تیتر استادان ارتباطات برای فریدون صدیقی

آیین تجلیل و تقدیر از چندین دهه فعالیت‌ رسانه‌ای فریدون صدیقی - استاد پیشکسوت روزنامه‌نگاری - صبح امروز (بیست و یکم دی ماه) با حضور جمعی از اساتید پیشکسوت این حوزه و چهره‌های فرهنگی در موسسه همشهری برگزار شد.

به گزارش ایسنا محمد بلوری،‌ یونس شکرخواه،‌ علی اکبر قاضی‌زاده‌، حسن نمکدوست تهرانی، محمد مهدی فرقانی، سید فیرد قاسمی، مجید رضاییان،‌ هادی خانیکی، محسن میرزایی‌، مهدی ذاکری (مدیرعامل موسسه همشهری) و جمعی دیگر از اساتید روزنامه‌نگاری و شاگردان فریدون صدیقی از جمله حاضران در این مراسم بودند.

خاطرات و توصیه‌های فریدون صدیقی

فریدون صدیقی آخرین سخنران این مراسم تجلیل بود که به همت موسسه فرهنگی مطبوعاتی همشهری برگزار شد.

او در ابتدای سخنانش که با طنز همراه بود، گفت: همشهری این بلا را سر من آورده است!

صدیقی سپس خطاب به حاضران در مراسم تجلیلش گفت: خدا را شاهد که نمی‌خواستم شما به زحمت بیافتید. حتی همسرم هم به من گفت به این مراسم نرو؛ به دلیل اینکه در سن و سالی که من دارم و برایم بزرگداشت گرفته‌اند، ممکن است اتفاقی برایم بیفتد. جالب است که همسرم صبح زمانی که می‌خواستم از منزل خارج شوم به من گفت خواهش می‌کنم شب برگرد به خانه. (با خنده)

این استاد پیشکسوت روزنامه‌نگاری سپس خاطرنشان کرد: نیمی از افرادی که اکنون در این مراسم حاضر شده‌اند، سزاوار تقدیر هستند و تقدیر فقط به نسل ما دایناسورها برنمی‌گردد. من از تمامی دوستانی که به اینجا آمده‌اند و زحمت کشیده‌اند، سپاسگزارم. اکنون به جای درس روزنامه‌نگاری و تعریف این حرفه، می‌خواهم خاطره تعریف کنم.

فریدون صدیقی در این مراسم همچنین از نحوه‌ی ورودش به کار خبر، حرفه روزنامه‌نگاری وهمچنین همکاری‌هایی که طی این سال‌ها داشت، خاطراتی شیرین تعریف کرد.

وی در بخشی از خاطراتش درباره حرفه خبرنگاری گفت: همزمان که در روزنامه کیهان مشغول به کار شده‌ام، تازه ازدواج کرده بودم و در کنار کار خبر، فیلمبرداری هم انجام می‌دادم. یادش به خیر آن دوران شب‌هایمان را با رادیو و برنامه‌ی «داستان شب» می‌گذراندیم. آن زمان که در روزنامه کیهان مشغول به کار بودم، استاد عزیزم آقای بلوری، دبیر بنده بود، یک استاد خوش‌تیپ چهار فصل. من از این استاد بزرگوار خیلی چیزها آموختم. اولین چیزی که استادم به من آموخت این بود که به هیچکس اعتماد نکنم. اکنون توصیه‌ام به جوانان این است که کار را مال خود کنند.

صدیقی همچنین در بخشی از اظهاراتش تصریح کرد: از مدیران مطبوعات و مسئولان این حوزه خواهش می‌کنم که فضا را برای جوانان سخت نکنند و عرصه را به آنها تنگ نکنند تا جوانان با انگیزه کار کنند و بتوانند بدرخشند. چرا باید پربیننده‌ترین برنامه ما «خندوانه» باشد؟ پس خبررسانی و دانش‌افزایی چه می‌شود؟ خبر را باید در هوا زد.

صدیقی در ادامه توصیه‌اش به خبرنگاران نسل امروز گفت: توصیه‌ام به جوانان امروز در حرفه‌ خبرنگاری این است که اول عمل نکنید، بلکه اول فکر کنید. اگر قرار است کاری انجام شود ابتدا باید خوب فکر شود.

تیتر شکرخواه برای صدیقی

در ادامه این مراسم یونس شکرخواه - استاد روزنامه‌نگاری - طی سخنانی در توصیف شخصیت فریدون صدیقی اینگونه بیان کرد: شب گذشته در صفحه شخصی‌ام در اینستاگرام نوشتم که از صمیم قلب می‌گویم که من شاگرد فریدون بودم و این باعث افتخارم است که او دستم را گرفت ولی دلم را لمس کرد. همه حاضران این جمع شهادت می‌دهند که از فریدون آموختند، نه تکنیک را که اخلاق و رفتار را. او سر به زیر، یاددهنده‌، خیرخواه و یک ایرانی است. اگر بخواهم یک تیتر برای فریدون صدیقی بزنم رئالیزم جادویی را انتخاب می‌کنم؛ چرا که از این مرد رئال‌تر خودش است او با همه خوش برخورد است. فریدون برای من یک رئالیزم جادویی است.

