گامهای فرجیدانا به سمت بهارستان
اصلاحطلبان و اعتدال طلبان یک برنامه مشترک برای حضور در مجلس دهم را در دستور کار قرار دادهاند و آن هم جلوگیری از ورود تندروها و دلواپسان به بهاستان است.
روزنامه آرمان نوشت؛
«تا زمانی که باب گفتوگو باز باشد ما هیچ بحرانی نداریم.» این بخشی از سخنان رضا فرجیدانا، وزیر سابق علوم است. او مدتها بود که جز سکوت، سخنی نداشت اما قفل سکوت او شکست و سخنرانی کرد آن هم در زمانی که نامش در بین مردم و سیاسیون برای حضور در انتخابات مجلس دهم میچرخد. فرجیدانا زاده قم در سال ۱۳۳۹ است و اگر کاندیدا شود با توجه به توصیههای بزرگان و سیاسیون احتمالا از همین شهر کاندیدا خواهد شد البته باید در نظر داشت او روابط خوبی با علی لاریجانی دارد و هیچگاه به عنوان رقیب او وارد عرصه نمیشود بلکه برای نماینده دوم بودن حضور خواهد داشت.
وی را نمیتوان با صفتی جز صبوری و تعامل مترادف کرد؛ نه تندرو است و نه عجول، شاید به این جمله اعتقاد راسخ دارد که رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود. او اهل گلایه نیست و روزی هم که برای دیدار به دفترش در دانشگاه رفتیم، نه خودش انتقادی از نمایندگان مجلس که اجازه ندادند وزیر باقی بماند مطرح کرد و نه فضایی را فراهم کرد که ما بتوانیم انتقادی از پارلمان داشته باشیم. او محور صحبتهایش را امید به آینده گذاشت و حتی اجازه نداد فعالیتهایش را رسانهای کنیم چون نمیخواست که به دولت و رئیسجمهور بهواسطه او، فشار وارد شود. وقتی از او سوال کردیم قصد ندارید آنچه گذشت را با رسانههای همسو با خودتان در میان بگذارید، لبخند تلخی زد و گفت: «اگر بگویم جز ایجاد بدبینی و تنش چه میشود. چرا باید مردم را ناامید کرد. الان با روی کار آمدن دولت تدبیر و امید مردم خوشحال هستند پس صحیح نیست آنها را ناراحت کرد.» رئیس سابق دانشگاه تهران هنوز هم با دانشجویان ارتباط نزدیکی دارد و خودش تعریف میکند برخی ساعتها دانشجویان به دفتر او میآیند و از مشکلاتشان میگویند چون او را مرهم و محرم میدانند. این قبیل اساتید و مدیران هیچگاه از چشم و ذهن جامعه دور نمیمانند چنانکه اکنون بسیاری از او تقاضای حضور در انتخابات مجلس را کردهاند. او شاید تاکنون تنها برای استیضاح یا رای اعتماد یا حضور در کمیسیونهای تخصصی به بهارستان رفته باشد اما به نظر میرسد احتمال اینکه به عنوان نماینده هم به زودی راهی بهارستان شود وجود دارد. آرمان خبردار شد اساتید و دانشجویان زیادی به طرق مختلف از جمله نگارش نامه و جمعآوری امضا برای حمایت از حضور وزیر سابق علوم از او خواستند برای حضور در مجلس دهم ثبت نام کند و از سوی دیگر سیاسیونی هم خواستار این حضور هستند و در لیستهایشان نام فرجیدانا را قید میکنند اما چرا اصرار به حضور فرجیدانا؟
آمادگی برای مجلس اعتدالی
اصلاحطلبان و اعتدال طلبان یک برنامه مشترک برای حضور در مجلس دهم را در دستور کار قرار دادهاند و آن هم جلوگیری از ورود تندروها و دلواپسان به بهاستان است. برای نیل به این هدف هم طبیعی است نیروهایی باید به مجلس بروند که به اعتدالطلبی و میانه روی، ترجیح منافع ملی به منافع شخصی و گروهی، تخصص برای درک لوایح و طرحها و... برخوردار باشند و از سوی دیگر نه رقیب دولت بلکه همراه دولت باشند و بتوانند در ذیل این همراهی به دولت سود برسانند. فرجیدانا نشان داده در پستی که حضور دارد به تنها موضوعی که فکر نمیکند منافع شخصی است که نمونه واضح آن استیضاح شدنش برای افشای بورسیههای مشکلدار بود. به راستی مگر او نمیتوانست چشمش را بر این موضوع ببندد و وزیر باقی بماند، پس چه شد که از موضع خودش کوتاه نیامد و اتاقی کوچک در دانشگاه را به ساختمان وزارت ترجیح داد؟ فرجیدانا با کینه نسبتی ندارد مثلا در مجلسی که اصلاحطلبان قاطبه آن را تشکیل میدادند نتوانست رای اعتماد کسب کند و وزیر علوم نشد اما برای او اهمیتی نداشت چون دلیل رای منفی برای وزارت او، مشخص نبودن دیدگاه سیاسیاش بود و موضوعاتی دیگر که اکنون محل بحث درباره آن نیست. اما اصلاحطلبان آن مجلس در حالی صلاحیت او را برای وزارت علوم تایید نکردند که امروز نامش را در لیستهای خود به عنوان کاندیدای مورد نظرشان میگذارند و به آن افتخار میکنند یا جالبتر اینکه برای مراسمهای سیاسی از او به عنوان سخنران دعوت میکنند پس موضع سیاسی او مشخص است که اگر نبود احمدینژاد ریاست دانشگاه تهران را از او نمیگرفت.
