منتقدان دولت به دنبال جذب علی لاریجانی؟

اعتماد نوشت؛

اصولگرایان منتقد دولت در آستانه تشکیل مجلس دهم روی دو چیز تمرکز کرده‌اند؛ جذب لاریجانی منهای اطرافیانش و تشکیل دوباره دوقطبی اصلاح‌طلب - اصولگرا. اینها دو وضعیتی هستند که می‌توانند دو بحران این جریان را در بهارستان دهم حل کنند؛ جذب لاریجانی برای فایق شدن بر بحران خلأ رهبر سیاسی در پارلمان و تشکیل فراکسیون‌های اصلاح‌طلب و اصولگرا برای حل بحران «عدد» جریانی که اکثریت مطلق را به‌طور کلی از دست داده است. دیروز نقوی حسینی که سخنگوی کمیته هفت نفره اصولگرایان منتخب مجلس دهم است در گفت‌وگویی با «ایلنا» تاکید کرده که این مجموعه برای مجلس بعدی نه مدل فراکسیون اصولگرایان را در پیش خواهد گرفت و نه مدل فراکسیون رهروان را. او در آسیب‌شناسی خود موارد انتقاد به این دو مدل را این‌گونه مطرح کرده است: «عضو فراکسیون رهروان ولایت مجلس نهم با انتقاد از عملکرد این فراکسیون گفت: در فراکسیون رهروان، اقلیت‌های مذهبی هم حضور دارند و اصلاح‌طلبانی همچون تاجگردون و پیرموذن به عنوان گرداننده فراکسیون فعالیت می‌کردند و در نهایت نیز رییس و نایب‌رییس فراکسیون در لیست اصلاح‌طلبان قرار گرفت. واقعا این چه مدلی از اصولگرایی است؟! ما این شیوه اصولگرایی را قبول نداریم و معتقدیم باید فراکسیونی تشکیل شود که اعضای آن حداقل منشور اصولگرایی را قبول داشته باشد. فراکسیون اصولگرایان مجلس نهم نیز آنچنان که باید چترش برای تمام اصولگرایان گسترده نبود. بنابر این فراکسیون اصولگرایان مجلس دهم باید در عین اینکه از محدودیت‌های فراکسیون اصولگرایان مجلس نهم دوری می‌کند، همزمان آنچنان هم گسترده نباشد که همه اصلاح‌طلبان را نیز دربربگیرد. این تاکتیک به شکل مشهودی در پی دو چیز حرکت می‌کند؛ بازیابی هویت اصولگرایی به موازات بازیابی اکثریت آن در مجلس. اصولگرایان در سخنان خود تلخ‌کامی‌شان از نزدیکی برخی معتدلین این جریان به اصلاح‌طلبان و اعتدالیون را پنهان نمی‌کنند. همان‌طور که سنگینی نتیجه انتخابات هفتم اسفند را نیز پنهان نکرده‌اند. به عبارتی به نظر می‌رسد در پی چند سال نزاع درونی آنها یاد خاطرات «جبهه متحد اصولگرایی» افتاده‌اند که روزگاری پیکری واحد در مقابل رقیب اصلاح‌طلب به نظر می‌رسید؛ چیزی که می‌خواهند آن را بازسازی کنند اما گویا اتفاقات همین سال‌ها نه از سر آنها دست بر می‌دارد و نه رفقیان دیروزشان که حالا موئتلف دولت اعتدالی هستند.

نقوی حسینی در همین سخنان اخیر خود خبر از «فروپاشی» فراکسیون رهروان داده و البته با لفظ خاصی از چنین فروپاشی ابراز خوشحالی هم کرده. او گفته که «رییس و نایب‌رییس این فراکسیون که ادعای اصولگرایی داشت، یک شبه از این‌سوی طیف اصولگرایی به طیف مقابل می‌روند، طبیعی است که فراکسیون فرو می‌پاشد و این دو نفر با این اقدام عجیب‌شان به پدیده انتخابات تبدیل شدند.»

هر چند بهروز نعمتی، همان نایب‌رییس مد نظر نقوی حسینی در پاسخ به او گفته که «فعالیت‌های فراکسیون رهروان ولایت، همچون پیش از برگزاری انتخابات مجلس دهم، تا پایان دوره نهم مجلس ادامه خواهد داشت»، اما اصل موضوع شاید جای دیگری باشد. همان جایی که اصولگرایان نشان می‌دهند حتی بسی بیش از اینها برای یکدیگر غیر قابل تحمل شده‌اند و حتی همان فهرست نیم‌بندشان برای هفتم اسفند هم بر پایه‌هایی بس لرزان استوار شده است. نشانه‌های این را در سخنان دیروز سید مهدی طباطبایی، عضو شاخص جامعه روحانیت در گفت‌وگو با خبرآنلاین می‌توان یافت؛ جایی که گفته است: «قدرت انسجام در اصولگرایی از بین رفته است، اختلافات جدی وجود دارد، عقلا باید به فکر بیفتند و عنان را به دست بگیرند و اجازه ندهند فضا دست تندروها باشد. این اصولگرایی به زودی دچار انشقاق خواهد شد و گروه سومی متولد می‌شود که من اعلام می‌کنم هم اصلاح‌طلب هم اصولگرای باقی مانده را دچار بحران می‌کند.» این حرف‌های کسی است که برای همین انتخابات مجلس دهم در جلسات هماهنگی اصولگرایان هم شرکت می‌کرد.

در چنین وضعیتی نقوی حسینی درباره سرنوشت تشکیل فراکسیون اصولگرایان مجلس دهم این‌گونه اظهارنظر کرده؛ «در این مسیر با رییس محترم مجلس، شورای هماهنگی ائتلاف اصولگرایان و شخصیت‌های موثر جریان اصولگرایی مشورت خواهد کرد.» یاد کردن از علی لاریجانی بدون اطرافیانش و البته در شرایطی که تا همین چند هفته پیش مورد حمله همین جریان قرار داشت تنها نشان از نیاز اصولگرایان برای داشتن چهره‌ای تعیین ‌کننده در قامت یک رهبر سیاسی در مجلس دهم دارد ولی حضور این چهره منهای حامیان اصلی‌اش معنایی جز ادامه دعوا در اردوگاه اصولگرایی نخواهد داشت.