متن کامل گزارش آمانو درباره ایران

مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی در جدید ترین گزارش خود با تایید اینکه ایران غنی سازی بالای ۵درصد را متوقف کرده است گفت: ایران اطلاعات و دسترسی مدیریت شده به معدن و آسیاب اورانیوم در گچین را ارائه کرده و اجازه دسترسی روزانه به تاسیسات هسته ای در نطنز و فردو را داده است.

به گزارش خبرگزاری مهر، متن کامل گزارش آمانو مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی درباره ایران به این شرح است:

اجرای موافقتنامه پادمان معاهده عدم اشاعه هسته ای (NPT)

و مفاد مربوطه قطعنامه های شورای امنیت در جمهوری اسلامی ایران

گزارش مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی

تحولات عمده

• ایران شش اقدام عملی مقدماتی که با آژانس در نوامبر ۲۰۱۳ در ارتباط با "چهار چوب برای همکاری" توافق کرده بود را اجرا کرده است و دو طرف در مورد هفت اقدام دیگر که بایستی توسط ایران تا تاریخ ۱۵ مه ۲۰۱۴ اجرا گردد از جمله یک اقدام در ارتباط با اطلاعات مندرج در ضمیمه گزارش ماه نوامبر ۲۰۱۱ مدیر کل موافقت کرده اند.

• در تاریخ ۲۴ نوامبر ۲۰۱۳،E۳+۳ و ایران در مورد برنامه مشترک اقدام (JPA) توافق نمودند. (JPA) در تاریخ ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴ لازم الاجرا شد و شورای حکام وظیفه آژانس جهت نظارت بر و راستی آزمایی اقدامات ذی ربط هسته ای مندرج در آن را مورد تایید قرار داد. (به ضمیمه سه مراجعه شود)

• غنی سازی UF۶ بالاتر از ۵ درصد در کارخانه غنی سازی سوخت (FEP) و کارخانه غنی سازی سوخت فوردو (FEEP) دیگر انجام نمی شود. میزان مواد هسته ای که به شکل UF۶ غنی شده تا سقف ۲۰ درصد اورانیوم ۲۳۵ باقی مانده ۶/۱۶۰ کیلو گرم است. بخشی از این مواد به اورانیوم با غنای پایین و باقی مانده به اکسید اورانیوم تبدیل می شوند.

• غنی سازی UF۶ تا سقف ۵ درصد از اورانیوم ۲۳۵ با همان نرخی که در گزارش قبلی ذکر شده، باقی مانده است. سانتریفیوژ بیشتری از نوع IR-۲m یا IR-۱ در FEP، FEEP یا کارخانه نیمه صنعتی غنی سازی سوخت (PFEP) (محوطه تولید) نصب نشده اند. مـیزان مـواد هسته ای که به شکل UF۶ غنی شده تا سقف ۵ درصد از اورانیوم ۲۳۵ باقی مانده ۷۶۰۹ کیلوگرم است.

• یک پرسشنامه اطلاعات طراحی به روز شده (DIQ) برای راکتور IR-۴۰ به آژانس داده شده است. اجزاء مهم بیشتری در این راکتور نصب شده و تولید یا تست سوخت برای راکتور انجام نگرفته است.

• دسترسی مدیریت شده آژانس به کارگاههای مونتاژ سانتریفیوژ، کارگاههای تولید روتور سانتریفیوژ فراهم گشته است.

A. مقدمه

۱. این گزارش مدیر کل به شورای حکام و همزمان به شورای امنیت در خصوص اجرای موافقتنامه پـادمان معاهده عدم اشاعه سلاحهای هسته ای (NPT) و مفاد مربوطه قطعنامه های شورای امنیت درجمـهوری اسـلامی ایران (ایران) می باشد. این گزارش همچنین در بردارنده اطلاعاتی در مورد اجرای اقدامات ذیل بیانیه مشترک در مورد یک چهار چوب برای همکاری (چهارچوب برای همکاری) و نیز برنامه مشترک اقدام می باشد که شامل ضمیمه ای است که اطلاعات روزآمد در خصوص اجرای اقدامات داوطلبانه ای که ایران در ارتباط با برنامه مشترک اقدام متعهد شده است، را فراهم میکند.

۲. شورای امنیت تاکید نموده است که اقدامات مورد درخواست شورای حکام در قطعنامه هایش در خصوص ایران الزام آور است . مفاد مربوطه قطعنامه های یادشده شورای امنیت که بر اساس فصل هفتم منشور سازمان ملل تصویب شده اند مطابق شرایط این قطعنامه ها الزام آور هستند . اجرای کامل تعهدات ایران جهت اعاده اعتماد به ماهیت صرفا صلح آمیز برنامه هسته ایش لازم می باشد.

۳. همان طور که قبلا گزارش شده، آژانس و ایران در تاریخ ۱۱ نوامبر ۲۰۱۳ یک "بیانیه مشترک در مورد یک چهار چوب برای همکاری" امضاء کردند (GOV/INF/۲۰۱۳/۱۴). ذیل چهار چوب برای همکاری، آژانس و ایران جهت همکاری بیشتر در ارتباط با فعالیتهای راستی آزمایی توسط آژانس به منظور حل و فصل همه موضوعات گذشته و حال، و نیز پیشبرد کار در خصوص چنین فعالیتهایی به صورت گام به گام موافقت کردند.

۴. در یک تحول جداگانه در ژنو، چین، فرانسه، آلمان، روسیه، انگلستان و آمریکا (E۳+۳)در تاریخ ۲۴ نوامبر ۲۰۱۴ در مورد برنامه مشترک اقدام با ایران به توافق رسیدند. برنامه مشترک اقدام، از جمله، بیان می دارد که "هدف این مذاکرات دستیابی به یک راه حل جامع بلند مدت مرضی الطرفین است که اطمینان می دهد که برنامه هسته ای ایران انحصارا صلح آمیز خواهد بود" و ضمنا یک کمیسیون مشترک "به منظور تسهیل حل و فصل موضوعات گذشته و حال که مورد نگرانی می باشند با آژانس کار خواهد نمود."

۵. طی نامه مشترکی به مدیر کل در تاریخ ۱۳ ژانویه ۲۰۱۴، E۳+۳ و ایران از آژانس درخواست نمودند فعالیتهای نظارت و راستی آزمایی ضروری مربوطه هسته ای در ارتباط با برنامه مشترک اقدام را عهده دار شود. طبق برنامه مشترک اقدام، نخستین گام دارای ظرف زمانی شش ماهه و قابل تمدید با رضایت طرفین است. برنامه مشترک اقدام در تاریخ ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴ لازم الاجرا گشت.