مناظره باید اخلاقی باشد
او به شنیدن صدای مخالف هم علاقه دارد و آن را رمز موفقیت میداند اما بر اخلاقی بودن مباحث تاکید دارد چنانکه وقتی اعضای کمیته برگزاری مسابقات ملی مناظره مخاطبش شدند در لفافه خاطراتی از مناظره را یادآوری کرد که در اذهان همگان وجود دارد و در نهایت عاقبت نامساعد آن را گوشزد کرد. فرجیدانا که اکنون مشاور رئیسجمهور است، گفت: تا زمانی که باب گفتوگو باز باشد ما هیچ بحرانی نداریم. وی با استقبال از برگزاری مسابقات ملی مناظره دانشجویان به فضای گفتوگو در اوایل انقلاب اشاره کرد و گفت: از اینکه این کار جهادی در سطح ملی انجام میگیرد خوشحالم و این مساله به خودی خود مهم است. ما در سالهای اول بعد از انقلاب فضای بحث و گفتوگو را داشتیم و معمولا مقابل سردر دانشگاه تهران درباره مسائل مختلف میان مخالفان و موافقان بحث میشد اما آن زمان موضوع اخلاق در مناظره چندان مورد توجه نبود. وزیر سابق علوم با اشاره به اینکه آموختههای دینی و اخلاقی ما بر متانت و صبر در مناظره تاکید دارند، عنوان کرد: در نظر گرفتن این موضوع که مناظرهها باید با رعایت اخلاق صورت بگیرد به خودی خود از اهمیت بالایی برخوردار است. پرداختن به اخلاق و توسعه فنون اخلاقی مناظره کار بزرگی است. شما باید به این موضوع بهای زیادی بدهید و آن را دست کم نگیرید. فرجیدانا اظهار کرد: در مناظرات اخلاقی نظرات به صورت درست بیان میشود ولی در مناظرهای که اخلاق مدنظر نباشد محتوا به فراموشی سپرده میشود و هر کدام از طرفهای مناظره سعی میکنند با پافشاری روی موضع خود، آن را به صورت قاطعانه ترویج دهند. در این شرایط ممکن است گاهی به صورت موقت حق به باطل ببازد. اگر توجه کنیم میبینیم در طول تاریخ هم این اتفاق کم صورت نگرفته است. وی درباره تاثیر مناظره و گفتوگو در برطرف شدن مشکلات هم تصریح کرد: تا زمانی که باب گفتوگو باز باشد ما هیچ بحرانی نداریم. چند سال پیش در همین دانشگاه تهران، دانشجویان بر سر موضوعی به اختلاف نظر رسیدند و برای همین موضوع نزدیک به پنج ساعت در تالار چمران با هم صحبت کردیم. ایجاد این فضا برای صحبت کردن و شنیدن نظرات باعث شد مساله تا حد زیادی حل شود. این استاد دانشگاه تهران عنوان کرد: ایجاد توانمندی مناظره در جوانان؛ صرفنظر از اینکه توجه به فنون باشد یا محتوا، خود، کار ارزشمندی است. هر چند فکر میکنم شما هر دو را در کارتان مدنظر قرار دادهاید. فرجیدانا مسابقات مناظره و برنامهریزی برای شرکت در مسابقات جهانی آن را نیز قابل پیگیری دانست.
بخش سایتخوان، صرفا بازتابدهنده اخبار رسانههای رسمی کشور است.