تخریب هاشمی، میراث خودزنی تاریخی

روزنامه آرمان در یادداشتی نوشت؛

تاریخ ایران، منطقه و جهان مملو از مردان بزرگی است که بزرگ نماندند. بازی‌ها و پیچیدگی‌های حاکم بر صحنه قدرت و سیاست، بعضا مردان بزرگ را، کوچک می‌نماید. هاشمی اما یک استثنا در صحنه قدرت ایران است که توانسته با وجود همه مشکلات، بی‌مهری‌ها و... همچنان بزرگ بماند. هاشمی بزرگ بوده و بزرگ خواهد ماند، زیرا او فرزند زمان است. اگر دیروز امام گفت بدخواهان بدانند «هاشمی زنده است، چون نهضت زنده است» امروز نیز مخالفان هاشمی بدانند که هاشمی رمز ماندن در صحنه را می‌داند و خواهد ماند. همواره سعی کرده‌ام نگاهم به سیاست فراجناحی باشد. غم نام و نان نداشته، اما دغدغه نان وغم مردم و بزرگی ایران دغدغه همشیگی‌ام بوده است. حس ناشی از دغدغه‌های ملی در این مقطع حساس، سبب شد که در دفاع از هاشمی، مردی که در سه مقطع پایان جنگ، انتخاب رهبری پس از امام و برجام نقش کلیدی داشته است، قلم زده و به وظیفه ملی خود عمل نمایم. صحنه سیاست، عرصه پیچیده و پر فراز و نشیبی است که هیچ‌کس در این میدان، مصون از خطا نیست. نه هاشمی، نه نام دیگری، نه مردان امروز و نه مردان فردای سیاست، مستثنا از این قاعده کلی نیستند. با اذعان به خطاها و صواب‌های هاشمی، اعتقاد داشته و دارم که او مردی بزرگ است و بزرگ نیز خواهد ماند. هاشمی چون همه مردان بزرگ، دشمنان بزرگ دارد. دشمنانی که یا در سایه او ماندند یا بزرگی و بزرگ شدن آنان، حاصل سایه اوست. هاشمی مردی است که گذرهای تاریخی ایران پس از انقلاب، مدیون حضور و نقش‌آفرینی‌های اوست. هاشمی امروز دوباره آماج حملات مخالفانی است که بخشی از آنان در فردای پس از او مرثیه خوان و عزدار وی خواهند شد. این طنز تاریخ تلخ ماست که مردان بزرگ را نه در حیات بلکه در ممات ارج می‌نهیم. بخش مهمی از تاریخ ما، تاریخ خودزنی است. دیروز مشروطیت و نهضت ملی درگیر خودزنی بود و امروز ما درگیر میراث خودزنی تاریخی هستیم. ما تا زمانی که از این آفت تاریخی رهایی نیابیم، با رشد و توسعه فاصله خواهیم داشت. برای رسیدن به رشد و و دور شدن از خودزنی، اگر راهی نیست، باید راهی ساخت. در بزرگی هاشمی همین بس که ردصلاحیت وی در انتخابات ریاست‌جمهوری، نه به قهر او و نه به بن‌بست سیاسی انجامید. حاصل ردصلاحیت هاشمی، دولت تدبیر و امید بود. به قدرت رسیدن دولت تدبیر و امید، تبلور هوشمندانه عقلانیت تاریخی ایرانی در شرایط سخت و دشوار بود که توانست با به‌کارگیری عزت، حکمت و مصلحت سایه شوم جنگ را از کشور دور کرده و امید به فردای بهتر را در جامعه نهادینه نماید. هاشمی در انتخابات ریاست‌جمهوری فرصت حضور نیافت. شاید این نیز خود نعمتی الهی بود تا امروز در پیچ انتخاباتی حساس‌تر از ریاست‌جمهوری، از امتحانی دیگر با آرای مردم سرافراز بیرون‌آید. در کنار نگاهی مدبرانه و همه‌جانبه به دو انتخابات، کسب رأی اول توسط هاشمی در انتخابات خبرگان، باید مهم‌ترین راهبرد اصلاح‌طلبان باشد. هاشمی بیش از یک نام است. هاشمی نماینده ذهنیت تعامل گراست. هاشمی ایجابی به سیاست داخلی و خارجی نگریسته و منادی آشتی ملی است....

...بزرگی هاشمی، حاصل نگاه و ذهنیت اوست. حقوق زنان و آینده جوانان کانون توجه اوست. هاشمی با ایده دانشگاه آزاد و بستر‌سازی برای ورود آسان زنان و جوانان به دانشگاه، تاثیراتی ماندگار و عمیق بر این دو قشر و توسعه‌یافتگی ایران گذاشته است. مشارکت همگانی در انتخابات و خصوصا دو قشر جوان و زنان ایرانی و کسب بالاترین میزان آرا توسط هاشمی در میان خبرگان، از یک سو قدردانی از خدمات وی و از سوی دیگر، رأی به جمهوریت نظام، آشتی ملی، تنش‌زدایی و... خواهد بود. امروز که هاشمی در صحنه است، برای باورمندان به راه او فرصتی فراهم است تا با انتخابش، محبوبیت و سنگینی وزن اندیشه‌های او را به نمایش بگذارند. نباید در دولت تدبیر و امید، به نامیدی و قهر تن داد. هاشمی هیچ گاه از سیاست قهر نکرد و در سخت‌ترین شرایط معبر عبور برای خود و یارانش ساخت. هاشمی بیش از آنکه درگیر گذشته باشد، درگیر حال و آینده ایران بزرگ در نگاه تعاملی مبتنی بر خردمندی است. انتخابات پیش رو آزمونی دوباره برای تحقق شگفتی دیگر، کمک به عبور از خودزنی تاریخی و هموار شدن مسیر تعامل و تعقل است. نکته آنکه باید توسعه و بزرگی ایران را از وابستگی به افراد به وابستگی به سیستم و ساختارها، تغییر داد. نیاز به هاشمی و هاشمی‌ها یک نقصان ساختاری تاریخی است که جامعه سیاسی ایران باید از آن رهایی یابد. ایران و ایرانی چون همه کشورهای پیشرفته باید از کاریزمای افراد عبور کرده به کاریزمای سیستمی با محوریت روشن از حقوق و قانون دست بیابد تا توسعه در آن امری ماندگار و مستمر شود.