افت فشار در انتظار بزرگترین میدان گازی

میدان گازی پارس جنوبی، که به عنوان بزرگترین منابع گازی جهان شناخته می‌شود، حدود ۵۰ درصد ذخایر گازی ایران و ۸ درصد از ذخایر گازی جهان را در خود جای داده است. ذخیره بخش ایرانی این میدان ۱۳.۳ تریلیون مترمکعب گاز درجا و ۱۹ میلیارد بشکه میعانات گازی(۹ میلیارد بشکه قابل برداشت)تخمین زده می‌شود.

به گزارش ایرنا، هر میدان گازی، پس از مدتی به دلایل مختلف دچار افت فشار شده و میزان برداشت گاز از آن کاهش می یابد که این سرانجام، در انتظار میدان پارس جنوبی نیز خواهد بود. براساس برخی گزارش‌ها، در صورتی که روند برداشت از این مخزن به صورت فعلی ادامه داشته باشد، برداشت از این مخزن مشترک تا سال ۲۰۲۳ میلادی به راحتی امکان پذیر است اما پیش‌بینی شده که از سال ۲۰۲۳ فشار خروجی چاه با فشار خطی که باید گاز را به خشکی منتقل کند برابر می شود و برای برداشت گاز باید از کمپرسور استفاده کرد در غیر این صورت جریان محدود خواهد شد و از سال ۲۰۲۳ تا ۲۰۳۳ برداشت با استفاده از کمپرسور ممکن خواهد بود.

بنابراین طبق برآوردهای موجود سال ۲۰۳۳ میلادی پایان عمر مخزن پارس جنوبی است مگر آنکه با تکنولوژی های جدید امکان برداشت بیشتر از این مخزن فراهم شود. براین اساس، برخی طرح های توسعه پارس جنوبی، تغییر می یابد که از جمله آنها می‌توان به طرح احداث سکوی چهارم در فاز ۱۲ و سپس منتفی شدن آن اشاره کرد.

برای فاز ۱۲ پارس جنوبی که عنوان بزرگترین فاز توسعه‌ای این میدان مشترک در سمت ایران را به خود اختصاص داده سه سکوی تولید گاز در نظر گرفته شده است که پس از مدتی با توجه به افت فشار طبیعی میدان، تصمیم گرفته شد که سکوی چهارمی نیز با عنوان سکوی اقماریD در این فاز استقرار یابد تا تولید نهایی روزانه ۸۱ میلیون مترمکعب گاز از این فاز محقق شود.

تاکنون سه سکوی این فاز به بهره‌برداری رسیده و قرار بود که برای سکوی چهارم، چاه‌های توصیفی حفاری شود تا مکان دقیق استقرار آن مشخص شود. اما اخیرا، سیدهادی میرباقری مدیر پیگیری پروژه‌های پتروپارس از احتمال منتفی شدن احداث این سکو خبر داده و می‌گوید: احتمالا به دلیل شرایط خاص فاز ۱۲ و امکان نداشتن تولید گاز بیشتر، احتمال دارد که استقرار سکوی چهارم در این میدان منتفی شود.

میرباقری با بیان اینکه این فاز ۱۲ در گوشه میدان گازی گازی پارس جنوبی واقع شده است و امکان تولید بیشتر از آن وجود ندارد، افزود: به نظر می‌رسد که حداکثر تولید گاز فاز ۱۲ پارس جنوبی۲.۵ میلیارد فوت مکعب در روز باشد. وی خاطرنشان کرد: پس از بررسی مشخص شد موقعیتی که برای سکوی اقماری چهارم در فاز ۱۲ پیش بینی شده، مکان مناسبی نیست و بنابراین در حال بررسی سایر موقعیت ها برای استقرار این سکو هستیم.

مدیرعامل پتروپارس پیش از این در باره آخرین تصمیم های گرفته شده در مورد حفاری چاهها و ساخت سکوی چهارم (سکوی D) فاز ١٢ پارس جنوبی گفته بود براساس برنامه‌ریزی صورت گرفته تاکنون یک چاه توصیفی در این بخش از میدان زده شده، اما برای شناخت بیشتر از وضع موجود باید یک چاه توصیفی دیگر در محدوده این سکو حفاری شود، نتیجه این حفاری تعیین کننده توسعه این بخش از میدان پارس جنوبی است.

شمس اضافه کرده بود: شرکت پتروپارس با وجود کمبود منابع مالی شدید در فاز ١٢ پارس جنوبی، ساخت جکت سکوی D این فاز را با خرید اجناس به شرکت صف واگذار کرده است، هم اکنون برای ایجاد این سکو و حفاری چاههای گازی آن به بیش از ٧٠٠ میلیون دلار سرمایه گذاری نیاز است. فاز ١٢ پارس جنوبی از نظر حجم کار، میزان سرمایه‌گذاری و تولید، بزرگترین فاز منطقه گازی و نفتی پارس جنوبی است و شرکت پتروپارس مسئولیت ساخت و راه‌اندازی این فاز را برعهده دارد.

محل احداث تاسیسات خشکی فاز ١٢، سایت ٢ در تنبک (به فاصله ٧٠ کیلومتری پارس جنوبی)است؛ افزون بر توسعه میدان و احداث واحدهای پالایشی، آماده‌سازی و اجرای لنگرگاه خدماتی برای کل سایت نیز پیش بینی شده است. میدان گازی پارس جنوبی، روی خط مرزی مشترک ایران و قطر در عمق حدود ٣٠٠٠ متری کف خلیج فارس و در ١٠٥ کیلومتری سواحل ایران قرار دارد و یکی از اصلی‌ترین منابع انرژی کشور به شمار می‌رود.