محمدرضا تاجیک:اصولگرایان خودیهای شان را هم طرد می کنند
محمدرضا تاجیک گفت:اصولگرایان نتوانستند اجماعی را که اصلاحطلبان در بدنه خود پیرامون لیست ایجاد کردند در بدنه خود ایجاد کنند. سالیان کوشیدند نوعی شیخوخیت را در میان خود جا بیندازند اما انتخابات اخیر نشان داد که فصل شیخوخیت در جناح راست به پایان رسیده.
گزیده هایی از گفتگوی محمدرضا تاجیک با روزنامه اعتماد را می خوانید:
* این امکان دیگر برایشان وجود نداشت که به مردم و خصوصا نسل جوانشان بگویند که به کلیت لیست رای دهند اما این در فضای اصلاحطلبی اتفاق افتاد. از سوی دیگر اصولگرایان با مهرههایی که نباید، بازی میکردند، بازی کردند. به قول مولانا پیش چشمشان شیشه کبود بود و جامعه را کبود میدیدند. چشمانشان به خانه خیال و عدم بود. هستها را نیست و نیستها را هست میدیدند. بعد به علت همین فضای شخصیتیشان، همه متصل به عقل متصل خودشان بودند نه عقل منفصلی که بنشیند، فکر کند و بیندیشد.
*فقدان استراتژیست و فقدان نظریهپرداز و فقدان تحلیلگر جدی اجتماعی در بین اصولگرایان وجود داشت و وجود دارد. هر جا که میرسد مدعی است که آخر تدبیر و نهایت تمهید است. خودبزرگبینی و یک تحلیل جدی غلط نسبت به اطراف خود دارد. همه اینها دست به دست هم داد و شکلی از بازی، چینش بازیگران را ارایه کرد که نه تنها جاذبه که دافعه ایجاد میکرد. چون حدس نمیزد و نمیتوانست پیشبینی کند مردم چه واکنشی نشان میدهند، بدون درنگ و تامل و به خود یا استراتژی نگاه کردن در کف جامعه آن را پیاده کرد. استراتژی اصولگرایان در این انتخابات به همین خاطر به گل نشست. این انتخابات نشان داد که در پس حرکت سیاسی اصولگرایان بحرانی بر پا است. به تعبیر «لکان» شرایط فقدان بر پاست. خلأ استراتژی و قوه عاقله وجود دارد.
*به نظر من آنها(اصولگرایان) در حال حاضر در شرایط فقدان تصمیم و تدبیر هستند. شرایطی که تصمیمات و تدبیرها برایشان مسیر را قفل کرده است. در گیجی و منگی این هستند که نمیدانند چه گذشت و چه شد. اصولگرایان باید از خودشان فاصله بگیرند.
*اصولگرایان مداوم تولید «دگر» میکند و مداوم بر طبل حذف و طرد میکوبند اما دگر درون بر اساس آموزه جامعهشناسی همواره رادیکالتر هم هست و حساسیت بیشتری میآورد. تا وقتی این نگاه و ارتدوکسی خاص در اردوگاه اصولگرایان حاکم باشد اوضاع آنها تغییر نمیکند. اصولگرایان با این رفتارشان کارخانه اخراج سربازان خودشان را راه انداختهاند و همینطور پیش برود دیگر کسی برایشان نمیماند.
*گفتمان اصولگرایان قدرت اقناع کنندگی برای هواداران و حامیانش ،حداقل دیگر برای نسل جوانش ندارد و آنها نمیتوانند با این گفتمان رابطه برقرار کنند. وقتی گفتمان رابطه برقرار نمیکند بسیاری از بدنه دچار تردید میشود. بسیاری از بدنه اجتماعی، زیباییها را جای دیگر جستوجو میکنند. نسبت به نظم نمادین دیگران متمایل میشوند و نسبت به نظم زبانی دیگران تمایل نشان میدهند.
* اصولگرایان متوجه نبودند که اگر فضا دوقطبی شود «زیبای خفته» در فضای دوقطبی استعداد بیدار شدن دارد. عده زیادی را مجاب میکند که وارد عرصه شوند. خودشان بودند که دوقطبی را ایجاد کردند و از این دوقطبیسازی متضرر شدند. افزون بر عدم طراوت گفتمانیشان بحث دیگر این است که اصولگرایان در عرصه سیاست و بازی قدرت از بسیاری از اصول خودشان هم عدول کردند که این را بسیاری از هواداران اصولگرایی که رفتار آنها را زیر ذرهبین گذاشته بودند، مشاهد کردند.
بخش سایتخوان، صرفا بازتابدهنده اخبار رسانههای رسمی کشور است.