او ادامه داد: وقتی وارد این مراسم شدم، دیدم فریدون صدیقی عصبانی است از اینکه چرا روی بنری که مراسم تقدیر او را خبر داده بودند از واژه نویسنده استفاده شده بود و می‌گفت کجای من نویسنده است. به نظرم کسی که اقتصاد بداند باید فریدون را از وجهه ارزش افزوده بنویسد. ما تا اینجا خیلی شکست خوردیم و تلاش کردیم. فریدون شخصیتی دارد که یکهو عصبانی می‌شود و حتی ممکن است برای شکستن یک فنجان در دفتر تحریریه یقیه همه را بگیرد. به یاد دارم سال‌های پیش یک روز که اواخر هفته بود به دفتر تحریریه رفتم و جالب است که او به من گفت شلوارت را دربیار! که من ناگهان متعجب شدم و وقتی سوال کردم به من گفت: دفتر تحریریه را بشور. آن روز دفتر تحریریه را تمیز کردم تی کشیدیم و همه کارها را کردم و فقط خودش ظرف شست. زمانی هم که گلایه کردم تنها در یک جمله به من گفت: زر نزن کارت را بکن و حتی به یاد دارم این حرفش را یک بار تیتر کردیم همه ما از روی دست فریدون صدیقی نوشتیم و دزدیدیم.

یونس شکرخواه در پایان سخنانش خاطرنشان کرد: بچه‌ها پیدا کردن دوست خوب خیلی سخت است و از دست دادنش سخت‌تر و فراموش کردنش امکان ندارد. من فریدون را هیچ وقت فراموش نخواهم کرد.

قاضی‌زاده: صدیقی شهامت ابراز دارد

در ادامه علی اکبر قاضی‌زاده - استاد پیشکسوت ارتباطات - صحبتی کوتاه کرد و گفت: من درباره فریدون صدیقی چه می‌توانم بگویم ما راه درازی را تا به اینجا با هم آمده‌ایم. امیدوارم تنش سالم و وجودش عاری از گزند باشد. من خیلی از اخلاق و جنبه‌های دوست داشتنی فریدون حرف نمی‌زنم ولی فقط یک جنبه از زندگی حرفه‌ای ایشان که همیشه هم به آن تاکید دارم را ذکر می‌کنم و آن پدیده‌ای است که در وجود نویسندگان برجسته‌ای مثل فریدون به نام شهامت ابراز است که این شهامت در همه ما وجود ندارد. اگر کسی این شهامت را داشته باشد موفق می‌شود. فریدون همیشه خیلی زیبا و صمیمی می‌تواند احساس قلبی و ذهنی‌اش را بیان کند. من فکر می‌کنم در نسل حاضر ما همیشه طرز نوشتن و نگارش فریدون صدیقی درس بوده است.

قاضی‌زاده همچنین گفت: فریدون صدیقی این شهامت بزرگ را دارد تا آنچه که در حس و فکرش می‌گذرد روی کاغذ بیاورد که این هم فکر نمی‌کنم ساده‌ و آسان حاصل شود بلکه به کار کشنده‌ی سال‌ها نیاز دارد که آدم به این درجه از آسانی و روانی در نوشتن برسد. اکنون برای همکار عزیزم فریدون صدیقی عمر دراز با عزتی بیشتر و سلامت کامل آرزو دارم.

رضاییان: فریدون شعر روزنامه‌نگاری ایران است

مجید رضاییان از دیگر اساتید روزنامه‌نگاری است که در این مراسم سخنرانی کرد.

او در ابتدای سخنانش خاطرنشان کرد: قبل از اینکه در این مراسم حاضر شوم،‌ داشتم با خودم فکر می‌کردم که برای فریدون صدیقی یک تیتر بزنم بعد به این نتیجه رسیدم هرچه تیتر بزنم باز هم جامع نیست. تیتری که برایش زدم تا شاید قطره‌ای از دریای وجودش باشد، این بود که فریدون شعر روزنامه‌نگاری ایران است. ما اکنون درباره یک روزنامه‌نگار صحبت می‌کنیم که دارای چهار وجه است.

این استاد روزنامه‌نگاری در بخشی از گفته‌هایش به حرفه روزنامه‌نگاری و درس گرفتن از فریدون صدیقی اشاره کرد.

رضاییان همچنین به یکی از یادداشت‌های فریدون صدیقی که در وصف زنده‌یاد احمد شاملو نوشته بود، اشاره کرد و گفت: زمانی که احمد شاملو فوت کرد، شاعری که واقعا کسی نیست در برابر عظمت ادبی‌اش سر تعظیم فرود نیاورد، فریدون صدیقی یک یادداشت نوشت و آن‌را منتشر کرد. اکنون توصیه‌ام به نسل امروز روزنامه‌نگاری این است که این یادداشت بازنشر شود تا معلوم شود نثر یعنی چه؛ هرچند که این یادداشت اکنون در وب نیست اما در کتابخانه ملی ثبت شده است. به من حق بدهید که به فریدون صدیقی بگویم شعر روزنامه نگاری ایران. اکنون کم لطفی می‌کنم که این جمله را می‌گویم و آن این است که فریدون صدیقی کم نظیر است. شما چه افرادی را سراغ دارید که ادبیات در دستشان مثل موم باشد؛ این ویژگی خیلی کم است.

