شانس ریاست در کمیسیون های مجلس
روزنامه اعتماد نوشت؛
چالش ترکیب کمیسیون‌های تخصصی مجلس به نزدیک‌های خط پایانی رسیده است. با این حال هنوز ٣ کمیسیون در انتظار شناختن اعضای خود هستند و در آن طرف هم محمدعلی وکیلی گفته که هنوز ده نفر از نمایندگان، کمیسیون‌های تخصصی خود را انتخاب نکرده‌اند. در همین حال به گفته رنجبرزاده، دیگر عضو هیات‌رییسه مجلس تاکنون ٥ نفر از نمایندگان، کمیسیون‌های تخصصی خود را تغییر داده‌اند تا دیگران جایگزین آنها در این کمیسیون‌ها شوند. با این همه اما هنوز یک بخش مهم کار باقی مانده که ناظر به انتخاب روسا و هیات‌رییسه کمیسیون‌های تخصصی است. جایی که دوباره تبدیل به آوردگاهی برای وزن‌کشی‌های سیاسی در مجلس می‌شود که این‌بار رنگ و بویی تخصصی هم دارند. طیف‌های مجلس در شرایطی کاملا متفاوت نسبت به انتخابات هیات رییسه سراغ تعیین ترکیب روسای کمیسیون‌های تخصصی می‌روند. اگر در انتخاب رییس مجلس، ترکیب بهارستان دهم به دو صف مجزای اصلاح‌طلب- اصولگرا تقسیم شد و نیروهای مستقل بیشتر به سمت سنگین کفه ترازو، یعنی اصولگرایان گرایش پیدا کرد اما همه‌چیز در انتخابات هیات رییسه دایم به هم ریخت. آنجا وقتی تعداد اصلاح‌طلبان هیات‌رییسه از سه نفر در هیات رییسه موقت به پنج نفر در هیات رییسه دایم رسید و خصوصا اینکه آنها توانستند دو جایگاه نواب رییسه را هم در اختیار بگیرند، معلوم شده بود که صف‌کشی‌ها بعد از قطعی شدن ریاست لاریجانی بر بهارستان دچار تحول جدی شده است؛ تحولی که بعدا با برداشتن علم تجزیه فراکسیون ولایت توسط اطرافیان علی لاریجانی و مستقلین ابعاد جدید خود را نشان داد. بدین‌ترتیب تا رسیدن مجلس دهم به مرحله انتخابات ریاست کمیسیون‌ها دو صف‌کشی‌مهم در بین طیف‌های سیاسی به هم ریخته است؛ اول صف‌کشی انتخاباتی لیست‌هایی مانند امید و اصولگرایان که بر سر ریاست لاریجانی دگرگون شد و دوم هم صف‌کشی فراکسیون‌های امید و ولایت که بعد از نتیجه دادن تلاش‌ها برای استمرار ریاست علی لاریجانی کاملا متحول شد. بر این اساس متر و عیار سنجش گرایش سیاسی فراکسیون‌ها نه می‌تواند ترکیب لیست‌های انتخاباتی باشد و نه چینش فراکسیون‌های سیاسی مجلس. البته این بدان معنا نیست که این دو صف‌کشی‌هم الزاما در تمام جاها خالی از معنا و کارکرد سیاسی شوند. آن هم در شرایطی که هنوز سرنوشت کمیسیون‌های حقوقی، کشاورزی و شوراها به دلیل نبود متقاضی به بحران عضو برخورد کرده‌اند.
کمیسیون اجتماعی؛ شانس امیدی‌ها
در کمیسیون اجتماعی مجلس دهم نام ٦ نفر از لیست اصولگرایان، ١٢ نفر از لیست امید و ٥ نفر از مستقلین به چشم می‌خورد. تا همینجا ترکیب کمیسیون اجتماعی به نفع لیست امید به نظر می‌رسد. مهم اما اینجاست که از جمع غیر امیدی‌های این کمیسیون، مشخصا سه نفر از اصولگرایان معتدل با گرایش‌هایی نزدیک به لیست امید به چشم می‌خورند؛ غلامرضا کاتب، رسول خضری و سلمان خدادادی. اما این تنها موضوع مهم در این کمیسیون نیست. آن طرف عبدالرضا عزیزی، رییس کمیسیون اجتماعی مجلس نهم و از نمایندگان نزدیک به علی لاریجانی به هیچ عنوان نمی‌خواهد که ادامه ریاستش در دوره دهم قطع شود. البته در مقابل او باز هم یک حامی علی لاریجانی قرار دارد؛ سلمان خدادادی. در میان این دو هنوز لیست امیدی‌ها گزینه‌ای را برای ریاست معرفی نکرده‌اند. ولی شاید عدم معرفی نامزد تا اینجای کار به دلیل مشخص نشدن ترکیب کمیسیون‌ها بوده باشد.
