نگاهی به زندگی نخست وزیر هند

به گزارش ایرنا،وی که هم اکنون نماینده مردم حوزه انتخاباتی «بنارس» یا«واراناسی» در ایالت «اوتارپرادش» در مجلس نمایندگان هند (لوک سابها) است،در فاصله سالهای ۲۰۰۱ الی ۲۰۱۴ سروزیر ایالت گجرات در غرب هند بود.

«مودی» بی.جی.پی. را در انتخابات سال ۲۰۱۴ لوک سابها با مدیریت و رهبری خارق العاده خود با اکثریت قاطع به پیروزی رساند.این نخستین بار از سال ۱۹۸۴ تاکنون بود که حزبی اکثریت قاطع را در انتخابات لوک سابها بدست می آورد.

**زندگی و تحصیلات
«مودی» در ۱۷ سپتامبر ۱۹۵۰ در یک خانواده بسیار فقیر در «وادناگر» در ایالت گجرات متولد شد و در کودکی به پدرش در فروش چای در ایستگاه راه آهن این شهر کمک می کرد و بعدها یک دکه چای فروشی را در یک ایستگاه اتوبوس بهمراه برادرش براه انداخت.
«مودی» تحصیلات متوسطه را در سال ۱۹۶۷ در «وادناگر» به پایان رساند. از وی بعنوان یک دانش آموز متوسط ولی مشتاق به بحث و علاقمند به نمایش یاد می شود و به نظر می رسد که این خاصیت بر روی وجهه سیاسی وی تاثیر گذاشته است.
«مودی» در هشت سالگی به سازمان افراطی هندویی «راشتریا سوام سیواک سنگ» (Rashtriya Swayamsevak Sangh-RSS) پیوست و در گردهمایی های آموزشی آن شرکت کرد.
«آر.اس.اس» یک سازمان افراطی هندویی است که دارای جناح های گوناگون سیاسی، نظامی، دانشجویی و صنفی می باشد،بطوریکه بی.جی.پی. جناح سیاسی، «باجرانگدال» جناح نظامی و «بهارتیا مزدور سنگ» جناح صنفی آن می باشند.
«مودی» در نوجوانی با دختری به نام «جاسودابن نارندرابهای » نامزد شد.وی این ازدواج را رد کرد و در همان سال از دبیرستان فارغ التحصیل شد.
مشکلات خانوادگی باعث شد که «مودی» خانه را در سال ۱۹۶۷ میلادی ترک و دو سال را در مراکز هندویی درشمال و شمال شرقی هند سپری کند.
«مودی» در اواخر ۱۹۶۹ یا اوایل ۱۹۷۰ برای مدت کوتاهی از «وادناگر» دیدار ولی آنجا را دوباره به سوی احمدآباد ترک و کار در شرکت اتوبوسرانی گجرات آغاز بکار کرد.
وی،کار با عمویش را بعد از جنگ بین هند و پاکستان در سال ۱۹۷۱ متوقف و به مبلغ تمام وقت «آر.اس.اس.» در آمد.او در سال ۱۹۷۸ میلادی یک سازمان دهنده منطقه ای این سازمان شد.
مودی، مدرک کارشناسی خود را در رشته علوم سیاسی از دانشگاه دهلی از طریق مکاتبه ای و مدرک کارشناسی ارشد را در همین رشته در سال ۱۹۸۲ از دانشگاه گجرات دریافت کرد.

**عملکرد سیاسی اولیه (۲۰۰۱-۱۹۷۵)
نخست وزیر وقت هند در ۲۶ ژوئن سال ۱۹۷۵ ،وضعیت اضطراری در سراسر هند اعلام کرد که تا سال ۱۹۷۷ ادامه داشت.در این وضعیت بسیاری از مخالفان سیاسی زندانی و فعالیت گروههای سیاسی از جمله «آر.اس.اس.» ممنوع شد.
«مودی» که آن موقع مسئول بخش دانشجویی آر.اس.اس. «آکهیل بهارتیا ویدیارتی پاریشاد» (انجمن دانشجویان سراسر هند) بود زندگی مخفیانه و سفرهای خود را برای جلوگیری از دستگیر آغاز کرد.
«مودی» دراین دوره با چاپ جزوه ها و توزیع آنها با اقدامات دولت مخالف می کرد و کتابی نیز به زبان گجراتی دراین خصوص منتشر کرد.
«آر.اس.اس» مودی را در سال ۱۹۸۵ به «بی.جی.پی» معرفی کرد و وی بعنوان دبیر سازماندهی واحد این حزب در گجرات منصوب شد.این امر ورود «مودی» را به صحنه انتخابات رقم زد و وی نقش مهمی را در پیروزی بی.جی.پی. در انتخابات مجلس گجرات در سال ۱۹۹۵ ایفا کرد.
«مودی» در همین سال بعنوان دبیر ملی بی.جی.پی. منصوب و به دهلی نو منتقل شد. وی در دهلی نو مسئول فعالیت های بی.جی.پی. در ایالت های «هاریانا» و «هیماچال پرادش» شد.
او نقش مهمی در پیروزی بی.جی.پی. در انتخابات مجلس گجرات در سال ۱۹۸۸ ایفا کرد و به همین دلیل وی در ماه می همان سال بعنوان دبیرکل بی.جی.پی. منصوب شد.

