زیباکلام: برجام عصای موسی نیست
در یک تصویر کلی میتوانیم بگوییم که تحریمها یک سنگی بودند که برپای اقتصاد ایران بسته شده بودند و امید هیچگونه حرکتی در اقتصاد ایران وجود نداشت.
«روزنامه قانون» در یادداشتی به قلم صادق زیباکلام با عنوان«برجام عصای موسی نیست» می نویسد:« حملاتی که بعد از اجرای برجام به دولت آقای روحانی وارد خواهند کرد مسائل اقتصادی است که در سادهترین شکل آن دولت را به باد انتقاد خواهند گرفت که آقای روحانی! برجام اجرا و تحریمها هم برچیده شد پس چرا اقتصاد تکانی نخورده است؟چرا همچنان هفت میلیون بیکار هستند و چرا کشور همچنان درحالت رکود قرار دارد؟ در پاسخ به این انتقادات باید گفت مگربرجام عصای موسی است که برای اقتصاد ایران معجزه کند؟
در یک تصویر کلی میتوانیم بگوییم که تحریمها یک سنگی بودند که برپای اقتصاد ایران بسته شده بودند و امید هیچگونه حرکتی در اقتصاد ایران وجود نداشت.
برداشته شدن این سنگ به معنای این نیست که حالا ایران میتواند در مسابقه دوی اقتصاد شرکت کند و مدال طلا بگیرد.برجام صرفا به معنای آن است که اقتصاد ایران در یک شرایط طبیعی قرار میگیرد. آنچه به مخالفین دولت باید متذکر شد آن است که اقتصاد ایران یک اقتصاد فاسد و ناکارآمد دولتی است که آقای روحانی یا هیچ دولت دیگری نمیتواند برای بهبود وضعیت آن معجزه کند. به منتقدین باید تذکر داد که کدام یک از تولیدات یا صنایعی که در داخل کشور سرپا هستند محصولاتشان قابل رقابت با بازار جهانی است؟ چین را اگر کنار بگذاریم آیا تولیدات ساخت ایران میتواند حتی با محصولات ترکیه رقابت کند؟
کشور دچار رکود سنگینی است که خیلی هم به برجام مرتبط نیست.آنچه باید به منتقدان یادآوری کرد این است که بودجه سال ۱۳۹۴ چهل و هفت هزارمیلیارد تومان بودجه عمرانی پیش بینی شده بود.در ۶ ماه اول سال ۹۴ فقط هشت هزار و ششصد میلیارد تومان بیشتر از این مبلغ هزینه نشد . حتی اگر فرض بگیریم که در ۶ ماهه دوم هم همین مقدار هزینه شود این به معنای آن است که از ۴۷ هزار میلیارد بودجه عمرانی کمتر از نصف آن هزینه شده است و این به واسطه رکود است و یا به مخالفان برجام باید یادآوری کرد انبار تمام تولیدکنندگان داخلی کشورمملو از کالاها و تولیدات ساخته شده است که بازاری برای آنها نیست.
واقع مطلب آن است که دولت آقای روحانی به کنار، در ۲۵۰سالی که از انقلاب صنعتی میگذرد ما حتی یک نمونه اقتصاد دولتی هم نداشتهایم که موفق بوده و توانسته باشد حداقل انتظارات اقتصادی را برآورده کند پس هیچ انتظاراقتصادی از دولت نمیتوان داشت. تنها انتظاری که میتوان از دولت داشت آن است که چرا آقای روحانی واقعیتهای اقتصادی را با مردم در میان نمیگذارد که در اقتصاد غلط و پوپولیستی ایران ما سالی ۵۰ هزارمیلیارد تومان یارانه پرداخت میکنیم درحالیکه کل هزینهای که صرف بودجه عمرانی کردهایم در بهترین حالت حدود ۲۰ هزار میلیارد تومان است.
کدام اقتصاد در دنیا دارای چنین وضعیت غمانگیزی است؟ انتقادی که به دولت آقای روحانی وارد میشود این است که آقای روحانی به جای صحبت از شیب ملایم، نورامیدی که در انتهای تونل است و دادن وعدهوعیدهای خوشبینانه به مردم، ایشان دفعه بعد که در تلویزیون ظاهر شد باید در مورد اقتصاد ایران واقعیتها را بگوید وگرنه خطر بروز احمدینژاد دیگری در انتخابات سال ۱۳۹۶ خیلی هم دور از ذهن نیست.
بخش سایتخوان، صرفا بازتابدهنده اخبار رسانههای رسمی کشور است.