چرا السیسی لباس نظامی به تن کرد؟

«عبدالفتاح السیسی»رئیس جمهوری مصر طی دیدار غیرمنتظره و فوری از مراکز نظامی ارتش در شبه جزیره«سینا»لباس غیرنظامی خود که در پی پیروزی اش در انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته به تن کرده بود را بیرون آورد و لباس نظامی اش را به تن کرد،لباسی با ستاره ها و درجه های آن.در این دیدار السیسی ضمن بازدید از مراکز نظامی و دیدار با سربازان و افسرانش بر اطمینانش به آنها و توان «نامحدودشان»در این شرایط دشواری که کشور پشت سر می گذراند،تاکید کرد.

به گزارش جماران به نقل از رای الیوم، بازگشت به لقب«ژنرال»و پوشیدن لباس های نظامی هر چند به مدت کوتاهی معانی زیادی دارد.چه بسا پیامی است که السیسی می خواست آن را به بسیاری از طرف ها در داخل و خارج از مصر برساند که می گوید:این ارتش است که حرف اول و آخر را در کشور می زند و او همچنان منصب نظامی خود به عنوان فرمانده کل نیروهای مسلح را بر منصب غیرنظامی به عنوان رئیس جمهوری ترجیح می دهد.

ارتش در مصر همانند بسیاری از کشورهای اسلامی دیگر مانند ترکیه،پاکستان و الجزایر، تا کنون تنها نهاد قوی و پایدار بوده است. چه بسا السیسی به عنوان یکی از افراد وابسته به ارتش همچنان دلش برای نظامی گری تنگ شود و می خواهد به این وابستگی دامن بزند تا حمایت ارتش را به ویژه پس از گسترش ناامنی در کشور و افزایش تلفات در صفوفش پس از دو سال حمله به گروه های تندور و گروه «انصار بیت المقدس» که با داعش بیعت کرد و شبه جزیره سینا را یکی از ایالت های این گروه تروریستی تبدیل کرد،به دست آورد.

ماموریت رئیس جمهوری یا همان ژنرال السیسی چه لباس نظامی به تن کند چه لباس غیرنظامی، به نظر بسیار دشوار است زیرا دایره جنگ روز به روز در این کشور گسترش پیدا می کند و تبدیل به چالش اساسی برای دو نهاد نظامی و امنیتی شده است و به نظر می رسد که این دو نهاد در رویارویی با چالش بادشواری های زیادی رو به رو هستند. مهمترین نشانه های این چالش رسیدن خودروهای بمب گذاری شده به کاروان «هشام برکات»دادستان کل و ترورش و نیز حمله عناصر داعش به شش ایست بازرسی ارتش مصر در شبه جزیره سینا و کشتن بیش از ۱۷ سرباز و افسر(برخی گزارش های غیررسمی شمار واقعی را ۷۰ نظامی اعلام کردند)و به طور موقت کنترل شهر«الشیخ زوید»در نزدیکی مرزهای مصر با نوار غره به دست گرفت و پرچم خود را بالای ساختمان پاسگاه این شهر و ساختمان شهرداری قرار داد پیش از آنکه نیروهای مصری کنترل این شهر را بازپس گیرند.

اسرائیل با ارتش مصر در عملیات نظامی اش علیه گروه های تندرو همکاری کامل دارد چه از طریق دادن اطلاعات جاسوسی یا برداشتن محدودیت هایی که معاهده «کمپ دیوید»برای استقرار نیرو و هواپیماهای مصری قائل شده است.این رژیم بیشتر از ارتش مصر نگران حضور داعش در مرزهای سرزمین های اشغالی است، این نگرانی در پی شلیک دو موشک به اهدافی در عمق سرزمین های اشغالی آن هم پس از مدتی طولانی که این گونه حملات متوقف شده،تقویت شد.

اگر گسترش قدرت داعش در سینا و افزایش حملات این گروه به ایست های بازرسی ارتش نتایج منفی در پی داشته است و حتی در این نتایج اغراق می شود اما از نظر مسئولان مصری مهمترین مساله مثبت این تحولات این است که عملیات و حملات نظامی موفق شد که شبه جزیره سینا را از توافق های کمپ دیوید آزاد کند و حاکمیت کامل مصر را بر این منطقه از جمله لغو ممنوعیت پرواز هواپیماهای مصری و نیز بازگشت تانگ ها و زره پوش ها و نیروهای مصری به این بخش از خاک مصر که از زمان امضای معاهده کمپ دیوید حاکمیتش ناقص بود،بازگرداند.

چه بسا همکاری امنیتی و نظامی مصر و اسرائیل برای رسیدن به نتایج محوری در جنگ با داعش در سینا موفق شود اما دشوار است که با قاطعیت گفت که شکست این گروه بسیار نزدیک است.از زمان اعلام بیعت انصار بیت المقدس با«ابوبکر البغدادی» رهبر داعش،این گروه تروریستی خطرناکتر شد و دایره حملاتش گسترش پیدا کرد و این خود حکایت از آن دارد که برخی عناصرش به سلاح دست یافته و آموزش پیشرفته به ویژه در زمینه بمب گذاری خودروها و عملیات جنگ و گریز دیده اند و بعید نیست که سلاح های جدیدی که از لیبی به این عناصر رسیده پیشرفته و مدرن هستند.

خطرات داعش از مساله عملیات های غیرمنتظره و توانش در انتقال درگیری ها به جبهه های جدید است و کاهش حضورش در شبه جزیره سینا، اگر رخ دهد، باعث می شود درگیری ها را به عمق مصر بکشاند و شاید دقت در عملیات حمله به کاروان دادستان کل حکایت از این گونه خطرات است.

السیسی رئیس جمهوری مصر در نسخه غیرنظامی اش با بحران های اقتصادی و اداری زیادی در سایه بالا رفتن تورم(۱۳ درصد) و اشاره کشورهای حوزه خلیج فارس به ناتوانی شان در ادامه تزریق میلیاردها دلار برای حمایت از اقتصاد مصر، رو به روست است.اما ژنرال السیسی نظامی با داعش وارد جنگی شده است که ائتلافی متشکل از ۶۰ کشور به رهبری آمریکا پس از چهار هزار بمباران نتوانست آن را شکست داده و از بین ببرد.

بحران رئیس جمهوری مصر در ابعاد سه گانه نظامی،امنیتی و اقتصادی بزرگ است و بزرگتر می شود و این با وجود حالت انسداد و تنش سیاسی رخ می دهد، به همین دلیل تلاش ها برای خروج از بحران آن هم در سایه نبود طرح ملی استراتژیک و روشن به نظر بسیار دشوار می رسد.