**سروزیری گجرات (۲۰۱۴-۲۰۰۱)
موقعیت دولت «بی.جی.پی» در گجرات به سروزیری «کشوبهای پاتل» در سال ۲۰۰۱ بخاطر اتهاماتی از قبیل سوء استفاده از قدرت، فساد و مدیریت ضعیف،باعث کاهش محبوبیت این حزب شد و دستگاه رهبری حزب پس از برکناری «پاتل » مودی را به جای وی منصوب کرد.
«مودی» در سوم اکتبر سال ۲۰۰۱ جای «پاتل» را بعنوان سروزیر گجرات گرفت و مسئول هموار سازی زمینه برای پیروزی بی.جی.پی. در انتخابات مجلس ایالت گجرات در دسامبر ۲۰۰۲ شد.
وی، بعنوان سروزیر گجرات، از خصوصی سازی و کاهش تعداد کارکنان دولت حمایت کرد.

**دوره اول (۲۰۰۲-۲۰۰۱)
«مودی» در ۷ اکتبر ۲۰۰۱ بعنوان سروزیر گجرات سوگند یاد کرد و سپس نامزد حزب کنگره را در انتخابات مجلس گجرات در ۲۴ فوریه سال ۲۰۰۲ در حوزه انتخاباتی «راجکوت» شکست داد.

**انتخابات ۲۰۰۲ مجلس گجرات:
بدنبال انتقاد احزاب مخالف و برخی از متحدان بی.جی.پی. در ائتلاف دمکراتیک ملی به عملکرد دولت «مودی» در مهار ناآرامی های فرقه ای ۲۰۰۲ گجرات، وی در آوریل سال ۲۰۰۲ در گردهمایی ملی بی جی پی در ایالت گوا استعفا داد و ولی پذیرفته نشد.
کابینه دولت «مودی» در ۱۹ ژوئیه سال ۲۰۰۲ با تشکیل نشستی اضطراری استعفای خود را به فرماندار وقت گجرات «اس.اس. بهانداری» تسلیم و مجلس گجرات منحل شد.
به دنبال برگزاری انتخابات، «بی.جی.پی»۱۲۷ کرسی از ۱۸۲ کرسی مجلس گجرات را به خود اختصاص داد. «مودی» نامزد حزب کنگره را در حوزه انتخاباتی «مانینگر» با اختلاف۷۵ هزار و ۳۳۳ رای شکست داد و در ۲۲دسامبر سال ۲۰۰۲ برای دومین بار متوالی بعنوان سروزیر گجرات منصوب شد.

**دوره دوم (۲۰۰۷-۲۰۰۲):
«مودی» توجه خود را در طول دومین دوره سروزیری گجرات از هندویی افراطی به توسعه اقتصادی و عمرانی گجرات تغییر و مداخله جناح های مختلف «آر.اس.اس.» را در دولت کاهش داد .تصمیم «مودی» برای تخریب حدود ۲۰۰ معبد غیرقانونی در مرکز گجرات، شکاف را بین وی و شورای جهانی هندو (وی.اچ.پی.) بیش از پیش تشدید کرد بطوریکه مودی بعد از آن با جناح های آر.اس.اس. قبل از تصمیم گیری اداری تبادل نظر نمی کرد.
تغییرات «مودی» در طول سال های ۲۰۰۲ الی ۲۰۰۷ باعث شد که فساد در گجرات به میزان چشمگیری کاهش یابد و این ایالت مرکز مناسبی برای سرمایه گذاری داخلی و خارجی درآید.
این اقدامات باعث شد که قراردادهایی به ارزش حدود ۶.۶ تریلیون روپیه در نشست سرمایه گذاران داخلی و خارجی در سال ۲۰۰۷ امضا شود.

**انتخابات ۲۰۰۷ مجلس گجرات:
بی.جی.پی. موضوع مبارزه با تروریسم را در صدر تبلیغات خود برای انتخابات مجلس گجرات در سال ۲۰۰۷ و مجلس نمایندگان هند (لوک سابها) در سال ۲۰۰۹ قرار داد و در ۱۸ ژوئیه سال ۲۰۰۶ نخست وزیر وقت هند «مانموهان سینگ» را بخاطر اکراه وی در تدوین قوانین ضدتروریستی سفت و سخت تر به باد انتقاد گرفت و خواستار اعدام «افضل گورو» بخاطر مداخله وی در حمله افراد مسلح به پارلمان هند در سال ۲۰۰۱ شد.
«مودی» در ژوئیه سال ۲۰۰۷ با دوهزار و ۶۳ روز سروزیری ایالت گجرات ،طولانی ترین دوره سروزیری این ایالت را به خود اختصاص داد و« بی.جی.پی» نیز درهمان سال درانتخابات مجلس گجرات ۱۲۲ کرسی از مجموع ۱۸۲ کرسی را در مجلس محلی کسب کرد.

