چرا آماتورها ی سیاسی مدارج بالا می گیرند
اینکه چرا در برهههایی از زمان آماتورها به مدارج بالای سیاسی و اداری میرسند البته دلایل فراوانی دارد اما بیشک بزرگترین آنها فقدان سازمانها ونهادهایی است که به صورت حرفهای وتخصصی به سیاست بپردازند.
روزنامه قانون نوشت؛
هنر زیادی میخواهد هنگامی که کارنامه کاریات پر از ندانمکاریهایی است که برای ضبط وثبتش هزاران کاتب و هفتاد من کاغذ کفاف نمیدهد، همچنان روحیه طنازیات را نگه بداری! در آن هشت سال کذا چه فرصتها که ناچیز نشد، چه زندگیها که پریشان نشد، چه جوانیها که بر باد نرفت وغیره اما با این حال، رئیس دولت مهرورز نشان داده که میتوان همچنان همانی باشد که بود! مهرورزانی که گمان میبردند «بیمرگ است دقیانوس» حالا در این خماری دور افتادن از قدرت وناپدید شدن از سرخط رسانهها وخبرگزاریها و روزنامهها، انتظار میرفت به قدر ذرهای به خود آمده باشند اما زهی خیال باطل! نزدیک به سه سال روز وشب از برابر چشمانمان گذشت اما نه از هزاران میلیارد غیب شده از کیسه بیت المال خبری شد، نه از دکلهای گمشده و دزد دکلها رد ونشانی یافتیم ونه هر چه گفتیم ومحترمانه سوال کردیم که بالاخره تکلیف خودروهای دولتی چه شد، پاسخ درست ودرمانی گرفتیم! اما باز هم با دیدن و شنیدن همه اینها انگار میتوان همچنان همانی بود که بود! میشود با طنزی بیمایه درباره بزرگترین رخداد سیاسی کشور نظر داد و باز آماتور بودن خود را در میدان سیاست آشکارتر کرد (آن هشت سال کذا به راستی بسنده نبود!؟)
اینکه چرا در برهههایی از زمان آماتورها به مدارج بالای سیاسی و اداری میرسند البته دلایل فراوانی دارد اما بیشک بزرگترین آنها فقدان سازمانها ونهادهایی است که به صورت حرفهای وتخصصی به سیاست بپردازند. در همه کشورهایی که از نظر سیاسی توسعه یافته لقب گرفتهاند، سازمانهای حرفهای سیاسی در قالب احزاب استخوان دار، با سلسله مراتب مشخص و برنامه کاری روشن در کار پرورش سیاستمدارانی هستند که با پیمودن سلسله مراتب کار حزبی از بسیاری جهات از جمله تعادل روانی، سطح دانش، میزان حساسیت به منافع ملی و... بارها آزموده شدهاند و هنگامی که بر کرسی وزارت و وکالت تکیه میزنند چنان آموختهاند که درجه خطاکاری وناشیگریشان در میدان سیاست به پایینترین درجه ممکن میرسد. چند سال رقابت بیوفقه، چانه زنی، گفت وشنود وآشنایی با ظرایف سخنوری وتبلیغات از هر فعال سیاسی، سیاستمداری آراسته میسازد وپهنه سیاست را از آلایشهای آماتوریسم دور نگه میدارد. از سوی دیگر در حالی که زمان چندانی تا برگزاری انتخابات مهم ۷اسفند نداریم، هنوز هم سهم ناچیز احزاب، کلی گویی وقصاربافی است. معضلی که مشکل بزرگ سیاست ما به حساب میآید.با این وصف واین گونه که از شواهد پیداست، همچنان در عرصه سیاست ما خللهایی وجود دارد که از درون آنها موج سواران بر احساس تودهها به آسودگی میتوانند به سطح بالای سیاست دست یابند. ما برای گریز از آماتوریسم که به آن دچاریم هیچ چارهای جز نیرومند ساختن احزاب حرفهای وآموزش سیاسی شهروندان نداریم. نگاهی به تجربه موفق کشورهای توسعهیافته اگر رغبتی به دیدن و درس گرفتن داشته باشیم، گواه روشنی بر این ادعا در برابر چشمانمان مینهد که به تعبیر شاعر: «راه هست وچاه هست وچشم بینا وآفتاب» .
بخش سایتخوان، صرفا بازتابدهنده اخبار رسانههای رسمی کشور است.