گزارش‌های موسوی خوئینی‌ها به مجلس
یک نماینده دور اول مجلس اظهار کرد: موسوی خوئینی‌ها به عنوان نماینده امام(ره) و کسی که با دانشجویان تسخیر کننده سفارت آمریکا ارتباط نزدیک داشت، به نمایندگان مجلس اطلاعات می‌داد اما گزارش رسمی نه.
حسین کمالی در گفتگو با خبرآنلاین، با اشاره به اینکه نقش اساسی و اصلی در ماجرای تسخیر سفارت آمریکا توسط دانشجویان ایفا شد، گفت: مجلس و سایر نهادها نقش بازدارنده ای ایفا نکردند چراکه در جامعه از این دانشجویان حمایت عمومی می شد و مردم به دلیل اقدامات نامناسب سفارت آمریکا در ایران و رفتارهایی که با منافع ملی ما مطابقت نداشت، حرکت دانشجویان را مورد حمایت قرار می دادند.
وی افزود: مجلس نیز در آن زمان با توجه به این شرایط از اقدام دانشجویان حمایت کرد و اینطور نبود که تسخیر سفارت فقط مورد حمایت مجلس بوده باشد بلکه حاکم بودن فضای انقلابی در کشور این حمایت را در پی داشت و حتی شخص امام (ره) نیز بر اقدام دانشجویان صحه گذاشتند.
دبیرکل حزب اسلامی کار تصریح کرد: البته در همان زمان عده ای مبانی دیپلماتیک را مورد تاکید قرار می دادند که سفارت هر کشور، خاک آن کشور تلقی میشود و دانشجویان نباید وارد سفارت می شدند اما در مقابل عده زیادی معتقد بودند که آن کشور در خاک ما حرکات ناپسندی انجام می دهد و خودشان نیز بارها اعتراف کردند که در مسائل داخلی کشور ما دخالت کردند.
کمالی خاطر نشان کرد: بنابراین می توان اینگونه گفت که عمل دانشجویان نوعی کنش و واکنش به رفتارهایی بوده که به سابقه تاریخی دخالت های آمریکا بر می‌گشت.
این نماینده مجلس اول همچنین گفت: پس از تسخیر سفارت آمریکا و گروگانگیری دیپلمات های آمریکایی نیز کم و بیش گزارشاتی به مجلس می‌رسید. به خصوص اینکه آقای موسوی خوئینی ها که نماینده امام(ره) بود و با دانشجویان تسخیر کننده ارتباط نزدیک داشت، در آن زمان نماینده مجلس نیز بود و طبیعتا از طریق ایشان اطلاعاتی به نمایندگان داده می‌شد. البته این گزارشات به صورت رسمی نبود چون بنا نبود حرکت خودجوش دانشجویان به حکومت یا مجلس منتسب شود.
این فعال سیاسی تاکید کرد: باید توجه داشت این روش نباید به عنوان راهی ادامه پیدا کند که هر زمان در سیاست دولت و کشورهای دیگر چیزی باب میلمان نبود سفارتشان را اشغال کنیم چون این کار با مصونیت حاکمیت دولتها در تعارض قرار می گیرد.
بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.