۶. در تاریخ ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴ مدیر کل گزارشی را در مورد وضعیت برنامه هسته ای ایران در ارتباط با برنامه مشترک اقدام به شورای حکام ارائه داد (GOV/INF/۲۰۱۴/۱).

۷. در تاریخ ۲۴ ژانویه ۲۰۱۴، شورای حکام گزارش مدیر کل در مورد نظارت و راستی آزمایی در جمهوری اسلامی ایران در ارتباط با برنامه مشترک اقدام را مورد توجه قرار داد (GOV/۲۰۱۴/۲) و عهده داری نظارت و راستی آزمایی توسط آژانس در ارتباط با اقدامات ذی ربط هسته ای مندرج در برنامه مشترک اقدام را در پاسخ به درخواست E۳+۳ و ایران، و منوط به موجود بودن منابع مالی، تایید نمود.

۸. در حال حاضر آژانس مشغول انجام این نظارت و راستی آزمایی است که در بردارنده فعالیتهای بیشتری است نسبت به آنچه که قبلا پیرو موافقتنامه پادمان ایران و مفاد ذی ربط قطعنامه های شورای امنیت انجام می گرفت.

۹. در پاسخ به دعوت ایران، معاون مدیر کل آژانس از تاریخ ۳ الی ۷ فوریه از کارخانه های غنی سازی در نطنز و فوردو، IR-۴۰ در اراک، و کارخانه تولید سوخت (FMP) و کارخانه تولید صفحه سوخت (FEFP) در اصفهان بازدید نمود. بعلاوه او دسترسی مدیریت شده آژانس به کارگاههای مونتاژ سانتریفیوژ، کارگاههای تولید روتور سانتریفیوژ و تاسیسات ذخیره سازی را هدایت کرد.

۱۰. این گزارش فصلی، به تحولاتی که از آخرین گزارش مدیر کل (GOV/۲۰۱۳/۵۶) به بعد رخ داده و نیز به موضوعاتی که سابقه بیشتری دارند، می پردازد.

B . شفاف سازی مسائل حل نشده

۱۱. همان طور که قبلا گزارش شده بود، شورای حکام در قطعنامه نوامبر ۲۰۱۱ خود (GOV/۲۰۱۱/۶۹) تاکید کرده برای ایران و آژانس ضروری است به منظور حل و فصل فوری همه مسائل محتوایی باقیمانده با هدف آشکارسازی درخصوص آنها شامل دسترسی به تمامی اطلاعات مربوطه، مستندات، سایت ها‍، مواد و اشخاص در ایران، به گفتگوهای خود شدت بخشند. شورا در قطعنامه ۱۳سپتامبر ۲۰۱۲ خود (GOV/۲۰۱۲/۵۰) تصمیم گرفت که همکاری ایران با درخواست های آژانس با هدف حل و فصل همه مسائل باقیمانده اساسی به منظور اعاده اعتماد بین المللی نسبت به ماهیت منحصرا صلح آمیز برنامه هسته ای ایران، ضرورت و فوریت دارد.

۱۲. پیرو "چهار چوب برای همکاری"، نشستهای فنی در تاریخ ۱۱ دسامبر ۲۰۱۳ در وین و در تاریخ ۸ و ۹ فوریه ۲۰۱۴ در تهران برگزار شد که طی آنها، مسئولین آژانس و ایران پیشرفت اجرای ۶ اقدام عملی مقدماتی را مورد بررسی قرار دادند و در مورد ۷ اقدام عملی دیگر که بایستی در گام بعدی توسط ایران به اجرا درآیند توافق کردند.

۱۳. ایران ۶ اقدام عملی را به شرح ذیل اجرا نموده است:

• ایران در تاریخ ۸ دسامبر اطلاعات مربوطه بر اساس توافق متقابل و دسترسی مدیریت شده به کارخانه تولید آب سنگین در اراک را جهت آژانس فراهم نمود. از زمان آغاز تولید در سال ۲۰۰۶، تقریبا ۱۰۰ تن آب سنگین با درجه متناسب با راکتور، تولید گشته است.

• ایران در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۱۴ اطلاعات مربوطه بر اساس توافق متقابل از جمله اطلاعات مربوط به تولید و حمل کنسانتره سنگ معدن اورانیوم (UOC) و نیز دسترسی مدیریت شده به معدن گچین در بندر عباس جهت آژانس را فراهم نمود. دسترسی آژانس به محل های درخواست شده در این سایت داده شد.

• در نامه مورخ ۸ فوریه ۲۰۱۴، ایران به اطلاع آژانس رساند که "قرار است یک راکتور تحقیقاتی سبک ۱۰ مگاواتی با سوخت اکسید اورانیوم غنی شده تا ۲۰ درصد ساخته شود تا تقاضای داخلی مربوط به تحقیقات هسته ای آموزشی، آزمایش مواد، رادیو ایزوتوپهای پزشکی و سایر کاربردهای خط اشعه را تامین نماید" و نیز اینکه "فرآیند انتخاب سایت هنوز در مراحل اولیه است."

• در نامه دیگری به تاریخ ۸ فوریه ۲۰۱۴، ایران به اطلاع آژانس رساند که پروژه ای را برای شناسایی مناطق مورد نظر برای نیروگاههای جدید هسته ای آغاز کرده است. ایران فهرستی از ۱۶ منطقه ترجیحی را بر اساس معیارهای مربوط به عوامل ایمنی، محیط زیست، اجتماعی و اقتصادی و فنی، به عنوان مکان های بالقوه ی ساخت چنین نیروگاههای در آینده ارائه کرد.

• در نامه ای به تاریخ ۱۸ ژانویه ۲۰۱۴، ایران توضیحاتی پیرامون اظهارت قبلی خود در مورد تصمیم به ساخت ۱۰ کارخانه دیگر غنی سازی هسته ای ارائه نمود. ایران به اطلاع آژانس رساند که مراحل مقدماتی انتخاب سایت برای ۵ عدد از این نوع کارخانه ها آغاز شده اما اما هنوز نهایی نگردیده است و نیز اطلاع داد که توسعه ی موفقیت آمیز چنین سانتریفیوژهای گازی نوع جدید، موجب انعطاف در زمان بندی، قبل از انجام گام های بعدی شده است. ایران همچنین اظهار داشت که برای گام اول (طی شش ماه)، هیچ مکان جدیدی برای غنی سازی به جز آنهایی که قبلا در سایتهای فردو و نطنز وجود دارد، ساخته نخواهد شد.