کمیسیون اصل نود؛ نبرد اصولگرایانه
در کمیسیون اصل نود اما همه‌چیز به نفع اصولگرایان است. آنها با چهار نماینده، در مقابل سه نماینده لیست امید و یک نماینده مستقل دارای اکثریت هستند. اما باز هم پیچیدگی موضوع بیشتر از اینهاست. اول اینکه از این ٨ نفر، ٦ نفر برای رقابت ریاست اعلام آمادگی کرده‌اند. اما مهم‌تر این است که دو نامزد اصلی از ترکیب اصولگرایان هستند؛ محمد علی پورمختار، رییس کمیسیون اصل نود مجلس نهم و حسن نوروزی، عضو کمیسیون اصل نود مجلس هشتم. در روزهای اخیر بر سر آنچه حسن نوروزی گم‌شدن ١٧ پرونده در کمیسیون اصل نود مجلس نهم خوانده، اختلافی جدی بین این دو به جریان افتاده است. نوروزی به دنبال همین دعوا گفته که حتما مقابل پورمختار رقابت می‌کند. این دو اکنون از یک جریان واحد، یعنی اصولگرایان طیف سنتی رقیبان اصلی ریاست کمیسیون اصل نود هستند.
کمیسیون برنامه وبودجه؛ رای اصولگرایان به یک اصلاح‌طلب
اما برای کمیسیون برنامه و بودجه اوضاع پیچیده‌تر است. کمیسیونی که ٩ اصولگرا، ٨ اصلاح‌طلب و ٥ نماینده مستقل دارد. مستقل‌های این کمیسیون هم همچون شهباز حسن‌پور یا منصور مرادی و مهدی فرشادان گرایش‌های پر‌رنگی به سمت اصولگرایان دارند. اما این دلیل نمی‌شود که کاندیدای اصولگرایان برای ریاست این کمیسیون، یعنی حمیدرضا حاجی‌بابایی دست بالا را داشته باشد. اصلاح‌طلبان برای برنامه و بودجه مجلس دهم گزینه‌ای در آستین دارند غلامرضا تاجگردون. او وقتی که اصلاح‌طلبان در نهمین دوره مجلس کمرنگ‌ترین حضور پارلمانی تاریخ خود را تجربه می‌کردند، در میان ژنرال‌های اقتصادی اصولگرایان حاکم از مصباحی‌مقدم گرفته تا احمد توکلی و الیاس نادران، توانست رییس کمیسیون برنامه و بودجه شود. حالا وضعیت نسبت به آن روزها به مراتب بهتر شده است. چه آنکه از طیف اصولگرایان هم نمایندگانی چون یوسفیان ملا، هادی قوامی، مفتح و حتی محبی‌نیا از هواداران ریاست تاجگردون هستند.
کمیسیون امنیت ملی؛ نزدیکی به لاریجانی، امتیاز ویژه
برای کمیسیون امنیت ملی به‌هم‌ریختن منطق لیست‌های انتخاباتی بیش از همه جا محرز است. در این کمیسیون ٩ نماینده از فهرست اصولگرایان، ١٣ نماینده از لیست امید و ٢ نماینده مستقل حضور دارند. طبق منطق لیست‌های انتخاباتی باید نامزد لیست امید یعنی مصطفی کواکبیان بیشترین شانس را برای پیروزی در این کمیسیون داشته باشد. اما واقعیت چیز دیگری است. جدی‌ترین گزینه اصولگرایان برای این کمیسیون علاءالدین بروجردی است که سابقه سه دوره ریاست در همین کمیسیون از مجلس هفتم تا نهم را دارد. اما علاوه بر این از نمایندگان لیست امید هم چهره‌هایی چون کاظم جلالی، هادی شوشتری، سید محسن علوی و هاجر چنارانی از رای‌دهندگان به او محسوب می‌شوند. هر چند شاید در آن سو هم نامزدی مجتبی ذوالنور رای اصولگرایان را قدری بشکند نمایندگانی چون کریمی قدوسی و نقوی حسینی را متوجه خود کند.
کمیسیون انرژی؛ شانس یک مستقل
مهم‌ترین نامزد ریاست کمیسیون انرژی نماینده‌ای از جریان مستقل است؛ هدایت‌الله خادمی. او طی دو هفته گذشته رای عده‌ای از اصولگرایان و اصلاح‌طلبان را نیز به نفع خود جلب کند. این کمییسیون ٩ نماینده از لیست اصولگرایان، ٩ نماینده از لیست امید و ٦ نماینده از میان مستقلین دارد. موضوع چالش برانگیز کمیسیون انرژی در هفته‌های گذشته کنار گذاشته شدن دو نماینده لیست امید از ترکیب آن یعنی فردین فرمند و علی ساری بود؛ دو نماینده‌ای که اولی مدرک فوق‌دکترای انرژی از دانشگاه نیویورک داشت و دومی دکترای برق قدرت بود. با این وضع از میان اصولگرایان فعلا فریدون حسنوند پا به عرصه رقابت گذاشته اما او یک مشکل جدی دارد. حسنوند در دولت دهم استاندار احمدی‌نژاد در بوشهر بود و بعد از آن همچنان در حلقه احمدی‌نژادی‌ها باقی ماند تا شاید جذابیتش در بین نمایندگان مجلس دهم کاهش پیدا کند. در بین لیست امیدی‌ها هم امیری خامکانی به عنوان نماینده‌ای که از مجلس پنجم تاکنون در کمیسیون انرژی حضور داشته، نامزد ریاست است.
