عطریانفر:هاشمی می گفت توسعه سیاسی واجتماعی وقتی مردم گرسنه اند، هجو است

بخشهایی از اظهارات عطریانفر را می خوانید:

*برخی خدمت آقای هاشمی نقدی داشتند که شما به جای تمرکز بیش از حد در حوزه اقتصاد مثلا در حوزه سیاسی یا حوزه اجتماعی باید ایفای نقش کنید. ایشان می‌گفت ما اگر نتوانیم شکم مردم را سیر کنیم و نتوانیم برای آنها امنیت ایجاد کنیم، تاریخ درباره ما قضاوت خواهد کرد. سرفصل‌هایی که به عنوان ماموریت‌های دولت آقای هاشمی بود یکی دو سرفصل نبود اما منطق یک مدیر واقعی این است که حتما این سرفصل‌ها را باید اولویت‌بندی کند و متناسب با اولویت‌هایی که مشخص می‌کند ذخیره‌ها، توان و قدرتش را صرف آنها نماید.

*جمع‌بندی آقای هاشمی‌رفسنجانی از امور این بود که ما باید ابتدا امنیت ملت‌مان را در خارج از میدان جهانی در میدان بین‌المللی تثبیت بکنیم. چرا که امنیت داخلی ما تا حدود زیادی تامین شده بود و در دوره‌ تثبیت هویت امنیت تامین شده بود. اگرچه دشمنان و مخالفان و تروریست‌هایی بودند اما این را با تمام وجود حس می‌کرد که باید انجام شود و در کنار این قضیه درک کرده بود که «من لا معاش له، لا معاد له» و «کاد الفقرُ ان یکون کفرا». به اینها باور داشت و می‌گفت این مردم به وظیفه خودشان در حق انقلاب‌شان و در حق رهبران‌شان فوق‌العاده نقش ایفا کرده‌اند و همه چیزشان را در سبد اخلاص تقدیم امام خمینی کردند، ما هم به عنوان حواریون و کارگزاران امام سخاوتمندانه از این ظرفیت بهره‌مندیم و الان نوبت ماست که شیرینی حیات و زندگی را به گام این مردم بریزیم و بچشانیم و برنامه ایشان به سمت توسعه هدایت شد.

* استراتژیست‌های دنیای غرب می‌گویند اگر شما به اندازه کافی توان اقتصادی نداشته باشید، سخن از دموکراسی ندارید؛ حتی نخواهیم خیلی تمرکز کنیم روی چنین اظهاراتی با یک ادبیات سنتی و درک داخل کشور خودمان یک مثال را می‌گویم؛ تصور کنید یک مردی و یک زنی تشکیل خانواده می‌دهند و آن زمان در برابر اعضای خانواده مسئول هستند و منابع آنها محدود است، هزینه‌های آنها زیاد است و درآمدشان کم است، چگونه هزینه می‌کنند و چگونه برای زندگیشان برنامه‌ریزی می‌کنند؟ به سرعت ذهن برنامه‌ریزی‌شان فعال می‌شود که برای اداره بهینه زندگی داخلی خودمان باید سرفصل‌هایمان را اولویت‌بندی کنیم و در اولویت نخست هزینه‌ها را در آن مسیر ببریم. اولین هزینه‌ای که شما از آن نمی‌گذرید رزق است. تمام همت این خانواده و پدر این خانواده صرف این می‌شود که شکم اعضای خانواده‌اش را سیر کند. منابع دومی که اگر اضافه آمد و شما خرج می‌کنید صرف سرپناه شما می‌شود که یک جایی را داشته باشید که زندگی کنید، منبع سوم صرف بهداشت و درمان شما می‌شود، منبع چهارم شما صرف آموزش می‌شود، منبع پنجم صرف رفاهیات و تفریحات می‌شود. در سرفصل‌های نهم و دهم شما حاضر هستید خرج کنید برای توسعه اجتماعی و مشارکت‌های سیاسی. تصویری که آقای هاشمی ارائه می‌کرد، می‌گفت من توسعه سیاسی و اجتماعی را می‌فهمم اما من تا نتوانم در کشور درآمدزایی ایجاد کنم این سخنان، سخنان هجوی است و علی‌القاعده عوارضش را هم کنار خودش داشت. چون دیگران مطالبه دیگری می‌کردند.