• در نامه ای دیگر به تاریخ ۱۸ ژانویه ۲۰۱۴، ایران توضیحات بیشتری در مورد اظهارات ۲۰ فوریه ۲۰۱۰ خود در خصوص فن آوری غنی سازی لیزر ارائه نمود. ایران گفت که این اظهارات بر اساس "تجارب قبلی تحقیق و توسعه در زمینه غنی سازی لیزر که در سال ۲۰۰۳ خاتمه یافت"، مطرح گردید و نیز اینکه "هیچ سیستم، اجزا و تجهیزات ویژه طراحی شده و یا آماده شده ای برای استفاده در تاسیسات غنی سازی مبتنی بر لیزر در ایران وجود نداشته است."

آژانس تایید می کند که ایران اقدامات عملی اولیه را در طول دوره زمانی مشخص شده به مدت سه ماه اجرا کرده است. آژانس در حال آنالیز اطلاعات ارائه شده توسط ایران بوده و توضیحات بیشتری را در مورد برخی از این اطلاعات درخواست کرده است.

۱۴. هفت اقدام عملی که ایران باید تا ۱۵ مه ۲۰۱۴ آنها را اجرا نماید به شرح زیر می باشند:

• ارائه ی اطلاعات ذیربط مورد توافق طرفین و دسترسی هدایت شده به معدن ساغند در یزد.

• ارائه ی اطلاعات ذیربط مورد توافق طرفین و دسترسی هدایت شده به کارخانه کنسانتره اردکان

• ارائه ی پرسشنامه اطلاعات طراحی به روز شده در مورد راکتور IR-۴۰

• اقدام برای توافق با آژانس در خصوص نهایی کردن رویکرد پادمانی برای راکتور IR-۴۰

• ارائه ی اطلاعات ذیربط مورد توافق طرفین و تنظیم یک بازدید فنی از مرکز لیزر لشکر آباد

• ارائه ی اطلاعات در مورد مواد منبع که هنوز به ترکیب و خلوص مناسب برای تولید سوخت و یا برای غنی شدن به صورت ایزوتوپی نرسیده است، از جمله واردات این مواد، و نیز در مورد استحصال اورانیوم از فسفات توسط ایران

• ارائه ی اطلاعات و نیز توضیحات به آژانس برای ارزیابی نیازهای ایران در مورد توسعه ی چاشنی های انفجاری الکتریکی (EBW)

تاسیسات اعلام شده تحت موافقتنامه پادمان ایران .C

۱۵. ایران طبق موافقتنامه پادمان خود، وجود ۱۷ مورد تاسیسات هسته ای و ۹ مکان خارج از تاسیسات را که مواد هسته ای بطور معمول در آنجا استفاده می شود (LOFs)به آژانس اعلام نموده است (پیوست ۱) . با وجود اینکه بعضی از فعالیتهایی که ازسوی ایران در برخی از تاسیسات انجام می شود بر خلاف قطعنامه های شورای حکام و شورای امنیت است، همانطور که در ذیل نشان داده می شود، مع ذلک آژانس به راستی آزمایی عدم انحراف مواد هسته ای اعلام شده در این تاسیسات و مکانهای خارج از تاسیسات(LOFs)ادامه می دهد‍.

D. فعالیتهای مرتبط با غنی سازی

۱۶. ایران برخلاف قطعنامه های مربوطه شورای حکام و شورای امنیت فعالیتهای مرتبط با غنی سازی خود را در تاسیسات اعلام شده ذیل که تحت پادمان آژانس می باشد تعلیق نکرده است. با این حال از زمان گزارش قبلی مدیرکل، ایران تولید UF۶ غنی شده بالاتر از ۵ درصدU-۲۳۵ را متوقف نموده است. تمام فعالیتهای مرتبط با غنی سازی در تاسیسات اعلام شده ایران تحت پادمان آژانس است و همه مواد هسته ای ‍، آبشارهای نصب شده و ایستگاههای خوراک دهی و کنارگذاری در این تاسیسات تحت اقدامات مراقبتی و نظارتی آژانس قرار دارند.

۱۷. ایران اعلام کرده است که هدف غنی سازی UF۶تا ۵ درصدU-۲۳۵ ، تولید سوخت برای تاسیسات هسته ای اش و هدف غنی سازی UF۶تا ۲۰ درصدU-۲۳۵ ، تولید سوخت برای رآکتورهای تحقیقاتی می باشد.

۱۸. از زمانی که ایران غنی سازی اورانیوم را در تاسیسات اعلام شده خود آغاز نموده است، در آن تاسیسات موارد ذیل را تولید کرده است:

• ۱۱۱۱۱ کیلوگرم ( ۷۵۴+ کیلوگرم از زمان گزارش قبلی مدیرکل)UF۶غنی شده تا ۵ درصدU-۲۳۵ که ۷۶۰۹ کیلوگرم (۷/۴۵۴ + کیلوگرم از زمان گزارش قبلی مدیرکل) آن به شکل UF۶غنی شده تا ۵ درصدU-۲۳۵ باقی مانده است و بقیه مشمول فرآوری بیشتری شده اند (نگاه کنید به ضمیمه II): و

• ۸/۴۴۷ کیلوگرم ( ۴/۳۷+ کیلوگرم از زمان گزارش قبلی مدیرکل) UF۶غنی شده تا ۲۰ درصدU-۲۳۵که ۶/۱۶۰ کیلوگرم آن (۴/۳۵- کیلوگرم از زمان گزارش قبلی مدیرکل) به شکلUF۶غنی شده تا ۲۰ درصدU-۲۳۵ باقی مانده و بقیه مشمول فرآوری بیشتری شده اند. در مورخ ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴ ایران تولید UF۶غنی شده تا ۲۰ درصدU-۲۳۵ را متوقف ساخت و نیز مقداری از آنچه که قبلا تولید کرده بود را به شکل UF۶تا ۵ درصدU-۲۳۵ تبدیل نمود (همانطور که در پاراگراف ۳۲ گفته شده است). بقیه آنچه که ایران تولید کرده بود در حال تبدیل شدن به اکسید اورانیوم می باشد ( نگاه کنید به ضمیمه II)

D.۱ - نطنز

۱۹. کارخانه غنی سازی سوخت: کارخانه غنی سازی سوخت (FEP) یک کارخانه غنی سازی با استفاده از سانتیریفیوژ برای تولید اورانیوم با غنای پایین(LEU) غنی شده تا ۵ درصد U-۲۳۵ می باشد که اولین بار در سال ۲۰۰۷ عملیات آن شروع شد. این کارخانه به سالن تولید A و سالن تولید B تقسیم شده است. مطابق با اطلاعات طراحی ارائه شده توسط ایران، ۸ واحد برای سالن تولیدA برنامه ریزی شده است که هر واحد شامل ۱۸ آبشار است و مجموعا حدود ۲۵۰۰۰ سانتریفیوژ در ۱۴۴ آبشار می باشد. در حال حاضر یک واحد آن دارای سانتریفیوژهای IR-۲m، پنج واحد آن دارای سانتریفیوژهای IR-۱ می باشد و دو واحد دیگر سانتریفیوژ ندارد. ایران هنوز باید اطلاعات طراحی مشابه را برای سالن تولید Bارائه نماید.

