۳ ایرانی در زادگاه و زادروز مسیح
ما را با مسیح پیامبر مهر پیوندی دیرینه و دیرپاست. در درازنای تاریخ از پس سدّ ستبر زمان، سیمای مقدس مریم را می‌نگریم. چهره‌ای به پاکی شبنم و به بلندای آسمان، تنها و غمگین کنار تنه درخت نخل خشکیده‌ای ایستاده است.
« ۳ ایرانی در زادگاه و زادروز مسیح » عنوان یادداشت روز روزنامه اطلاعات به قلم غلامرضا امامی است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:
و عیسی چون در بیت‌اللحم زاییده شد ناگاه مجوسی چند از ناحیه مشرق به اورشلیم آمده گفتند: کجاست آن مولود؟ زانکه ما ستاره او را در طرف مشرق دیده‌ایم.
انجیل متی
ما را با مسیح پیامبر مهر پیوندی دیرینه و دیرپاست. در درازنای تاریخ از پس سدّ ستبر زمان، سیمای مقدس مریم را می‌نگریم. چهره‌ای به پاکی شبنم و به بلندای آسمان، تنها و غمگین کنار تنه درخت نخل خشکیده‌ای ایستاده است.
درد زایمان بر جانش می‌پیچد، نگران و خسته، ندایی آسمانی می‌شنود.
غمگین مباش، زیرا پروردگار پایین پایت چشمه آبی گوارا جاری ساخته، به بالا دیده دوز و بنگر که چگونه ساقه خشکیده جان گرفته و جوان شده، بنگر که میوه‌های خرما درخت را پوشانده‌اند.
درخت را تکانی ده تا خرمای تازه بر تو فرو ریزد، بهره از این غذای لذیذ برگیر و از این آب گوارا جرعه‌ای بنوش و دیده به دیده پرمهر نوزادت روشن دار.
اگر انسان‌ها را دیدی به اشاره‌ای بگو: من به فرمان بخششگر مهربان روزه سکوت نذر کرده‌ام سخن نخواهم گفت، نوزادم مسیح سخن خواهد گفت و به پاکی من و خود گواهی خواهد داد.*
در کتاب آسمانی ما قرآن سوره‌ای است به نام مریم و بارها نام این بانوی پاک و چهره آسمانی‌اش در این کتاب پاک نقش بسته شده است
حضرت زردشت تولد مسیح را بشارت و نوید داده بود… در پی پیشگویی آن پیامبر پارسی… سه تن از نیاکان ما ایرانیان از حرکت ستارگان دریافته بودند که در شبی سرد، مسیح چون خورشیدی گرم، جهان و جان سرد مردمان را روشن می‌سازد. نوری تاریکی را می‌زداید. دل‌ها را شادان و پرمهر می‌دارد، با تولد او ستمدیدگان دلگرم می‌شوند و با ستمگران می‌ستیزند.
آنان از راهی دور، از میهن و سرزمین ما… از خاک پاک ما… از پارس به فلسطین سفر کردند، می‌خواستند این کودک را بنگرند، و آن شب آنچنان که در انجیل آمده.
ـ ناگاه ستاره‌ای که در ناحیه مشرق دیده بودند در پیش رویشان می‌رفت تا آنکه آمده بر جایی که طفل بود ایستاده شد. چون ستاره را دیده بودند. در انتهای غایت خرسند گشته و داخل در خانه شده، طفل را با مادر وی مریم یافتند… پس مخازن خود را گشوده از طلا و کندر و مربا پیشکش گذرانیدند.
***
سالیان بسیاری است… قرن‌هاست که نقش آن سه ایرانی پاک‌نهاد در تالار مرکزی زادگا ه مسیح ـ کلیسای بیت اللحم - دل و دیده از زایران و بینندگان می‌رباید… این سه ایرانی که شلوار و جامه‌ای ایرانی بر تن دارند و کلاهی نوک برگشته بر سر… بر سر درکلیسا با مهره‌های سنگی رنگی به روزگاران جاودان ماندهاند.
خسرو دوم که فلسطین را تسخیر کرد و تمامی یادگاران کهن را نابود ساخت از انهدام این اثر تاریخی ایرانی چشم پوشید… آن سه ایرانی که حاکم زمانه فرمان قتلشان را صادر کرد… هدایای خویش را تقدیم مریم و نوزادش مسیح کردند و شبانه به سوی ایران بازگشتند.
بنا به تحقیق دانشور ایران‌‌شناس فرزانه استاد فرانکو اومتو در ساوه در‌گذشتند…. مزار آنان را به سال ۱۲۷۱ مارکوپولو زیارت کرد و نیز تا سال ۱۲۸۸ دیدار نماینده پاپ جوانی مونته کوروینو این بنای چهار گوش بر پا بود.
اکنون گویا آن بنا در زیر توده‌ای خاک پنهان شده و با‌ستا‌ن‌شناسان ما می‌توانند از این گنجینه کهن رمز و راز بگشایند.
