباما گرفته تا افراد زیر دست او هیستری بیشتری پیدا می‌کند. اگر قرار باشد که ما حرف‌های اوباما را در خصوص اینکه "کمپین انتخاباتی امسال کثیف‌ترین کمپین آمریکا بوده" باور کنیم سرنوشت جهان متمدن در یک آخر زمان انتخاباتی قریب الوقوع قرار است تعیین شود. اما برای فردی که ناآگاه است عصیان‌گری دونالد ترامپ به نظر می‌رسد که دموکراسی را به پرتگاه کشانده و اوبیشتر به فکر زنان است تا سیاست. این سوال پیش می‌آید که چطور در یک کشور قدرتمند چند قومیتی که در آن تعداد رای دهندگان زن به میزان چند میلیون نفر از رای دهندگان مرد بیشتر است می‌توان به طور جدی به انتخاب مردی که نامش مترادف بیگانه ستیزی، نژاد پرستی و زن ستیزی است فکر کرد.

شاید تصور شود که این بدترین رقابت انتخاباتی در تاریخ آمریکا بود اما رای دهندگان آمریکایی پیش از این نیز به دفعات مکرر که تاریخ آن حتی به دهه ۱۷۸۰ می‌رسد در انتخاباتی آکنده از ترور، فساد، جنگ لفظی و حقه‌های کثیف قدیمی شرکت کرده‌اند.

معمولا فرآیندی که دموکراسی آمریکایی به وجود آورده اغلب فاصله زیادی با اخلاقیات داشته است. در سال ۱۹۶۸ در زمان انتخابات مقدماتی در آمریکا ترورهای خشن مارتین لیترکینگ و بابی کندی اتفاق افتاد و حتی در خود روز انتخابات هوبرت هامفری که تاچند هفته در نظرسنجی‌ها از ریچارد نیکسون عقب بود به حدی نزدیک با او رقابت کرد که شبکه‌ها تا صبح فردای انتخابات نتوانستند این نتایج را اعلام کنند. اما نزدیک‌تر از این رقابت، رقابت انتخاباتی سال ۱۹۶۰ میان نیکسون و کندی است.

جان اف کندی در این انتخابات با میزان آرای ۱۱۲ هزار و ۸۲۷ معادل ۱۷ / ۰ درصد آرای بیشتری به دست آورده و بر نیکسون پیروز شد اما این اتهام مطرح شد که او با مداخله مفسدانه ریچارد دالی، شهردار شیکاگو توانسته برنده شود.

در این انتخابات اگرچه نیکسون آرای مردمی در تعداد ایالت‌های بیشتری را (۲۶ به ۲۲) را به دست آورد اما کندی توانست بر او در زمینه کالج‌های انتخاباتی با نتیجه ۳۰۳ به ۲۱۹ برتری پیدا کند.

انتخابات سال ۱۹۶۰ نزدیک‌ترین رقابت انتخاباتی در آمریکا از سال ۱۹۱۶ بود و این انتخابات نیز مثل انتخابات امسال در هشتم نوامبر برگزار شد.

اگرچه دونالد ترامپ متهم به ابتذال، حماقت و بی اخلاقی شده است اما این خصوصیات در دهه ۱۸۵۰ یک دهه قبل از ریاست جمهوری آبراهام لینکلن نیز دیده شد. کمتر کسی به خاطر دارد که میلارد فیلمور و حامیانش در جنبش "هیچ چیز نمی‌دانم" که یکسری وطن پرست وحشی بودند بسیاری از جنبه‌های کمپین انتخاباتی اخیر ترامپ را داشته و وعده "خالص سازی" سیاست آمریکا را داده بودند.

جنبش "هیچ چیز نمی‌دانم" اقدام به بهره‌برداری از نگرانی‌های آمریکا از مهاجمانی کرد که به عنوان دشمنان جمهوری تلقی می‌شدند و بدتر از همه از نگرانی تصاحب کشور توسط پاپ سوء استفاده می‌کرد.

این حزب از سال ۱۸۵۴ تا ۱۸۵۶ فعال بود و فیلمور ، یکی از بدترین روسای جمهور تاریخ آمریکا را قهرمان خود می‌دانست.

لینکلن در نامه به یک دوست خود نوشته است: من یک طرفدار جنبش "هیچ چیز نمی‌دانم" نیستم چطور می‌توانم باشم؟ ما سریعا در حال حرکت به سمت انحطاط هستیم و به عنوان یک ملت قبلا گفته بودیم همه انسان‌ها برادر آفریده شدند اما جنبش" هیچ چیز نمی‌دانم" به هنگام کنترل امور خواهد گفت همه انسان‌ها به جز سیاهپوستان، خارجی‌ها و کاتولیک‌ها برادر آفریده شده‌اند.

مردم عادی آمریکا هنگامی که ترامپ لابی اسلحه را تشویق به دفاع از اصلاحیه دوم با هدف قرار دادن اعتراضاتش (و سلاح‌هایش) به سمت هیلاری کلینتون کرد دچار بهت و حیرت شدند. با این حال دست کم او مثل آرون بور در سال ۱۸۰۴ دست به دوئل مسلحانه با آلکساندر همیلتون، یکی از رقبای سیاسی خود که در زمان ریاست جمهوری توماس جفرسون معاون رئیس جمهور بود نزد.

بور در این دوئل همیلتون را کشت و متهم به قتل و مجبور به فرار به سمت جنوب شد.

همچنین در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۸۰۰ جفرسون در حالی با جان آدامز رقابت کرد که حامیان آدامز جفرسون را متهم به عیاشی و خداناباوری و همچنین سرسپردگی به فرانسوی‌ها کردند. این انتخابات یکی از خصومت‌آمیز ترین انتخابات تاریخ آمریکا بود.

بیشتر از ۲۰۰ سال بعد از آن مفسران زیادی معتقدند نظام آمریکا خراب و ناکارآمد شده است اما پیش از این نیز این نظام خراب به نظر می‌رسیده و به نوعی لنگان به راه خود ادامه داده است. از یکسری نقطه نظرهای دیگر این شدت عمل در رقابت میان ترامپ و کلینتون نشان دهنده قدرت است نه فروپاشی اما برخی ناظران می‌گویند ممکن است شوکی که باعث اصلاح سیستم شود آن را نابود کند.