۲۰. تا ۱۰ فوریه ۲۰۱۴، وضعیت در واحد دارای سانتریفیوژهای IR-۲m، از زمان گزارش قبلی مدیرکل بدون تغییر باقی ماند: سانتریفیوژهای IR-۲m بطور کامل در شش آبشار نصب شده بودند، هیچکدام از این آبشارها با UF۶ طبیعی تغذیه نشده وکار نصب اولیه سایر آبشارهای IR-۲m در این واحد تکمیل گردیده بود.

۲۱. تا تاریخ ۱۰ فوریه ۲۰۱۴ در پنج واحد حاوی سانتریفیوژهایIR-۱، ۹۰ آبشار بطور کامل نصب شده که ۵۴ آبشار با UF۶ طبیعی خوراک دهی شده است. همانطور که در گزارش قبلی مدیرکل ذکر گردید، کار نصب اولیه ۳۶ آبشار IR-۱ در دو واحدی که دارای سانتریفیوز نبودند، تکمیل شده بود.

۲۲. در مورخ ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴ آژانس اقدامات مراقبتی و نظارتی بیشتری را بکار گرفت تا بتواند تایید کند که به جز ۵۴ آبشار IR-۱ فوق الذکر، آبشار دیگری در کارخانه غنی سازی سوخت با مواد هسته ای خوراک دهی نمی شود.

۲۳. آژانس بین تاریخهای ۱۹ اکتبر ۲۰۱۳ و ۱۱ نوامبر ۲۰۱۳ به منظور راستی آزمایی موجودی فیزیکی اعلام شده ایران در تاریخ ۲۰ اکتبر ۲۰۱۳ یک راستی آزمایی موجودی فیزیکی (PIV) را در کارخانه غنی سازی سوخت اجرا کرد و در نتیجه موجودی مواد هسته ای اعلام شده از سوی ایران را تایید نمود.

۲۴. تا ۹ فوریه ۲۰۱۴، ایران ۱۲۶۸۱۵ کیلوگرم UF۶ طبیعی را به آبشارهای واقع در کارخانه غنی سازی سوخت خوراک دهی نموده و در مجموع ۱۱۰۹۱ کیلوگرم UF۶تا ۵ درصدU-۲۳۵ تولید کرده بود.

۲۵. بر اساس نتایج تحلیل نمونه های محیط زیستی که در کارخانه غنی سازی سوخت برداشته شده است و سایر اقدامات راستی آزمایی، آژانس به این نتیجه رسیده است که این تاسیسات همان گونه که ایران در پرسشنامه اطلاعات طراحی (DIQ)مربوطه اعلام کرده، عمل نموده است.

۲۶. کارخانه نیمه صنعتی غنی سازی سوخت (PFEP): کارخانه نیمه صنعتی غنی سازی سوخت جزو تاسیسات تولید اورانیوم با غنای پایین و جزو تاسیسات تحقیقات و توسعه است که نخستین بار در اکتبر ۲۰۰۳ راه اندازی شده است. این تاسیسات می تواند شش آبشار را در خود جای دهد و به دو محوطه تقسیم می شود که یکی برای تولید UF۶غنی سازی شده تا ۲۰ درصد اورانیوم ۲۳۵ (آبشارهای ۱ و ۶) تعیین شده و محوطه دیگر برای تحقیق و توسعه (آبشارهای ۲ ، ۳ ، ۴ و ۵) تعیین شده است.

۲۷. در نتیجه راستی آزمایی موجودی فیزیکی انجام شده توسط آژانس در کارخانه نیمی صنعتی غنی سازی سوخت بین تاریخهای ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۳ و اول اکتبر ۲۰۱۳ به منظور راستی آزمایی موجودی اعلام شده از سوی ایران در تاریخ ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۳ ، آژانس تایید می کند که موجودی مواد هسته ای مطابق میزان اعلام شده از سوی ایران می باشد.

۲۸. محوطه تولید: در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴، ایران خوراک دهی به آبشارهای ۱ و ۶ با UF۶ با غنای ۵% U-۲۳۵ را متوقف کرد و از آن زمان آبشارها را با UF۶ طبیعی خوراک دهی می کند. ایران دیگر این آبشارها را با آرایش به هم متصل مورد بهره برداری قرار نمی دهد. در همان تاریخ آژانس اقدامات نظارتی و مراقبتی اضافی را انجام داد تا تایید نماید که آبشارهای ۱ و ۶ به هم متصل نمی باشند.

۲۹. تا ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴ که ایران تولید UF۶ با غنای ۲۰% U-۲۳۵ را متوقف کرد، این کشور ۸/۱۶۳۰ کیلوگرم UF۶ با غنای ۵% U-۲۳۵ را به آبشارهای ۱ و ۶ خوراک دهی کرده ( از زمان آغاز تولید از فوریه ۲۰۱۰) و در مجموع ۹/۲۰۱ کیلوگرم UF۶ با غنای ۲۰% U-۲۳۵ تولید کرده بود که تمام آن از فرآیند کنار گذاشته شده و این موضوع از سوی آژانس راستی آزمایی شده است. بین ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴ و ۹ فوریه ۲۰۱۴، ایران ۳۵ کیلوگرم UF۶ طبیعی را به آبشارهای ۱ و ۶ در کارخانه نیمی صنعتی غنی سازی سوخت خوراک دهی کرد و مجموعا ۱/۴ کیلوگرم UF۶ با غنای ۵% U-۲۳۵ تولید نمود.

