روایتی از یک پیشنهاد آمریکا در مذاکرات

نشست بررسی برجام از ابعاد فنی با حضور پژمان رحیمیان عضو تیم مذاکره کننده هسته ای کشورمان و سیروس ناصری عضو سابق تیم مذاکره کننده هسته ای در خبرگزاری جمهوری اسلامی برگزار شد.

به گزارش ایرنا پژمان رحیمیان در این نشست با اشاره به مباحثی که در خصوص راکتور اراک مطرح می شود گفت:نسخه طراحی شده برای این راکتور طرح و ایده هیچ کشوری نبود و نسخه آن نسخه ملی است.

وی گفت: در بحث راکتور اراک موضع اول طرف مقابل تعطیلی این راکتور بوده که موضع قطعنامه ها هم هست.در مرحله بعد که در فرایند مذاکرات ژنو بحث می شد،تبدیل آن به راکتور آب سبک بود.

به گفته عضو فنی تیم مذاکره کننده هسته ای،در مذاکرات بعد از توافق ژنو تاکید ما مطابق خطوط قرمز نظام، حفظ ماهیت راکتور اراک به عنوان یک آب سنگین بود.برای اینکار بحث های زیادی شد و طرف مقابل مشاهده کرد که ما در بحث آب سنگین جدی هستیم.

وی ادامه داد:در این مقطع دو سه پیشنهاد مطرح شد، یک پیشنهاد از سوی روسیه و پیشنهاد دیگر از طرف چین بود، این دو پیشنهاد از نظر ماهیت فنی به یکدیگر وهمچنین به پیشنهادی که گفته می شود نسخه امریکایی هاست، نزدیک است و گفته می شود آن را پذیرفتیم.

رحیمیان گفت وقتی که از تیم کارشناسی مقابل سوال کرده با توجه به اینکه راکتور های پیشرفته طراحی کرده اند چرا اکنون برای ایران چنین طرحی ارائه داده اند، پاسخ گرفته که « صورت مساله را برای ما این گونه تعریف کرده بودند.»این یعنی مقاصد سیاسی پشت پیشنهادهای فنی بود.

عضو فنی تیم مذاکره کننده گفت آنچه که آنها طراحی کرده بودند در عمل یک اسباب بازی بود که کارشناسان ما در وهله نخست سه ایراد اساسی به کار آن گرفتند. طوری که باور آن برای تیم مقابل آسان نبود.

وی افزود: ما به این پیشنهاد ۱+۵سه ایراد اساسی وارد کردیم اول اینکه هیچ قابلیت تحقیقاتی و تولیدی ندارد اصرار می کردند دارد. دومین ایراد که اساسی تر بود بعد از مرحله ای که طرح خود را به روزتر می کردند این بود که در مقطعی با محاسبات اثبات کردیم سوخت این راکتور در حین کار ذوب می شود . ایمنی راکتور به این است که سوخت آن ذوب نشود اگر ذوب شود اتفاقاتی از جنس فوکوشیما البته بدون قیاس با ابعاد آن رخ می دهد.سومین ایراد این بود که کاهش قابل ملاحظه ای در میزان تولید پلوتونیوم برای رسیدن به مقاصد تحقیقاتی داشت.