شکوری راد:در انتخابات ۹۶ مداحان می خواهند صحنه گردان بوده و روحانی را بزنند

- آقای روحانی در زمره اصلاح‌طلبان نبود. هیچ‌وقت ایشان ادعا نکرده که اصلاح‌طلب است. البته اصلاح‌طلب بودن برای همه افراد نسبی است. هیچ کسی نیست که هیچ‌وجهی از اصلاح‌طلبی نداشته باشد. حتی در جبهه اصولگرایان هم هر کسی را در نظر بگیریم، یک وجهی از اصلاح‌طلبی هم دارد اما ضعیف است. به همین دلیل اگر ادعای خود فرد را مبنا قرار دهیم، آقای روحانی هیچگاه ادعای اصلاح‌طلب بودن نکرده است. ولی اینکه بگوییم ایشان اصلاح‌طلب نیست ادعای دقیقی نیست. ایشان بالاخره وجوهی از اصلاح‌طلب بودن دارد.

- دولت در برخی از تاکتیک‌ها مورد انتقاد ما بوده است اما نمی‌توان گفت لزوما آن تاکتیک‌ها غلط بوده است. بعضی از آنها جواب داده است. در وزارت ارشاد این تاکتیک تا حدی جواب داده است. در وزارت کشور در برخی زمینه‌ها جواب داده است. این دولت توانسته با وجود فشارهای سنگینی که روی آن بوده تا این مرحله خود را برساند و انتخابات مجلس را برگزار کند. برای ما برگزاری انتخابات مجلس در همین اشل هم رویا بود اما به هر حال تحقق پیدا کرد. ما در آستانه انتخابات سال ٩٢ می‌دانستیم که فرآیند انتخابات سال ٨٨ را پشت سرگذاشته‌ایم.
- بزرگ‌ترین انتقاداتی که از جانب بدنه اجتماعی اصلاح‌طلب‌ها به سمت مرکز سرازیر می‌شود این است که چرا مدیران جزء دولت احمدی نژاد همچنان در مناصب دولتی باقی هستند. این مدیران جزء در سیاست‌های محلی و منطقه‌ای اصلاح‌طلبان را تحت مضیقه قرار داده‌اند و به آنها فشار می‌آورند. انتظار می‌رفت که بعد از گشایشی که در عرصه‌های کلی ایجاد شد این رویه نیز تغییر کند اما نکرد.
- در انتخابات بسیاری از فرمانداران از دوره احمدی‌نژاد باقی مانده بودند یا اصلاح‌طلب نبودند و مورد انتقاد بودند اما دولت سعی کرد با اعمال هژمونی خود آنها را همراستا با سیاست دولت کند. آنها در عمل اگرچه مدیران اصولگرا و احمدی‌نژادی بودند اما کمتر فرصت کردند کنش اصولگرایانه مورد انتقاد اصلاح‌طلب‌ها را اعمال کنند. در برخی حوزه‌ها البته این را اعمال کردند. مشخصا در برخی حوزه‌های در مرحله شمارش و تجمیع آرا انتقادات جدی وجود داشت. اما اینها به حدی نبود که کل انتخابات را زیر سوال ببرد.
- ما در انتخابات سال ٩٦ در جست‌وجوی کاندیدا نیستیم. ما کسی را داریم که کاندیدای ما بوده و رای آورده و الان رییس دولت است. به طور طبیعی معلوم است که کاندیدای ما چه کسی است و تعین دارد. بر اساس قاعده اصولی استصحاب یا حالت سابقه کاندیدای ما آقای روحانی است مگر اینکه خلاف آن ثابت شود. ما در جهت این نیستیم کاندیدا تعیین کنیم. کاندیدای ما آقای روحانی است. اگر کسی مدعی است باید ثابت کند که او دیگر کاندیدایی مطلوب نیست و باید از او صرف نظر کنیم. حالت سابقه این است که آقای روحانی که در دوره قبل کاندیدای ما بوده است همچنان مورد حمایت ما است.
- لازم است بگویم حتی رفتار دکتر عارف هم در زمانی که انصراف داد رفتار تعاملی نبود. ایشان اخلاقا به توصیه عمل کرد و کنار کشید و البته کنار کشیدن او هم تاثیر بسزایی در نتیجه انتخابات گذاشت. ولی ایشان حاضر نشد تعامل کند. باید با حضور نمایندگان آقای خاتمی و روحانی گفت‌وگو می‌کردند و توافق‌هایی انجام می‌دادند. هم از نظر تقسیم‌بندی مناصب در دولت و هم از نظر اتخاذ سیاست‌هایی که بعدا باید صورت می‌گرفت.
- نباید دست آقای روحانی را بست و به او تکلیف کرد. باید اجازه داد خودش کار کند تا بتواند خودش هم پاسخگو باشد. ما به طرف مقابل هم می‌گوییم اینقدر برای رییس‌جمهور تکلیف تعیین نکنید. در این صورت رییس‌جمهور را از خاصیت می‌اندازیم. ضمن اینکه مطالبات‌مان را می‌گوییم نباید به او تکلیف کنیم. اگر خلاف نظرات ما عمل کرد نباید برداشت سوء کنیم. او رییس‌جمهور است باید انتخاب‌هایش را داشته و در مقابل آنها پاسخگو باشد.
- حمایت ما از آقای روحانی یک حمایت کاملا عقلانی است. اصلا حمایت عاطفی نیست و عشق اینجا معنایی ندارد. ما ارزیابی می‌کنیم و می‌سنجیم و ادامه می‌دهیم. آقای روحانی هم هیچ‌وقت سعی نکرده است ما را نسبت به خودش علاقه‌مند کند. ما فقط درک می‌کنیم که کارکرد آقای روحانی در شرایط کنونی مثبت است. روزی هم که آقای روحانی از ریاست‌جمهوری کنار برود ممکن است هیچگاه به دیدن او نرویم. در حالی که رییس دولت اصلاحات را بعد از یازده سال از قدرت کنار رفتن ببینید مردم با چه ذوق و شوقی به دیدنش می‌روند. آقای روحانی همین الان هم که در مسند قدرت است روزهای عید در را باز نمی‌کند که کسانی که از او حمایت می‌کنند به دیدنش بروند. کاراکتر آقای روحانی این نیست که اساسا ارتباط گسترده برقرار کند. ما رابطه اتحاد و انتقادمان به آقای روحانی یک رابطه کاملا عقلانی و از دو فکر می‌کنم به دلیل پایگاهی که آقای روحانی در بین روحانیت و مرجعیت دارد، اگر بخواهند کسانی در مقابل آقای روحانی صف ببندند، مجبور خواهند شد روحانیت و مرجعیت را در مقابل خودشان قرار دهند. به هر حال قاطبه روحانیت و مرجعیت از آقای روحانی حمایت می‌کند. نیروهای افراطی برخی نهادها و برخی دیگر نظیر مداحان در جامعه هستند که می‌خواهند صحنه‌گردان باشند، اگر بخواهند روحانی را بزنند باید اول از مراجع عبور کنند و در مقابل روحانیت و مرجعیت قرار بگیرند. در حالی که آنها به لحاظ ایدئولوژیک برای‌شان راحت نیست که بپذیرند این اتفاق بیفتد.