۳۰. محوطه تحقیق و توسعه : از زمان گزارش قبلی مدیرکل، ایران به طور متناوب UF۶طبیعی را به سانتریفیوژهای IR-۶s به عنوان ماشین های مجزا و به سانتریفیوژهایIR-۱، IR-۲m، IR-۴ و IR-۶ ، بعضی اوقات به ماشین های مجزا و گاهی به آبشارهایی با اندازه های گوناگون خوراک دهی کرده است. تک سانتریفیوژ نصب شده IR-۵ هنوز با UF۶طبیعی تغذیه نشده است. در ۴ دسامبر ۲۰۱۳ ایران پرسشنامه اطلاعات طراحی روزآمد شده ای را به آژانس ارائه کرد و طی آن آژانس را در مورد یک "سانتریفیوژ جدید" که ایران از آن با عنوان" IR-۸" در محوطه تحقیق و توسعه نام می برد، مطلع ساخت. از ۱۵ دسامبر ۲۰۱۳ آژانس محفظه ای را مشاهده کرده است که بدون متصل شدن، در محل خود قرار گرفته است.

۳۱. بین ۲۶ اکتبر ۲۰۱۳ و ۹ فوریه ۲۰۱۴، تقریباٌ در مجموع ۱/۴۳۰ کیلوگرم UF۶طبیعی به سانتریفیوژ های محوطه تحقیق و توسعه خوراک دهی شده است ، اما هیچ اورانیوم با غنای پایین به دلیل اینکه محصول و دور ریز آن دوباره ترکیب شده اند کنار گذاشته نشده است.

۳۲. در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴ ایران شروع به کاهش غنای بخشی از موجودی UF۶ با غنای ۲۰% U-۲۳۵ خود در کارخانه نیمه صنعتی غنی سازی سوخت کرد. در ۹ فوریه ۲۰۱۴ ایران غنای۹/۲۲ کیلوگرم از این مواد را برای تولید UF۶ با غنای کمتر از ۵% U-۲۳۵ کاسته بود.

۳۳. براساس نتایج تحلیل نمونه های زیست محیطی در کارخانه نیمه صنعتی غنی سازی سوخت و سایر اقدامات راستی آزمایی، آژانس نتیجه گرفته است که تاسیسات، همانطور که ایران در پرسشنامه اطلاعات طراحی(DIQ) مربوطه اعلام نموده ، فعالیت کرده است.

D.۲. فوردو

۳۴. کارخانه غنی سازی سوخت فوردو:کارخانه غنی سازی سوخت فوردو بر اساس پرسشنامه اطلاعات طراحی (DIQ)مورخ ۱۸ ژانویه ۲۰۱۲، یک کارخانه غنی سازی با استفاده از سانتریفیوژ برای تولید UF۶ غنی شده تا ۲۰ درصد U-۲۳۵و تولید UF۶ غنی شده تا ۵ درصد U-۲۳۵می باشد. این تاسیسات که برای اولین بار در سال ۲۰۱۱ راه اندازی شد به نحوی طراحی شده است که ۲۹۷۶ سانتریفیوژ را در ۱۶ آبشار در بر می گیرد و بین واحد یک و واحد دو تقسیم شده اند. تا کنون همه سانتریفیوژهایی که نصب شده اند از نوع ماشینهای IR-۱ هستند . ایران در تاریخ ۸ فوریه ۲۰۱۴ اطلاعات روزآمدی را برای بخشهایی از پرسشنامه اطلاعات طراحی ارائه نمود و ضمن آن اعلام کرد که اقداماتی را «به سبب تغییر در سطح غنی سازی» انجام داده است و این اقدامات را «بطور موقت در طول اجرای مرحله اول برنامه مشترک اقدام » به انجام رسانده است.

۳۵. در تاریخ ۲۰ژانویه ۲۰۱۴ ایران خوراک دهی چهار آبشار واحد دو با UF۶ غنی شده تا ۵ درصد U-۲۳۵ را که قبلا برای این منظور بکار گرفته شده بود متوقف کرد و در عوض از آن زمان شروع به خوراک دهی آنها با UF۶طبیعی کرده است. ایران دیگر این آبشارها را به نحوی که آنها را به هم متصل کرده باشد بکار نمی گیرد. هیچ یک از ۱۲ آبشار دیگر در کارخانه غنی سازی سوخت فوردو با UF۶ خوراک دهی نشده بودند.

۳۶. در تاریخ ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴ آژانس اقدامات نظارتی و مراقبتی اضافی در کارخانه غنی سازی سوخت فوردو بکار گرفت تا تایید نماید که تنها چهار آبشار IR-۱ سابق الذکر برای غنی سازی UF۶ استفاده می شود و چهار آبشار فوق به هم متصل نیستند.

۳۷. بین تاریخهای ۲۳ و ۲۷ نوامبر ۲۰۱۳ ، آژانس در کارخانه غنی سازی سوخت فوردو یک راستی آزمایی موجودی فیزیکی اجرا کرد که آژانس اکنون در حال ارزیابی نتایج آن می باشد.

۳۸. بین تاریخهای ۱۸ ژانویه و ۲ فوریه ۲۰۱۴، آژانس راستی آزمایی موجودی فیزیکی دیگری را در کارخانه غنی سازی سوخت فوردو اجرا نمود تا موجودی اعلام شده از سوی ایران در تاریخ ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴ را که هم اکنون آژانس در حال ارزیابی آن است راستی آزمایی نماید.

۳۹. ایران تا تاریخ ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴ مقدار ۱۸۰۶ کیلوگرم UF۶ غنی شده تا ۵ درصد U-۲۳۵ را به آبشارهای کارخانه غنی سازی سوخت فوردو خوراک دهی کرده بود که تولید آن از دسامبر ۲۰۱۱ شروع شد ودر مجموع تقریبا ۹/۲۴۵ کیلوگرم UF۶ غنی شده که همه آن از آن زمان از فرآوری کنار گذاشته شد و از سوی آژانس مورد راستی آزمایی قرار گرفته است. ایران بین تاریخهای ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴ و ۹ فوریه ۲۰۱۴ مقدار ۱۴۴ کیلوگرم UF۶ طبیعی را به داخل آبشارهای کارخانه غنی سازی سوخت خوراک دهی کرد و در مجموع ۸/۱۵ کیلوگرم UF۶ غنی شده تا ۵ درصد U-۲۳۵ را تولید نمود.

۴۰. بر اساس نتایج تحلیل نمونه‌های زیست محیطی در تأسیسات فوردو و سایر اقدامات راستی آزمایی، آژانس به این نتیجه رسیده است که این تأسیسات همان گونه که ایران در آخرین پرسشنامه اطلاعات طراحی برای تاسیسات فوردو اعلام داشته فعالیت نموده است.