ما را با مسیح و مسیحیان مهری دیرینه است… پیوندی پاک و پایدار، سال‌های بسیاری است که زادگاه و زاده شدن مسیح به هنرمندی و چیره‌دستی در همه خانه‌ها و روستا‌ها و شهر‌ها ی ایتالیا به نمایش در آمده و ساخته می شود.
ماکتی که ایتالیایی ها آن را «پره سپیو» می‌نامند… من بیش از سی سال در ایتالیا زیسته‌ام، این شاهکارهای شگفت را که به برکت ایمان و به شور عشق پدید آمده بسیار دیده‌ام.
در زادروز آن پیامبر مهر و مدارا زندگی دو هزار سال پیش در زادگاهش «بیت‌اللحم» آنچنان به زیبایی شکل می‌گیرد که بیش از هر سروده و داستان و نغمه‌ای دل می‌لرزد و دیده از شوق و عشق می‌گرید.
در این بازآفرینی‌ها، مردان پارسی، دستاری زیبا و رنگین بر سر دارند و هدیه‌هایی بر دست. کمتر کسی در می‌یابد که این مردان با هاله و هیبتی شرقی، پدران ایرانی ما هستند که به پیشواز تولد مسیح، این راه دراز را با شتر پیمودند… در این بازآفرینی‌ها تصویر و یا تندیس شتری هم به چشم می‌خورد به نشانه شرق و نماد سفرهای دور و دراز.
در ایام زادروز مسیح و سال نو میلادی از خدا می‌خواهیم که به نور پاک مسیح جهان روشن شود و شب ستم پایان گیرد. در زادگاه مسیح «فلسطین» اکنون کودکانی بی‌گناه، زنان و مردانی بی‌پناه در خون می‌غلطند.
از آسمان گلوله‌های ستم جانشان را نشانه می‌گیرد. اکنون مسیح می‌گرید و نگران فرزندان فلسطین و جهان است.
او جهان را به یاری آنان و ستم‌ستیزان فرا می‌خواند. مسیح می‌خواهد که خشم و خروش جغد جنگ خاموش شود، کبوتر صلح وعشق و شادی و دوستی در جهان… در یمن و فلسطین و عراق… و سوریه و لیبی و لبنان و افغانستان به پرواز درآید و بر دل‌ها و دیده‌‌ها سایه بگستراند.
از خدای مسیح می‌خواهیم به برکت او در این سال، که کودکی برای آب و نان نگرید و شب خسته و گرسنه از سوز سرما نلرزد و نخسبد. اشکی بر دیده مادری روان نگردد. بر پیکری تازیانه ستم فرود نیاید. پدری پیکر گلگون کودک پاکش را به خاک نسپارد. بر سر مردمی بی‌پناه آتش خشم و کینه شعله نکشد. پناهنده‌ای بی‌پناه به کام دریا فرو نرود… مرزها به روی آوارگان گشوده شود… دیوارها بشکند و فرو ریزد…. دیوارهای درونی و بیرونی.
دستبندی بر دستی، پای‌بندی بر پایی، حصاری بر اندیشه‌ای افکنده نشود. بیگناهی در زندانی به سر نبرد، آزاده‌ای به بندی نیفتد. سفرهای از نان خالی پهن نشود و پدری از شرم ناداری چشم به زمین ندوزد. مادری از غم فقر شاهد کشیدن بخیه‌ای از سیمای پسرک کمسالش نباشد… پزشکی چنین فرمانی نراند، سوگند بقراط را از یاد نبرد و پرستاری ورد شیطانی مأمور و معذور را نخواند، سربازی قلب بیگناهی نشانه نگیرد و فرمان شلیک فرمانده‌ای سنگدل را چنین پاسخ دهد.
ـ این انسان هم مادری دارد و پدری… دختری دارد و پسری… نه. من شلیک نمی‌کنم. جانی نمی‌ستانم.
آرزو کنیم اشک اسیری روان نگردد، دل و دیده ستمدیده‌ای نلرزد.
مسیح پیام‌آور آزادی، صلح، شادی و امید است.
قرن‌ها پیش پدران ما به شوق دیدار مسیح راه درازی را پیمودند و اکنون ما ایرانیان، فرزندان آنان که بسیاریمان مسلمانیم، برادرانه در کنار مسیحیان هم‌میهنمان قرن‌ها به آرامی و مهربانی زیسته‌ایم.
در آستانه سال نو از خدای مسیح می‌خواهیم که به مبارکی، درخت داد را پربار کند، گاممان را به راه او استوار دارد و نوید عشق را در دلمان سر دهد. از خرمای شادی، جانمان را شیرین سازد و از چشمه گوارای آزادی و صلح و دادگری، جامی جهانیان را بنوشاند.
ایمان بیاوریم که به گفته حافظ
فیض روح‌القدس ار باز مدد فرماید
دگران هم بکنند آنچه «مسیحا» می‌کر‌د
پی‌نویس:
* قرآن مجید. سوره مریم
بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.
