ادبیات احمدینژاد و روحانی در نیویورک
بررسی و مقایسه سخنرانیهای عمومی احمدینژاد در ۹ بار سفر خود به نیویورک با ۲ سفر روحانی، متوجه میشویم که تفاوتهای زیادی بین این دو وجود دارد.
«روزنامه ابتکار» در گزارشی با تیتر «صندلیهایی که دیگر خالی نمیشوند» به تفاوت ادبیات روحانی و احمدینژاد در سخنرانیهای مجمع عمومی پرداخته است.
ابتکار در این گزارش می نویسد: « بررسی و مقایسه سخنرانیهای عمومی احمدینژاد در ۹ بار سفر خود به نیویورک با ۲ سفر روحانی، متوجه میشویم که تفاوتهای زیادی بین این دو وجود دارد. صحبتهای احمدینژاد در طی این ۹ سفر حول چند محور عمده شامل ناعادلانه خواندن ساختار سازمان ملل، تلاش برای ساختار شکنی و ارائه مدل جدید، حمله به اسرائیل و مشروعیت این کشور، پرسیدن سئوالاتی در زمینه هولوکاست و حمله به سیاستهای آمریکا در منطقه با رویکردی تهاجمی بیان میشد.
به طور مثال محمود احمدینژاد در اولین سفر خود «پیشنهاد تشکیل کمیته ویژهای را ارائه داد که گزارش جامعی پیرامون تدوین راهکارهای عملی خلع سلاح هستهای دنیا ارائه دهد» او همچنین «اشاره به غیر عادلانه بودن ترکیب شورای امنیت و سازمان ملل داشت». در سفر دوم نیز او اشارهای به «غیر عادلانه بودن ترکیب شورای امنیت و سازمان ملل» داشت و سئوالاتی حول محور هولوکاست در سخنرانی خود مطرح کرد. او در سفرهای دیگر خود نیز انتقاداتی به ساختار سازمان ملل مطرح کرد و در سفر سال ۸۹ خود به نیویورک پیشنهاداتی نیز برای اصلاح ساختار سازمان ملل مطرح کرد: «مجمع نسبت به اصلاح و نهایی کردن ساختار سازمان اقدام کند. جمهوری اسلامیایران در این زمینه پیشنهادات روشنی دارد و آماده مشارکت سازنده و فعال است». اما صحبتهای حسن روحانی، رئیسجمهوری دولت یازدهم در این دو سفر در چارچوب و نظم موجود نظام بینالمللی مطرح شد و مانند رئیسجمهوری سابق به دنبال ساختارشکنی و ارائه نظمی جدید نبود. صحبتهای حسن روحانی بیشتر حول محور مقابله با خشونت، افراطیگری و تروریسم بود و اشارهای نیز به صلحآمیز بودن برنامه هستهای ایران داشت. البته صحبتهای روحانی جنبه انتقادی نیز داشت و او در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل، با انتقاد نسبت به سیاستهای خاورمیانهای آمریکا، علت رشد تروریسم در منطقه سیاستها و راهبردهای اشتباه این کشور عنوان کرد. «اشتباهات راهبردی غرب در مسایل منطقه خاورمیانه و آسیای مرکزی و قفقاز، این نقطه از جهان را به بهشت تروریستها و افراطیون بدل کرده است. تجاوز نظامی به افغانستان و عراق و مداخلههای نادرست در تحولات سوریه نمونههای روشنی از این راهبرد غلط در منطقه خاورمیانه است». اما این گفتهها به اینجا ختم نمیشود چرا که تاریخ یادآور آن است که زمان سخنرانی محمود احمدینژاد در مجمع عمومی سازمان ملل متحد با امواج بیاحترامیها، ترک سالن توسط حضار و صندلیهای خالی روبه رو میشد و حامیان او این بیحرمتی را یک حماسه تاریخی برای مردم تعریف میکردند در حالی که چنین رفتارهایی از سوی کشورها در زمان سخنرانی، حجتالاسلام حسن روحانی مشاهده نمیشود.»
بخش سایتخوان، صرفا بازتابدهنده اخبار رسانههای رسمی کشور است.