D.۳. سایر فعالیتهای مربوط به غنی سازی

۴۱. همانطور که قبلا (در بند ۹) نشان داده شد اوایل ماه فوریه معاون مدیر کل، دسترسی مدیریت شده آژانس به کارگاه های سوار کردن سانتریفیوژ ها، کارگاه های تولید روتور سانتریفیوژها و تاسیسات ذخیره سازی را هدایت نمود. ایران طی نامه مورخ ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴ به آژانس در مورد محل این کارگاه ها و تاسیسات اطلاعاتی ارائه نمود. ایران همچنین در نامه مورخ ۱۲ فوریه ۲۰۱۴ موجودی مجموعه های روتور سانتریفیوژها را برای جایگزینی آن دسته از سانتریفیوژهایی که کار نمی کنند به آژانس ارائه داد. آژانس در حال تحلیل اطلاعاتی است که ایران ارائه کرده است و درخواست نموده است که درباره برخی از این اطلاعات توضیحاتی ارائه نماید.

E. فعالیت های بازفرآوری

۴۲. متعاقب قطعنامه های مربوطه شورای حکام و شورای امنیت، ایران موظف است تا فعالیت های بازفرآوری خود از جمله تحقیق و توسعه را به حال تعلیق درآورد. ایران طی نامه مورخ ۱۸ ژانویه ۲۰۱۴ بیان داشته است که «در طول مرحله اول بازه زمانی (شش ماه) ایران در مراحل فعالیتهای بازفرآوری یا ساخت تاسیساتی که قادر به بازفرآوری باشد مشغول نخواهد شد.»

۴۳. آژانس نظارت خود را بر کاربرد سلولهای داغ در راکتور تحقیقاتی تهران TRR و تاسیسات تولید رادیوایزوتوپ مولیبدن، ید و زینون (MIX) ادامه داده است. آژانس در تاریخ ۹ فوریه ۲۰۱۴ یک بازرسی و راستی آزمایی اطلاعات طراحی (DIV) را در رآکتور تحقیقاتی تهران و در تاریخ ۱۰ فوریه ۲۰۱۴ یک راستی آزمایی اطلاعات طراحی را در تاسیسات MIX انجام داده است. آژانس در ارتباط با رآکتور تحقیقاتی تهران، تاسیسات MIX و دیگر تاسیساتی که آژانس به آنها دسترسی دارد، می تواند تایید نهایی کند که هیچ گونه فعالیت مرتبط با بازفرآوری وجود ندارد.

F. پروژه های مرتبط با آب سنگین

۴۴. برخلاف قطعنامه های مربوطه شورای حکام و شورای امنیت، ایران کار بر روی تمامی پروژه های مرتبط با آب سنگین را معلق نکرده است. اما از گزارش قبلی مدیر کل تاکنون ایران هیچیک از قطعات اصلی رآکتور IR-۴۰ را نصب نکرده است.

۴۵. رآکتور IR-۴۰: رآکتور IR-۴۰که تحت پادمان آژانس قرار دارد یک رآکتور تحقیقاتی متوسط آب سنگین ۴۰ مگاواتی است و به نحوی طراحی شده است که حاوی ۱۵۰ مجموعه سوخت اورانیوم طبیعی به شکل UO۲ می باشد.

۴۶. ایران از تاریخ ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴ تولید مجموعه های سوخت هسته ای برای رآکتور IR-۴۰ را در کارخانه تولید سوخت (FMP) (بنگرید به بند ۵۷ ) متوقف نموده است.

۴۷. در۱۲ فوریه ۲۰۱۴، آژانس یک راستی آزمایی اطلاعات طراحی در راکتور IR-۴۰ انجام داد و مشاهده نمود که از زمان گزارش قبلی مدیر کل هیچیک از قطعات اصلی باقیمانده رآکتور نصب نشده اند. در همان تاریخ ایران در راستای تعهدات خود تحت «چارچوب همکاری» (بنگرید به بند ۱۳ در بالا) پرسشنامه اطلاعات طراحی بروز شده را برای رآکتور IR-۴۰ارائه نمود. ایران همچنین موافقت نمود که اقداماتی را برای توافق با آژانس درباره انعقاد رویکرد پادمان برای رآکتور IR-۴۰ اتخاذ نماید.

۴۸. کارخانه تولید آب سنگین: کارخانه تولید آب سنگین تاسیساتی برای تولید آب سنگین با ظرفیت طراحی سالانه تولید ۱۶ تن آب سنگین مخصوص رآکتور است.

۴۹. از زمان گزارش قبلی مدیر کل ایران به تولید آب سنگین در کارخانه تولید آب سنگین ادامه می دهد. اگر چه این کارخانه تحت پادمان آژانس نیست اما در تاریخ ۸ دسامبر ۲۰۱۳ (چنانکه در بند ۱۳ در بالا نشان داده شد) تابع دسترسی مدیریت شده از سوی آژانس می باشد. ایران همچنین در طول دسترسی مدیریت شده اطلاعات مربوطه مورد توافق دوطرف را به آژانس ارائه داد. علاوه بر آن دسترسی به محل ذخیره آب سنگین در تاسیسات تبدیل اورانیوم (UCF)در اصفهان آژانس را قادر ساخته است تا آب سنگین را مشخص نمایند.

G. تبدیل اورانیوم و ساخت سوخت

۵۰. ایران شماری از فعالیت ها را در تاسیسات تبدیل اورانیوم (UCF)، کارخانه پودر دی اکسید اورانیوم غنی شده (EUPP)،کارخانه ساخت سوخت (FMP) و کارخانه تولید صفحه سوخت FPFP در اصفهان به شرح ذیل انجام می دهد که مغایر با تعهدات آن برای تعلیق کل فعالیتهای مرتبط با غنی سازی و طرحهای مرتبط با آب سنگین است با وجود این که آن تاسیسات تحت پادمان آژانس قرار دارند.

۵۱. ایران از زمانی که تبدیل و تولید سوخت را در تأسیسات اعلام شده خود آغاز نموده از جمله به موارد زیر اقدام نموده است:

• ۵۵۰ تن UF۶طبیعی را در تاسیسات تبدیل اورانیوم تولید نموده که ۱۴۶تن آن به کارخانه غنی سازی سوخت FEP انتقال یافته است؛

• ۵۳ کیلوگرم از UF۶غنی شده تا غنای ۳۴/۳ درصد اورانیوم ۲۳۵ را به فرآیند تبدیل تحقیق و توسعه تزریق کرده است و ۲۴ کیلوگرم اورانیوم را به شکل UO۲ تولید نموده است؛

• ۷/۲۶۲ کیلوگرم از UF۶غنی شده تا غنای۲۰%اورانیوم ۲۳۵ (۲/۴۹ کیلوگرم بیشتر از زمان گزارش پیشین مدیر کل) به فرآیند تبدیل در کارخانه تولید صفحه سوخت تزریق کرده و ۶/۱۲۰کیلوگرم اورانیوم به شکل U۳O۸ تولید کرده است؛ و

• ۲۰ مجموعه سوخت حاوی اورانیوم غنی شده تا غنای ۲۰% اورانیومU-۲۳۵ و دو مجموعه سوخت حاوی اورانیوم غنی شده تا غنای ۳۴/۳ درصد اورانیومU-۲۳۵ را به رآکتور تحقیقاتی تهران منتقل نموده است.

