وحدت ملی و آینده روسیه از نگاه سفیر ایران

به گزارش خبرانلاین سنایی در یادداشتی که به مناسبت جشن وحدت ملی روسیه مصادف با چهارم نوامبر (دیروز- جمعه) در کانال تلگرامی خود منتشر کرده، افزوده است: عدالت خواهی، افتخارات گذشته، قهرمانان تاریخی و اعتماد به یک رهبر مقتدر از جمله مولفه هایی است که به عنوان عوامل وحدت ملی بین روس ها یاد می شود.

در ادامه یادداشت آمده است: ملت روسیه در مقاطع مختلف تاریخی مقابل دشمن خارجی با باور به حق و عدالت متحد شده و جنگیده است؛ افتخار به سرداران اسلاو و فرماندهان پیروز در مقابل مغول‌ها، ناپلئون و هیتلر نیز حتی بیش از بالیدن روس ها به بزرگان ادب و هنر این سرزمین در شکل گیری هویت ملی آنان موثر بوده است.

روسیه شناسان همگی باور و اعتماد به یک رهبر مقتدر را از جمله ویژگی های مردم این کشور می دانند و بر همین اساس آشوب های اوایل قرن ۱۷ میلادی پس از مرگ ایوان مخوف و اوایل قرن ۲۰ در دوره نیکلای دوم را ناشی از ضعف حاکم و تفرقه بین حاکمان بر می شمارند.

جز دوره ۷۰ ساله حاکمیت کمونیست‌ها، چهارم نوامبر هر ساله با جشن‌های ملی و مذهبی همراه بود که اشاره ای به متحد شدن مردم روسیه در برابر مهاجمین لهستانی و آزاد کردن مسکو از دست آنان در اوایل قرن ۱۷است.
سفیر ایران همچنین نوشته است: در سال های اخیر که تقابل روسیه با غرب افزایش یافته است، عوامل وحدت ملی مورد توجه بیشتری قرار گرفته‌ و عناصری مانند زبان روسی، یادمان قهرمانان جنگ دوم جهانی، تعلق خاطر به کریمه، مقابله با تحریم ها و افتخار به المپیک سوچی بسیار ارزشمند و مورد توجه است.

از سوی دیگر، جامعه شناسان روسیه هم اکنون شکاف عمیق بین دو طبقه ثروتمند و کم درآمد و همچنین ضعف و نارسایی در نظام اداری و مالی را از جمله آسیب های وحدت ملی می‌دانند و به این موضوع اشاره می‌کنند که نخبگان روس مانند قرون گذشته بر سر بهترین راه توسعه و پیشرفت کشور خود تفاوت نظر جدی دارند.

در پایان یادداشت سفیر جمهوری اسلامی ایران در مسکو آمده است: به این دلیل در روسیه معاصر تلاش شده است نمایندگان دیدگاههای مختلف کم یا زیاد در حاکمیت حضور نسبی داشته باشند، هر چند که باید دید شرایط پر از تهدید جهان کنونی و روانشناختی تاریخی ملت روس، پس از این روسیه را به کدام سمت و سو سوق خواهد داد.

چهارم نوامبر هر سال روس ها مراسم گرامیداشت پیروزی مقاومت ملی روسیه در سال ۱۶۱۲ را برگزار می کنند که به اشغال این کشور از سوی لهستان و لیتوانی پایان داد.

ارتش لهستان سال ۱۶۱۰ با هجوم برق آسا و پیشروی های سریع مسکو را تصرف و کاخ کرملین را در اختیار گرفت تا اینکه چهارم نوامبر ۱۶۱۲ داوطلبان مردمی نیروهای متجاوز به روسیه را شکست دادند.

یک سال پس از این واقعه، سال ۱۶۱۳ نیز «میخاییل رومانوف» به عنوان تزار جدید روسیه و اولین تزار از سلسله رومانوف ها انتخاب و این کشور قوام ملی یافت و به قدرت برتر جهانی تبدیل شد.