دوره سوم (۲۰۱۲-۲۰۰۷):
دولت های «بی.جی.پی» در گجرات به سروزیری «کشوبهای پاتل» و «مودی» از سازمان های غیردولتی و نهادهای دیگر در اجرای طرح هایی بمنظور احیای منابع زیرزمینی آب حمایت کردند که ازجمله این طرحها احداث ۱۱۳ هزار و ۷۳۸ سد کوچک بود.
اجرای این طرح ها باعث شد که منابع زیرزمینی آب در گجرات احیا شده و بخش کشاورزی این ایالت در سال ۲۰۰۷ به میزان ۹.۶ (۹ ممیز ۶) درصد در مقایسه با سال ۲۰۰۱ افزایش یابد. بخش کشاورزی گجرات در فاصله ۲۰۰۱ الی ۲۰۱۰ سالانه به میزان ۱۰.۹۷ (۱۰ ممیز ۹۷) درصد رشد کرد که این میزان بیشترین در میان همه ایالت های هند بود.

دور چهارم (۲۰۱۴-۲۰۱۲):
«بی.جی.پی» در انتخابات مجلس گجرات در سال ۲۰۱۲ در ۱۱۵ از مجموع ۱۸۲ حوزه انتخاباتی این مجلس پیروز شد و مودی نیز در حوزه «مانینگر» به پیروزی دست یافت .
«مودی» از عضویت خود در مجلس گجرات بعد از انتخاب بعنوان نخست وزیری هند استعفا داد و خانم «اناندیبن پاتل» بجای وی به عنوان سروزیر گجرات منصوب شد.
«مودی »در زمانی که سروزیری ایالت گجرات را به عهده داشت از کشورهای مختلف از جمله چین، سنگاپور و ژاپن بازدید و خواستار سرمایه گذاری در ایالت گجرات شده بود.

انتخابات عمومی ۲۰۱۴:
«مودی» در ۳۱ مارس سال ۲۰۱۳ بعنوان یک عضو هیات پارلمانی بی.جی.پی.، بالاترین مرجع تصمیم گیری در این حزب و در نشست ملی «بی.جی.پی» در ۹ ژوئن بعنوان رئیس کمیته انتخاباتی این حزب برای انتخابات عمومی سال ۲۰۱۴ منصوب شد.
«بی.جی.پی» در سپتامبر ۲۰۱۳ اعلام کرد که «مودی» در صورت پیروزی این حزب در انتخابات عمومی ۲۰۱۴، به عنوان نخست وزیر هند منصوب خواهد شد.
«مودی در این انتخابات از دو حوزه «واناراسی» در ایالت «اوتارپرادش» و «وادودارا» در ایالت گجرات نامزد شد و در هر دو ایالت پیروزی شد.
ائتلاف دمکراتیک ملی به رهبری «بی.جی.پی» در این انتخابات پیروز شد و حزب کنگره بزرگترین شکست خود را تا آن موقع تجربه کرد.
بدنبال پیروزی «بی.جی.پی» در این انتخابات، «مودی »به اتفاق آرا بعنوان رهبر این حزب منصوب شد و در ۲۶ می سال ۲۰۱۴ بعنوان پانزدهمین نخست وزیر هند سوگند یاد کرد به این ترتیب وی به عنوان اولین نخست وزیر هند در آمد که بعد از استقلال این کشور از انگلیس ،متولد شده است.
«مودی» اولین نخست وزیر هند است که از سران همه کشورهای عضو سازمان همکاری منطقه ای جنوب آسیا (سارک) برای شرکت در مراسم سوگند خود دعوت کرد و اولین کابینه وی از ۴۵ وزیر، ۲۵ نفر کمتر از کابینه قبلی ائتلاف مترقی متحد، تشکیل شد.
«مودی»، بعنوان نخست وزیر،اقدامات متعددی را برای افزایش کارایی اقتصاد هند و نرمش مقررات برای افزایش مبادلات تجاری انجام داد.
وی، طرحی را تحت عنوان 'در هند بسازید' به منظور ترغیب شرکت ها و دولت های خارجی برای سرمایه گذاری و تولید انواع محصولات صنعتی و نظامی در هند براه انداخته است.او تاکنون به بیش از ۳۰ کشور جهان از جمله آمریکا، روسیه، عربستان، امارات، ژاپن و کشورهای آسیای میانه دیدن کرده است .