۵۲. تاسیسات تبدیل اورانیوم :تاسیسات تبدیل اورانیوم تاسیساتی برای تولیدUF۶ و UO۲ طبیعی که هر دو از کنسانتره سنگ اورانیوم گرفته شده است. همچنین طبق برنامه ریزی انجام شده، تاسیسات تبدیل اورانیوم قالبهای فلزی اورانیوم از UF۴ طبیعی و ضعیف شده، و UF۴ را از UF۶ ضعیف شده تولید خواهد کرد.

۵۳.ایران به فعالیتهای تحقیق و توسعه مرتبط به تبدیل،با استفاده از ترکیبات اورانیوم غنی شده با درجه پایین برای تولید UO۲ ادامه داده است. ایران اظهار کرده است که از تاریخ ۷ فوریه ۲۰۱۴ به میزان ۸/۱۳ تن اورانیوم طبیعی به شکل UO۲ از طریق تبدیل کنسانتره سنگ اورانیوم (UOC) تولید نموده است. آژانس راستی آزمایی نموده که از همان تاریخ، ایران ۲/۱۳ تن اورانیوم طبیعی به شکل UO۲ را به کارخانه تولید سوخت انتقال داده است.

۵۴. کارخانه پودر دی اکسید اورانیوم غنی شده (EUPP):این کارخانه تاسیساتی برای تبدیل UF۶ غنی شده تا غنای ۵% اورانیومU-۲۳۵ برای تولید پودر UO۲ می باشد. آژانس در تاریخ ۱۰ فوریه ۲۰۱۴ یک راستی آزمایی اطلاعات طراحی را در این تاسیسات انجام داد و ضمن آن تایید کرد که تاسیسات مذکور هنوز راه اندازی نشده است. آژانس در نامه مورخ ۱۴ فوریه ۲۰۱۴ درخواست نمود که ایران یک برنامه عملیاتی بروز شده را برای راه اندازی کارخانه پودر دی اکسید اورانیوم غنی شده ارائه نماید. ایران هنوز پاسخ نداده است.

۵۵. کارخانه تولید سوخت (FMP): کارخانه تولید سوخت، تاسیساتی است که برای نیروگاه ها و رآکتورهای تحقیقاتی مجموعه های سوخت هسته ای تولید می کند. (بنگرید به پیوست ۲)

۵۶. در نتیجه راستی آزمایی موجودی فیزیکی و راستی آزمایی اطلاعات طراحی از سوی آژانس در تاریخ میان اول و سوم سپتامبر ۲۰۱۳ آژانس در چارچوب سنجش ابهاماتی که معمولا چنین تاسیساتی دچار آن هستند موجودی مواد هسته ای را همانگونه که ایران در تاریخ ۳۱ اوت ۲۰۱۳ اعلام کرده بود راستی آزمایی نمود.

۵۷. آژانس به ترتیب در تاریخهای ۱۰ و ۱۲ فوریه ۲۰۱۴ یک راستی آزمایی اطلاعات طراحی و یک بازرسی را در کارخانه تولید سوخت انجام داد و راستی آزمایی نمود که ایران تولید مجموعه های سوخت هسته ای با استفاده از دی اکسید اورانیوم طبیعی برای رآکتور IR-۴۰را متوقف کرده است و همه مجموعه های سوختی که قبلا تولید شده بودند در کارخانه تولید سوخت باقی مانده اند.

۵۸. کارخانه ساخت صفحه سوخت (FPFP): کارخانه ساخت صفحه سوخت، تاسیساتی است که UF۶ غنی شده تا غنای ۲۰ درصد اورانیوم U-۲۳۵ را به U۳O۸ تبدیل می کند و مجموعه های سوخت ساخته شده از صفحات سوخت حاوی U۳O۸ را تولید می نماید. (بنگرید به پیوست ۲)

۵۹. در نتیجه راستی آزمایی موجودی فیزیکی از سوی آژانس در کارخانه ساخت صفحه سوخت در تاریخ میان ۹ و ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۳ آژانس در چارچوب سنجش ابهاماتی که معمولا چنین تاسیساتی دچار آن هستند موجودی مواد هسته ای را همانگونه که ایران در تاریخ ۹ سپتامبر ۲۰۱۳ اعلام کرده بود راستی آزمایی نمود.

۶۰. ایران در نامه مورخ ۱۸ ژانویه ۲۰۱۴ بیان نمود که «در طول مرحله اول بازه زمانی (شش ماه) ایران اعلام می کند که هیچگونه خط باز تبدیل برای تبدیل مجدد اکسید اورانیوم غنی شده تا ۲۰ درصد U-۲۳۵که به UF۶غنی شده تا ۲۰ درصد U-۲۳۵وجود ندارد.» آژانس به ترتیب در تاریخهای ۱۵ و ۱۶ فوریه ۲۰۱۴ یک راستی آزمایی اطلاعات طراحی و یک بازرسی از کارخانه تولید صفحه سوخت انجام داد که طی آن تایید نمود که تبدیل UF۶ غنی شده تا ۲۰ درصد U-۲۳۵به U۳O۸در حال انجام است و هیچ خط فرآیندی در کارخانه برای باز تبدیل اکسیدها به UF۶ وجود ندارد.

۶۱. آژانس راستی آزمایی نمود که ایران از تاریخ ۱۶ فوریه ۲۰۱۴ میزان ۷/۲۶۲ کیلوگرم از UF۶ غنی شده تا غنای ۲۰ درصد اورانیوم U-۲۳۵ (۴/۱۷۷ کیلوگرم اورانیوم) را به فرآیند تبدیل کارخانه ساخت صفحه سوخت خوراک دهی نموده و به میزان ۶/۱۲۰ کیلوگرم از اورانیوم به شکل U۳O۸ تولید نموده است. آژانس در همان تاریخ راستی آزمایی کرد که ۸/۳۶ کیلوگرم از اورانیوم در پسماند جامد و مایع قرار دارد. باقیمانده اورانیوم نیز که به فرآیند تزریق شده بود، همچنان در فرآیند و در پسماند باقی مانده است.

