واکنش روحانی به بررسی برجام در مجلس: من که چیزی را امضا نکردم/۵

حسن روحانی رییس جمهوری کشورمان در ادامه نشست خبری امروز خود با خبرنگاران داخلی و خارجی به سوالات خبرگزاری فارس، روزنامه کیهان و خبرگزاری فرانسه پاسخ داد که مشورح آن در ادامه به نقل از انتخاب می آید؛

خبرگزاری فارس: تبریک عرض میکنم هفته دولت را به شما و همه همکارانتان. طی هفته های اخیر درباره پولهای بلوکه شده ایران در خارج از کشور رقم های مختلفی مطرح می شود از ۲۹ تا ۱۸۰ میلیارد دلار. رقم واقعی را بفرمایید. و اینکه چگونه قرار است هزینه شود.

روحانی: رقمهایی که شما فرمودید برخی با واقعیت منطبق نیست. ارقام مختلفی بیان می شود که می تواند درست باشد. یک وقت می گوییم کل ارزهای ما در خارج چقدر است؛‌این یک رقم است. یک وقت می گوییم آن رقمهایی که در خارج است و مربوط می شود به صندوق توسعه ملی، آن یک رقم. آنچه مربوط به ذخایر بانک مرکزی است این هم کم می شود. یک بخشی مال دولت است که تبدیل به ریال می شود و به خزانه می آید خیلی بالا نیست و گفته شده است. رئیس بانک مرکزی اعلام کرده است. آن رقمی که مال دولت است یک رقم زیادی نیست. اما در کل بخشی ذخایر بانک مرکزی است که برای کل تحرکات اقتصاد ما مهم است. بخشی هم مال صندوق توسعه ملی است که میتواند فعال شود. لذا ارقام، البته برخی رقمها مبالغه هست ولی اینکه چند جور رقم گفته می شود به دلیلی است که گفتم.

خبرگزاری فرانسه: با مردم ایران در ارتباطم و با جوانان ایران حرف می زنم که فکر میکنند در مذاکرات هسته‌ای شما خوب عمل کردید اما شک دارند که انتظاراتشان برآورده خواهد شد یا خیر. برخی به خارج از کشور می خواهند بروند. برخی هم تردید دارند که برگردند. دولت شما چه اقدامی میکند که اینها را قانع کند تا مهاجرت نکنند و آنها هم برگردند.

روحانی: تکیه گاه اصلی ما نسل جوان ماست و بویژه نسل تحصیل کرده. به حمدالله یکی از بخشهایی که میتواند جاذبه داشته باشد برای سرمایه گذاران خارجی توسعه نیروی انسانی در کشور ما هست. این پایه بسیار خوبی است. قدیم می گفتند در ایران انرژی هست و امروز بیش از بحث انرژی، انرژی انسانی و نیروی فعال تحصیلکرده کشورمان است و اهمیت ژئوپلتیک کشورمان. نسل جوان ما کاملا امیدوار است به کشور. چه آنها که در داخل هستند و چه آنها که به خارج سفر کرده اند. اطمینانی که شما می گویید را در مقام عمل باید ایجاد کنیم. عملکرد دولت در طول این دو سال امیدوار کننده بوده برای مردم و نسل جوان ما. وقتی نسل جوان ما می بیند که این دولت قادر است یک معضل مهم بین المللی را با تدبیر و منطق و مذاکره حل و فصل کرده و زمینه را برای جذب سرمایه و تکنولوژی خارجی آماده کند، آنها حس میکنند زمینه فعالیت آنها در کشور بیش از سابق است.

اقدامات خوبی هم در زمینه شرکتهای دانش بنیان انجام داده ایم. هر ماه تعدادی از متخصصان جوان ما از کشورهای مختلف دارند به ایران می آیند. مهاجرت مغزها دارد معکوس می شود. هرچه این شرکتهای دانش بنیان ما فعال تر شود می تواند نیروهای فعال ما را در خارج از کشور جذب و به داخلیها امید بدهد. این امیدواری قبل از حل مسئله هسته ای ایجاد شده بود و من این را از آمار و ارقام بازگشت ها و کاهش فراز مغزها می گویم. البته بعد از توافق هسته ای این زمینه مساعدتر خواهد شد.

روزنامه کیهان: شما اخیرا همه را دعوت به قانون کردید، در حالی که طبق قانون، نظر قانون درباره تعهدات و توافقات مشخص است. آیا دولت نباید بررسی برجام را با لایحه به مجلس بفرستد؟

روحانی: این یک بحثی است که مطرح است. حالا اگر پاسخش طول کشید، چاره ای نیست. طبق قانون اساسی و اصل ۷۷ که اشاره کردید و اصل ۱۲۵ که تبیین می کند میگوید وقتی توافقی را رئیس جمهور یا نماینده اش امضا میکند برای تصویب به مجلس می فرستد. ما که چیزی را امضا نکردیم. آنچه امروز دارد انجام می گیرد نسبت به اجرای معاعهده ای است که قبلا ایران آن را پذیرفته است. می گویند معاعهده ان پی تی را درست اجرا کردید یا نه. تمام مذاکرات برای این بود که ثابت کنیم این اتهامات ناروا است و یک اعتمادی هم آنها نسبت به برنامه آینده هسته ای ایران داشته باشند. همه این بحثها برای اجرای درست معاعهده ای بوده که قبلا تصویب شده در مجلسین ایران. امروز هیچ معاعهده جدیدی نیست. در برجام هم میگوید به صورت داوطلبانه ایران انجام دهد. هیچ یک از ۵+۱ هم به پارلمان خود نبرده. ضمن اینکه اگر ببریم به پارلمان چی می شود؟ یک الزامی برای دولت می شود. یعنی کار را به نفع آنها انجام داده ایم.

رفتن به مجلس یعنی چیزی که وزیر خارجه و رئیس جمهور تا حالا امضا نکرده، امضا کنیم. یعنی بر خودمان الزاماتی کنیم که هیچ کشوری نکرده است. بقیه کشورها هم رئیس جمهور و وزیرخارجه شان امضا نکرده. چرا میخواهیم فشاری را از لحاظ حقوقی بر مردم ایران وارد کنیم که هیچ الزامی ندارد. اصل ۱۲۵ روشن میکند چیزی که رئیس جمهور یا نماینده اش امضا کرد. ما که چیزی امضا نکردیم. برجام سبکش این بود که دولتها تفاهم کنند و برود سازمان ملل و شورای امنیت تصویب شود که آنجا هم رفت.

شما می دانید شبیه این ما در توافق ژنو هم داشتیم. منتها آن کوتاه مدت ۲ ساله بود و این ممکن است ۱۰ سال باشد مثلا. آن نرفت به مجلس تصویب شود. قبلا تفاهمات دیگری هم در زمینه هسته ای داشته ایم. پاریس و سعد آباد نرفت مجلس و هیچکس هم نگفت چرا نرفت مجلس. اینهم شبیه آنهاست. البته ممکن است این بحث مطرح باشد که نهادهایی باید برجام را بررسی کنند.

پرونده هسته ای از قدیم از سال ۸۲ زیر نظر شورای عالی امنیت ملی بررسی و نظارت می شد. این شورا الان هم بررسی های متعدد درباره برجام داشته و الان تقریبا مراحل نهایی خود را طی میکند. وقتی چیزی طبق ۱۷۶ قانون اساسی در شورای امنیت ملی سیرش طی شود، این اصل حاکم بر آن اصول قانون اساسی است که اشاره کردید.