تعامل مستقیم غرب با ایران راهکار حل و فصل بحران‌ها

یک روزنامه مشهور آمریکایی نوشت اگر غرب می‌خواهد ایران بخشی از راه حل بحران‌های خاورمیانه باشد، باید به صورت مستقیم با ایران تعامل داشته باشد. به گزارش تسنیم، روزنامه نیویورک تایمز در مطلبی در خصوص مذاکرات هسته ای ایران و قدرت های جهانی، نوشت: مذاکرات تاکنون محدود به مساله هسته ای ایران بوده است. ولی پیشرفت در مذاکرات در شرایطی که تنش ها در منطقه تشدید شده است، نتوانسته است مانع توسعه طلبی ایران در منطقه شود. محمد جواد ظریف وزیر خارجه ایران به طور صریح اعلام کرده است که ایران حاضر به گفتگو فراتر از مذاکرات هسته ای است. سیاست منطقه ای ایران این است که کمتر به دنبال دستیابی به متحد است و ترجیح می دهد تا قدرت رقبای ضد ایرانی در منطقه را کاهش دهد. این مساله فضای لازم برای دستیابی به توافقی سود برای دو طرف فراهم می کند. ولی سئوال این است که چگونه در مسیری حرکت کنیم که درگیری ها به جای آنکه تشدید شود، کمتر گردد. سابقه همکاری ایران و آمریکا در مبارزه با تروریسم مثبت بوده است. در سال ۲۰۰۱ میلادی، تنها چند ماه طول کشید تا طالبان در افغانستان سقوط کرد و دولتی جدید شکل گرفت. سال گذشته نیز دولتی جدید به صورت آرام و مسالمت آمیز در عراق تشکیل شد. با وجود شعارهای "مرگ بر آمریکا" در تهران، واقعیت این است که ایالات متحده مشکلاتی بزرگتر برای همکاری با ایران دارد. در واشنگتن، ایران به عنوان یک فوتبال سیاسی استفاده می شود، و در خاورمیانه، آمریکا از سوی متحدان با این نگرانی روبرو شده است که تعامل با ایران می تواند به قیمت از دست دادن متحدان دیرینه تمام شود. دفاع اوباما از مذاکرات هسته ای، به لطف استدلال قوی وی موفقیت آمیز بوده است که هیچ جایگزین واقعی برای مذاکره وجود ندارد. اکنون نوبت اوباما است که با توجه به اوضاع منطقه، این واقعیت را به طور شفاف مشخص کند. برای اینکه ایران بخشی از راه حل در خاورمیانه باشد، اوباما باید در گام نخست به دهه ها "سیاست قطع رابطه" پایان دهد. علی رغم همه مذاکرات اخیر، دیپلمات های آمریکایی از لحاظ فنی محدود شده اند و بدون اجازه صریح از وزیر خارجه اجازه تبادل نظر و گفتگو با همتایان ایرانی خود را غیر از تعارفات مرسوم و دیپلماتیک ندارند. برای ارتقای شانس تعامل، کیفیت و کمیت ارتباطات با ایران باید افزایش یابد. اوباما برای دستیابی به این هدف نیازی به مجوز کنگره ندارد. اوباما خودش می تواند در سیاست قطع رابطه با ایران تجدیدنظر کند. اوباما سیاست واشنگتن در قبال کوبا را تغییر داده است و می تواند محدودیت های اعمال شده علیه ایران پس از پیروزی انقلاب ۱۹۷۹ میلادی را لغو کند. در گام دوم، غرب باید به ایران هراسی در منطقه پایان دهد. گام های نخست برای دستیابی به این هدف باید شامل تغییر لحن در خصوص نقش ایران در منطقه باشد. پیشرفت در مذاکرات هسته ای، گفتمان شراکت برد-برد را فعال کرده است. در بعد منطقه ای نیز، این امر می تواند تا حد زیادی مفید باشد که تاثیر ایران به عنوان یک واقعیت ارزیابی شود نه یک مزاحمت. سوم اینکه، از نقش سازمان ملل باید به خوبی استفاده شود، حتی اگر تنها یک چتر حمایتی برای مذاکره باشد. ایران ترجیح می دهد که گفتگوی منطقه ای بین قدرت های منطقه برگزار شود ولی سوابق گذشته نشان می دهد که این مساله کارایی نخواهد داشت. در سال ۲۰۱۲ میلادی، تلاش ها برای تشکیل یک گروه تماس برای سوریه متشکل از ایران، مصر، ترکیه و عربستان سعودی با شکست روبرو شد چرا که عربستان حاضر به نشستن دور میزی نشد که در آن ایران نیز حضور داشت و نگران آن بود که این اقدام به نقش ایران مشروعیت بخشد.