کمیسیون آموزش؛ رقابت بزرگ
کمیسیون آموزش محل رقابت بزرگان است؛ مهدی زاهدی، وزیر علوم احمدی‌نژاد در مقابل محمدرضا عارف، معاون اول دولت اصلاحات. ترکیب کمیسیون شامل ١٠ نماینده لیست امید، ٩ نماینده اصولگرا و ٤ مستقل می‌شود. اما این ٤ مستقل که عبارتند از کارن خانلری، اسفندیار اختیاری، قاسم احمدی لاشکی و محمود نگهبان سلامی، همگی گرایش به ریاست محمدرضا عارف دارند. ضمن آنکه در اینجا کسی از لیست امید رای به ریاست زاهدی نخواهد داد.
کمیسیون بهداشت
امیدی‌های امیدوار
در کمیسیون بهداشت هم دست بالای اصلاح‌طلبان، هم به لحاظ خط‌کشی لیست‌ها و هم در واقعیت منطق بازی مشهود است. آنها ١٣ نماینده در اینجا دارند که بسیار بیشتر از ٧ نماینده اصولگرایان است. ضمن اینکه از دو نماینده مستقل یعنی سیدمرتضی خاتمی و سیامک مره‌صدق رای نفر دوم احتمال بسیار زیاد به نفع نامزد اصلاح‌طلبان خواهد بود. کما اینکه اگر همچنین نشود اصلاح‌طلبان با ١٣ رای دارند.
کمیسیون صنایع؛ اصلاح‌طلبان پرتعداد، اصولگرایان پرشانس
١٠ اصولگرا، ١٢ اصلاح‌طلب و یک مستقل اصولا باید شانس زیادی برای ریاست اصلاح‌طلبان در کمیسیون صنایع و معادن به همراه بیاورد. اما حمیدرضا فولادگر در هفته‌های گذشته سخت مشغول کار بوده است. او رای زارعی، تک‌نماینده مستقل کمیسیون را دارد و از آن‌سو شنیده می‌شود که توانسته رای یک یا دو نفر از اصلاح‌طلبان را هم بگیرد. درکمیسیون صنایع؛ اما رمضانعلی سبحانی‌فر نیز از بین اصلاح‌طلبان در تکاپوی جمع کردن رای است.
کمیسیون عمران؛ جایی برای نقش‌آفرینی مستقلین
معادلات کمیسیون عمران بیش از هر جایی بسته به رای مستقلین است. آنها در این کمیسیون ٧ رای دارند. در مقابل ٦ رای اصلاح‌طلبان و ٩ رای اصولگرایان. هر کس آنها را به سمت خود جلب کند برنده بازی است. از میان اصولگرایان سید کمال‌الدین شهریاری گزینه‌ای جدی است که هم دکترای شهرسازی دارد و هم سوابقی در حد معاونت وزارت مسکن و اقتصاد. در مقابل اصلاح‌طلبان گزینه‌های جوانی چون عبدالکریم حسین‌زاده و محمد دامادی را دارند.
کمیسیون فرهنگی
در انتظار ٥ عضو دیگر
کمیسیون فرهنگی مجلس اما هر چند تا اینجا کم متقاضی بوده اما از سر و صدا و حاشیه چیزی کم نداشته است. نام این کمیسیون بیشتر از وزن تعداد اعضایش بر سر زبان‌هاست. آن هم با این محوریت که چرا نمایندگان به این کمیسیون کم توجه هستند. روی کاغذ تا اینجا این کمیسیون ٧ عضو اصولگرا و عضو اصلاح‌طلب یا متمایل به اصلاحات دارد. احمد سالک هم فعلا اصلی‌ترین گزینه ریاست کمیسیون فرهنگی است. اما کمیسیون فرهنگی هنوز ٥ عضو تا رسیدن به حداقل حدنصاب کم دارد و شاید همان ٥ عضو صف‌کشی‌ها را تغییر دهند. چه آنکه از جریان اصولگرای این کمیسیون هم نمایندگانی چون لاریجانی احتمالا رای به ریاست سالک نخواهند داد.
بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.