رضاییان در بخشی از صحبت‌هایش به یکی دیگر از وجوه فریدون صدیقی اشاره کرد و توضیح داد: یکی دیگر از وجوه فریدون صدیقی وجهی است که این روزها در روزنامه‌نگاری ما غریب است و آن گزارش‌نویسی است. ادبیات پایه در گزارش‌نویسی افت پیدا کرده است. او جزو قلم‌های نادر است.

مجید رضاییان در پایان صحبت‌هایش اظهار کرد که به نظرم باید دست‌نوشته‌های فریدون صدیقی کتاب شود تا همه، این دست نوشته‌ها را بخوانند.

قاسمی: صدیقی شعر و داستان را به خدمت روزنامه‌نگاری برد

به گزارش ایسنا، سید فرید قاسمی - مورخ و پژوهشگر مطبوعات - که در این جمع حاضر شده بود، ضمن عرض سلام و خوش‌آمدگویی به حضار گفت: از بانیان این مراسم تشکر می‌کنم که این برنامه را برگزار کردند. دیروز غروب وقتی به من اطلاع دادند که باید در این مراسم حرف بزنم این سوال را پرسیدم که چقدر وقت دارم که به من پاسخ داده شد پنج تا ۱۰دقیقه البته بعد به من گفته شد ۱۵ دقیقه هم می‌توانید حرف بزنید. اکنون می‌خواهم بگویم آیا واقعا می‌شود در ۱۰ دقیقه ۶۶ سال زندگی که در خواندن و نوشتن خلاصه شده است را به درستی بیان کرد؟

او ادامه داد: آقای صدیقی با بسیاری از روزنامه‌نگاران هم عصر خودش متفاوت است. من اکنون از دو منظر می‌توانم درباره فریدون صدیقی حرف بزنم؛ یکی به عنوان کسی که افتخار همکاری را با وی داشتم و دوم توصیف کسی که دغدغه‌اش سال‌های سال مطبوعات ایران است. من به جایگاه صدیقی در تاریخ مطبوعات ایران وقوف دارم و مرتبت ایشان را در این حرفه می‌دانم صدیقی با همه اساتید تفاوت دارد.

وی در ادامه همین مطلب خاطرنشان کرد: همه عزیزان روزنامه‌نگاری را خدمت به شعر و داستان برده‌اند، اما آقای صدیقی شعر و داستان را به خدمت روزنامه‌نگاری آورد. در جهان امروز در کشورهای پیشرفته برای امر بومی‌سازی بعد از چندین مرحله به این نتیجه رسیدند که راه حل بومی‌سازی فقط ثبت تجربه است. شاید برخی‌ها بگویند این حرف‌ها کهنه است اما امروز در روزنامه‌نگاری بحث روزنامه‌نگاری جهانی و تطبیقی مطرح است. اکنون این سوال به وجود می‌آید که ما برای روزنامه‌نگاری خودمان چه کاری انجام دادیم و جای باورمان در روزنامه‌نگاری کجاست. این در حالی است که در جهان تطبیق باید چیزی برای تطبیق دادن داشته باشیم ما چقدر تاثیرپذیر از دیروز فرانسه هستیم آیا فرانسه خودش به دیروزش وفادار مانده است ما پیرو سنت منسوخ برخی کشورها نیستیم. زمانی که به تجربه‌ها فکر کردیم آن وقت است که می‌توانیم قدر قد و قامت امثال فریدون صدیقی را بدانیم.

این استاد پیشکسوت سپس اظهار کرد: مجلس امروز نباید مجلس پایانی تقدیر از فریدون صدیقی باشد بلکه باید آغازی برای شناخت جایگاه وی و قدردانی از زحماتش باشد، جامعه ایرانی نیازمند این تجارب است. در هیچ دوره‌ای از تاریخ ایران، روزنامه‌نگاری ایران به اندازه امروز پیشکسوت کارآمد و کاربلد نداشته است، حیف است که این پیشکسوتان کاربلد تجاربشان را مکتوب نکنند. آقای صدیقی دیگر نباید روزنامه‌نگاری را درس بدهد بلکه باید مدارا در روزنامه‌نگاری و پیشبرندگی در اوج بازندگی را به دیگران بیاموزد. اصلاح کار روزنامه‌نگاری دیگر کار نوه و نتیجه‌های فریدون صدیقی است. امروز کشور ما ایران در دوره گذار است. بیاییم از تجارب تاریخی بهره بگیریم و به امروزمان و آیندگانمان آسیب نرسانیم. آقای صدیقی امروز در قید و بند تجلیل از خودش نیست بلکه خواسته‌اش این است که تکثیر شود و تجاربش را انتقال بدهد. برای او خیلی هم مهم نیست که تجلیل شود.