اصلاح طلبان چه لطفی در رای آوری احمدی نژاد در سال ۸۸ کردند؟
اتفاقی که در سال ۱۳۸۸ رخ داد از این نوع بود. بسیج نیرو برای اصلاحطلبان چشمگیر بود، ولی به موازات آن، اتحاد و یکپارچگی طرف مقابل را افزایش میداد و برخی از نیروهای آن طرف را به سکوت واداشت و بسیاری را هم به حمایت از جناح خود و نماد آن.
عباس عبدی در یادداشتی در هفته نامه صدا نوشت: آنچه که درباره شکاف میان اصولگرایان میتوان گفت این است که این شکاف پس از سال ۱۳۸۴ و به مرور زیاد شد، شکافی بس عمیق بود. شکاف اگرچه غالب آن تضاد منافعی بود، ولی ریشههای فکری و تحلیلی و نیز اجتماعی داشت.
منظور شکافی است که میان گروهی که امروز آنان را تحت عنوان گروه احمدینژاد و جبهه پایداری میشناسیم و گروه دیگری که اصولگرایان میانهرو هستند. ولی چرا این شکاف در سالهای اخیر مجال بروز پیدا نکرد، در حالی که هسته درونی آنان بسیار جوشان و پرتنش بود؟ علت اصلی سیاست اصلاحطلبان بود. اصلاحطلبان برای موازنه قوا . رسیدن به اهداف خود، کوشیدند تا از طریق بسیج نیرو حول خویش این هدف را محقق کنند و تمایلی به شکاف درون جبهه مقابل نداشتند. این روش نیروهای مقابل را از روی ناچاری در یک مقوله و جبهه متحد میکند.
اتفاقی که در سال ۱۳۸۸ رخ داد از این نوع بود. بسیج نیرو برای اصلاحطلبان چشمگیر بود، ولی به موازات آن، اتحاد و یکپارچگی طرف مقابل را افزایش میداد و برخی از نیروهای آن طرف را به سکوت واداشت و بسیاری را هم به حمایت از جناح خود و نماد آن. در این روش طرفین از هر ابزاری برای دمیدن به این دوقطبی سیاسی استفاده میکنند، در نتیجه تمایزات میان اعضای یک قطب از بین میرود. تمایزاتی که بسیار هم جدی است. برای نمونه در جبهه اصلاحطلبان کسانی قرار گرفتند که به روشنی نگاه به خارج داشتند، نگاهی که هیچ اصلاحطلب اصیلی از آن دفاع نمیکند. در جناح مقابل هم کار به جایی رسید که همه آنان متحد در پشت احمدینژاد قرار گرفتند؛ بدون این که ذرهای به او تعلق خاطر داشته باشند.
در انتخابات ۱۳۹۲، مسیر کاملاً متفاوتی تجربه شد. کسی که مورد حمایت اصلاحطلبان بود به طور سنتی از میان اصولگرایانی بود که در تعارض با طیف پایداری و احمدینژاد بودند. اصلاحطلبان حتی حاضر شدند که نیروی نزدیکتر به خود را حذف کنند تا بلکه خطمشی جدید را تجربه نمایند. در این خطمشی مسأله این نبود که چه کسی رییس جمهور میشود، مسأله این بود کسی که رییس جمهور میشود چه کارهایی میخواهد انجام دهد؟ و این کارها تا چه حد به اصلاحات جامعه کمک میکند؟
انتخابات مجلس پیش رو نیز اگر بر همین روال انجام شود، نه تنها شکاف درون جبهه مقابل را به مرز جدایی خواهد رساند، همچنان که در قضیه برجام بخش اعظم این راه پیموده شد، بلکه به لحاظ نتیجه نیز موفقیت با اصلاحطلبان و در واقع کل کشور خواهد بود. این پیشنهاد بر این اساس نیست که اصلاحطلبان لیست مستقلی ندهند و از جناح میانه اصولگرایان حمایت کنند، بلکه به این معنا است که تجربه رفتار دوقطبی را کنار بگذارند و اجازه دهند تمام جناحهای موجود در میان اصولگرایان به مرز جدایی برسند و هرکدام مسیر ویژه خود را برگزینند. این اتفاق به نفع کشور است.
لازم است که اصلاحطلبان مضمونی را به عنوان محور انتخابات معرفی کنند که بخش معتدل جناح اصولگرایان را نیز دربر گیرد. ضمن اینکه در معرفی نامزدها باید به گونهای عمل شود که تعبیری متفاوت از خط گفته شده از آن نشود.
بخش سایتخوان، صرفا بازتابدهنده اخبار رسانههای رسمی کشور است.