خطر حضور لابی‌گرها در هیات‌رئیسه
روزنامه آرمان نوشت؛
بازار لابی منتخبان مجلس دهم برای جلوس بر کرسی‌های هیات رئیسه داغ است؛ گعده‌های چند نفره که معمولا از اعضای هم حزبی و رفقای سیاسی و هم طیفی تشکیل شده است، به سادگی خبر از آن می‌دهند که بحث و گفت‌وگوی آنها بر سر تلاش برای نشاندن یکی از اعضای همان جمع بر کرسی‌های هیات رئیسه است. اما آیا لابی کردن شیوه صحیح برای جلوس بر این کرسی‌ها است؟ آیا توانایی افراد با تایید چند همفکر سیاسی برای جلوس بر کرسی هیات رئیسه احراز خواهد شد؟ اصلا مگر از الزامات کاندیداتوری برای حضور در هر انتخاباتی ارائه برنامه نیست تا با بررسی آن بتوان توانایی فردی که خود را دارای شرایط لازم برای جلوس بر کرسی‌های انتخاباتی می‌داند را سنجید؟ بسیاری از آگاهان و دلسوزان کشور بارها تاکید داشتند، نباید برای حضور در مناصبی که در تصمیم‌گیری‌های ملی دارای اهمیت است مواضع سیاسی را در مدنظر قرار داد، بنابراین مشخص نیست این لابی‌ها و گعده‌ها بر چه اساسی شکل گرفته است که طبق شنیده‌ها در دو جناح اصلاح‌طلب و اصولگرا رواج دارد؛ هر چند در طیف اصولگرا این لابی‌ها پررنگتر است. تبعات این لابی‌گری‌ها متوجه کیست و بر فرض انتخاب فرد مورد نظر این گعده‌ها برای جلوس بر کرسی هیات رئیسه چه کسی پاسخگوی تبعات این رفتار غیر علمی و بدون کارشناسی خواهد بود.
کاندیداتوری برای حضور در هیات رئیسه
در این راستا مسعود پزشکیان که به «آرمان» خبر می‌دهد برای حضور در هیات رئیسه مجلس ثبت نام می‌کند از منتقدان این گعده‌ها و لابی‌گری‌هاست، پس اینگونه به تشریح تبعات لابی کردن برای حضور در هیات رئیسه مجلس و همچنین آنچه در صورت حضور در این جایگاه در برنامه دارد، می‌پردازد و به «آرمان» می‌گوید: « درباره اینکه درصورت حضور در هیات رئیسه چه خواهم کرد، این امر بستگی به متقاضیان دارد که از من چه بخواهند، بستگی دارد با چه تیمی چه کاری بخواهید بکنید. یک زمانی شما وارد ساختاری می‌شوید که اهداف و برنامه دارد؛ یک زمان هم وارد جمعی می‌شوید که هر یک نظر خاص خودشان را دارند که دراین شرایط اول باید ارزیابی کنید آیا با این افراد می‌توانید به زبان مشترک برسید و نگاه واحد در جهت اداره سیستم داشته باشید یا نه. اگر نتوانید با آن مجموعه به نگاه مشترک برسید، نمی‌توانید کاری کنید. وی ادامه داد: مثلا در برجام با اینها وارد گروهی شدیم و کارکردیم ولی در پایان، کار به جدایی رسید چون آنها حرف دیگری می‌زدند و ما از روش دیگری دفاع می‌کردیم؛ روش ما این بود که برای جمع بندی، ابزار علمی وجود دارد و نمی‌توانیم بر اساس نظرات خودمان داده جمع کنیم بلکه داده باید بدون نظر جمع، تبدیل به اطلاعات شود و بعد، این اطلاعات به مجلس ارائه شود نه اینکه بر اساس نگاه خودمان یکسری اطلاعات جمع کرده و نظر خودمان را غالب کنیم. پزشکیان همچنین گفت: « بنابراین در ورود به جمعیت و گروهی اگر آن روش و زبان علمی وجود نداشته باشد مانند ماجرای برجام می‌شود که نمی‌شود با آنها همکاری کرد، چون در نهایت سبب اختلاف می‌شود. پزشکیان با تاکید بر اینکه «قرار نیست