خانه‌های قاچاقی که تا۴۰سال هم عمرمی‌کنند
عضو هیات‌مدیره شرکت عمران و بهسازی شهری درباره ترکیب سکونت‌های غیررسمی گفت: از سکونتگاه‌هایی که در محدوده شهرها قرار گرفته‌اند، ۸۷ درصدشان با عمر بیش از ۱۵ سال و گاهی تا ۴۰ سال هستند.
مجید روستا در پاسخ به اینکه سکونتگاه‌های غیررسمی بیشتر حول چه مناطقی از کشور واقع شده‌اند و چند درصد از این سکونتگاه‌ها در محدوده شهر قرار دارند و چند درصد آنها در ساختار شهری شکل گرفته‌اند؟ به اقتصادنیوز گفت: به‌طور کلی سکونتگاه‌های غیررسمی در شهرهایی با جمعیت بالای ۱۰۰ هزار نفر به وجود می‌آیند، اما بروز این مساله در کلانشهرها بیشتر است. برای مثال در کلانشهری مانند مشهد یک کلانشهر غیررسمی شکل گرفته است، یعنی نزدیک یک میلیون و ۲۰۰ هزار نفر در حاشیه‌های این شهر در سکونتگاه‌های غیررسمی زندگی می‌کنند. اکثر افراد تصور می‌کنند سکونتگاه‌های غیررسمی همگی در خارج از شهر قرار دارند، در صورتی که بر اساس مطالعاتی که در ۹۷ شهر کشور انجام شده، ۸۵ درصد از سکونتگاه‌های غیررسمی در محدوده رسمی شهرها قرار گرفته‌اند و نکته جالب اینکه از این سکونتگاه‌هایی که در محدوده شهرها قرار گرفته‌اند، ۸۷ درصدشان با عمر بیش از ۱۵ سال و گاهی تا ۴۰ سال هستند که در محدوده شهرها قرار گرفته‌اند.
به گزارش اقتصادنیوز، روستا در رابطه با تعداد افراد ساکن در سکونتگاه‌های غیررسمی گفت: اکنون بر اساس آمارها نزدیک به ۱۱ میلیون نفر در کشور در سکونتگاه‌های غیررسمی زندگی می‌کنند و آمار ۱۸ میلیون‌نفری که آقای وزیر راه و شهرسازی اعلام کرده‌اند با احتساب کل ساکنان عرصه‌های نابسامان شهری یعنی بافت فرسوده، بافت تاریخی، سکونتگاه‌ها با پیشینه روستایی که در جریان رشد شهرها ادغام شده‌اند و بدمسکنی در نظر گرفته شده است. بنابراین در حال حاضر به‌طور دقیق در حدود ۱۱ میلیون تنها جمعیت سکونتگاه‌های غیررسمی کشور هستند و هفت میلیون دیگر عمدتاً افراد بدمسکن هستند. در حال حاضر حدود دو میلیون و ۶۰۰ هزار واحد مسکونی در سکونتگاه‌های غیررسمی داریم که اگر تولید مسکن رسمی در کشور را سالی ۹۰۰ هزار واحد مسکونی در نظر بگیریم، این نشان می‌دهد که حجم عظیم و وسیعی از مسکن را به خودش اختصاص داده است.
وی در رابطه با برنامه سیاستگذار برای جلوگیری از گسترش سکونتگاه‌های غیررسمی بیان کرد: مساله سکونتگاه‌های غیررسمی در کشور، به یک تدبیر و برنامه جامع که در اولویت تمام دستگاه‌های مدیریت شهری قرار بگیرد نیاز دارد که با تعامل دستگاه‌ها و نهادهای مختلف بتوانیم سیاستگذاری مشترکی را در مورد یک مساله داشته باشیم که در قالب تدوین یک برنامه عملیاتی، کلیه دستگاه‌های مدیریت شهری سهم خودشان را در این موضوع ایفا کنند. چرا که با وجود گذشت پنج دوره سیاست‌های مسکن در کشور متاسفانه تاکنون به‌طور جدی به نیازهای مسکن افراد کم‌درآمد جامعه توجه نشده است. به رغم اینکه در این رابطه طرح مسکن مهر هم اجرایی شد اما نتوانست مانع گسترش پدیده سکونتگاه‌های غیررسمی شود. بنابراین تاکید داریم که ضعف نظام برنامه‌ریزی اسکان کشور، سیاست‌های اشتباه زمین و مسکن و نادیده گرفتن اسکان بخش عظیمی از اقشار کم‌درآمد در سطح کشور عامل اصلی شکل‌گیری این سکونتگاه‌هاست.
وی تصریح کرد: بنابراین باید پیش‌نیازهای تولید مسکن مورد توجه قرار گیرد البته این مشکلات عمدتاً در گذشته وجود داشته است و در حال حاضر نظام برنامه‌ریزی اسکان کشور معتقد است که مساله اصلی در حل معضل سکونتگاه‌های غیررسمی تنها تامین مسکن نیست بلکه باید رویکرد اجتماعی و توانمندسازی را مورد توجه قرار داد. مشکل افرادی که در سکونتگاه‌های غیررسمی زندگی می‌کنند با جایگزینی مسکن آنها با مسکن نوساز حل نمی‌شود بلکه باید در این زمینه فرهنگ‌سازی انجام داد و به نیازهای اجتماعی آنها هم پاسخ داده شود. در این راستا در شهریورماه سال ۱۳۹۳ در چارچوب سند ملی بازآفرینی پایدار شهری که به تصویت هیات وزیران هم رسیده است به صورت جامع حل مشکلات ساکنان سکونتگاه‌های غیررسمی با تاکید بر سیاست اجتماعی و توانمندسازی در نظر گرفته شده و امیدواریم در سال‌های آینده با اجرای این سیاست‌ها شاهد از بین رفتن معضل سکونتگاه‌های غیررسمی باشیم.
بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.