که به تنهایی کاری کنم بلکه تیم باید کار کند» گفت: اگر در این تیم توانستیم به نگاه مشترک برسیم یک هم افزایی و همدلی با قدرت می‌تواند پدید بیاید اما اگر بدون نگاه مشترک حضور داشته باشیم، فقط حضور داریم. صحبت این است در چه قالبی و در کجا حضور داشته باشیم. صرف اینکه در گروهی باشیم، اکثریت آن گروه به یک نحو حرف بزنند، شما نوعی دیگر حرف بزنید و در آخر رای می‌گیرند و می‌گویند حرفت قابل قبول نیست. او به حضورش در کمیسیون تلفیق و آنچه در آنجا رخ داد هم اشاره می‌کند و می‌گوید: برای تلفیق کاندیدا شدم و آنجا رفتم. با عده‌ای از افراد مواجه شدیم که تصورشان این بود بهتر از دیگران می‌فهمند. وقتی خواستیم به آنها بگوییم فلوچارتی به ما بدهید که ببینیم برنامه را بر اساس چه روشی باید بررسی کنیم، اینگونه شد که خودمان گفتیم و خودمان شنیدیم و گفتند وقت نداریم. خوب، وقتی وقت ندارید پس چطور می‌خواهید موضوعی را درست کنید. فقط می‌خواهید یک چیزی درست و امضا بکنید. در چنین شرایطی بود و نبود فرقی با هم ندارد چون رای می‌دهند و کار خودشان را می‌کنند. وی افزود: در نبود همزبانی حضور افراد ناهمگون ممکن است مساله را بدتر کند برای همین است که آدم را برای حضور با شک و تردید مواجه می‌کند. او همچنین خطری درباره تغییر آرای نمایندگان را اینگونه با «آرمان» درمیان گذاشت: « هیات رئیسه نیاز به یک تشکیلات و سازمان خیلی قوی دارد. وقتی این تشکیلات قوی و احزابی را نداریم که با برنامه و هدف‌های روشن در مجلس حضور پیدا کنند، سبب می‌شود در درون خود مجلس لابی‌ها و رایزنی‌ها شکل بگیرد که الان هم به سمت افرادی که درصدد کاندیداتوری برای هیات رئیسه هستند سوق پیدا کرده است. پشتوانه محکم حزبی که مواضعش و برنامه‌هایش مشخص است سبب می‌شود که افراد معتقد به آن برنامه هم مشخص باشند که به این سادگی‌ها رایشان تغییر پیدا نمی‌کند اما الان تصور من این است که این رای‌ها به سادگی امکان تغییر دارد. پزشکیان در پاسخ به این سوال که این مشی بیشتر در بین کدام جریان سیاسی حاضر در مجلس پررنگتر است، گفت: بازار لابی در آن طرف گرمتر است. طرف مقابل اصلاح‌طلبان بیشتر این کار را می‌کند و البته این طرف هم تا جایی که اختیار و امکان دارد این کار را می‌کند.
لابی‌گرها در رسانه!
اما ظاهرا موضوع به آن گعده‌ها و لابی‌های سیاسی محدود نمی‌شود و بعضا به عرصه رسانه‌ها هم کشیده شده است، بدین معنا که برخی افراد که خود را شایسته حضور در هیات رئیسه می‌دانند، به جنگ روانی روی آورده‌اند؛ بدین نحو که گزارش‌های مفصلی در روزنامه‌ها و رسانه‌های خود منتشر می‌کنند و همراه با نام خود به تعدادی از همفکرانشان به عنوان نمایندگانی اشاره می‌کنند که لایق حضور در هیات رئیسه هستند که اگر خودشان نتوانستند به هیات رئیسه راه پیدا کنند، نمایندگان دیگری که نامشان در گزارش قید شده است خود را وامدار این نماینده بدانند و مجبور به تحقق خواسته‌های او شوند. البته نباید فراموش کرد که چنین رویکردی از چشم افکار عمومی پنهان نخواهد ماند.
بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.