۶۲. آژانس راستی آزمایی نموده است که تا تاریخ ۱۵ فوریه ۲۰۱۴ ایران یک مجموعه سوخت آزمایشگاهی و ۲۵ مجموعه سوخت از نوع رآکتور تحقیقاتی تهران را در کارخانه تولید صفحه سوخت تولید کرده است که ۲۰ مجموعه آن شامل مجموعه آزمایشگاهی به رآکتور تحقیقاتی تهران انتقال یافته است.

.H ابعاد نظامی احتمالی

۶۳. گزارشهای قبلی مدیر کل مسایل باقیمانده مربوط به ابعاد نظامی احتمالی برنامه هسته ای ایران و اقداماتی را که لازم است ایران برای حل این مسایل انجام دهد مشخص نموده اند. آژانس کما کان نسبت به وجود احتمالی فعالیتهای آشکار نشده مرتبط با امور هسته ای که سازمانهای نظامی مربوطه در آن دخیل بوده اند از جمله فعالیتهای مرتبط با توسعه یک کلاهک هسته ای برای موشک نگرانی داشته است. ایران ملزم شده است تا بطور کامل با آژانس در زمینه همه موضوعات باقیمانده بویژه آنها که نگرانی در مورد ابعاد نظامی احتمالی برنامه هسته ای ایران را بالا می برد، همکاری نماید که این امر شامل اجازه دسترسی بدون تاخیر به همه سایتها، تجهیزات، اشخاص و اسناد مورد درخواست آژانس می باشد.

۶۴. ضمیمه گزارش نوامبر ۲۰۱۱ مدیرکل (GOV/۲۰۱۱/۶۵) تحلیل مفصلی از اطلاعات در دسترس آژانس را ارائه نمود که نشان می داد ایران فعالیتهایی را اجرا کرده است که با توسعه یک وسیله انفجاری هسته ای مرتبط است. بنا به ارزیابی آژانس این اطلاعات روی هم رفته معتبر هستند. ایران نگرانی های آژانس را عمدتا" به دلیل آنکه بر پایه ادعاهای بی اساس می باشد، رد کرده است. آژانس از نوامبر ۲۰۱۱ اطلاعات بیشتری بدست آورده است که تحلیل مندرج در ضمیمه مذکور را بیشتر مورد تایید قرار می دهد.

۶۵. همانگونه که در بالا اشاره شد (بند ۳) آژانس و ایران توافق کردند تا همکاری بیشتری در مورد فعالیتهای راستی آزمائی از سوی آژانس بمنظور حل و فصل همه مسائل کنونی و گذشته داشته باشند. هفت اقدام عملی که در گام دوم چارچوب همکاری اجرا می شوند شامل ارائه "اطلاعات و توضیحات به آژانس بمظور ارزیابی نیاز و یا کاربرد بیان شده از سوی ایران برای توسعه چاشنی های انفجاری الکتریکی(Exploding Bridge Wire detonatiors )" می باشد.

۶۶. آژانس پیگیر دریافت پاسخ ایران به سوالات دقیق ارائه شده در مورد پارچین و کارشناس خارجی بوده و همچنین درخواست دسترسی به یک محل در سایت پارچین خواهد بود. از زمان اولین درخواست آژانس برای دسترسی، فعالیتهای گسترده ای در این مکان انجام شده است که توانایی آژانس را برای راستی آزمایی موثر بطور جدی تضعیف کرده است.

۶۷. از زمان گزارش قبلی مدیرکل ، آژانس از طریق تصاویر ماهواره ای آنچه که به نظر می رسد مواد و پس مانده های احتمالی ساخت باشد را در محل موردنظر مشاهده نموده است.

.I اطلاعات طراحی

۶۸. همچنانکه در بالا اشاره شد (بند ۴۷) در ۱۲ فوریه ۲۰۱۴ ایران یک پرسشنامه اطلاعات طراحی (DIQ) بروز شده برای رآکتور اراک IR-۴۰ به آژانس ارائه نمود.

۶۹. بر اساس مفاد موافقتنامه پادمان و قطعنامه های شورای حکام و شورای امنیت، ایران ملزم شده است تا مفاد کد اصلاحی ۱/۳ بخش عمومی ترتیبات فرعی موافقتنامه پادمان را در مورد ارائه ی زود هنگام اطلاعات طراحی اجرا نماید.

-J پروتکل الحاقی

۷۰. برخلاف قطعنامه های مربوطه شـورای حکام و شـورای امنیت، ایران پروتکل الحاقی را اجرا نمی نمـاید. آژانس در موقعیتی نخواهد بود که تضمین معتبر درباره فقـدان مواد و فعالیتهای هسته ای اعلام نشده در ایران را ارائه دهد مگر اینکه و تا زمانیکه ایران همکاری لازم را با آژانس از جمله اجرای پروتکل الحاقی بعمل آورد.

K . سایر موضوعات

۷۱. در تاریخ ۹ فوریه ۲۰۱۴ اژانس تایید کرد که هفت مجموعه سوختی که در ایران تولید شده و حاوی اورانیومی که در ایران تا ۲۰ درصد U-۲۳۵ غنی سازی شده بود در قلب راکتور تحقیقاتی تهران (TRR) قرار گرفت. در همان تاریخ آژانس مشاهده نمود که مجموعه سوخت مدل مینی IR-۴۰ ( Mini IR-۴۰ prototype‌ )در استخر ذخیره قرار داشت.

۷۲. از ۱۰ فوریه ۲۰۱۴، یک صفحه سوخت شامل ترکیبی از U۳O۸ (تا ۲۰ درصد غنی شده) و آلومینیم در تاسسیات مولیبدن، ید و زینون ( MIX ) وجود داشت از کارخانه ساخت صفحات سوخت ( FPFP ) منتقل شده و برای فعالیتهای تحقیق و توسعه با هدف حداکثر سازی تولید ایزوتوپ های مولیبدن ۹۹ ، زنون ۱۳۳ و ید ۱۳۲ ( ۹۹MO ۱۳۳Xe و ۱۳۲I ( مورد استفاده قرار گرفت.

۷۳. در تاریخ ۱۹ فوریه ۲۰۱۴، آژانس بازرسی از نیروگاه برق هسته ای بوشهر انجام داد، که در آن زمان رآکتور برای سوخت گذاری مجدد خاموش بود.

L. خلاصه:

۷۴. درحالی که آژانس به فعالیت های راستی آزمایی در خصوص عدم انحراف مواد هسته ای اعلام شده در تاسیسات هسته ای و مکان های خارج از تاسیسات هسته ای اعلام شده از سوی ایران که تحت توافقنامه پادمان هستند، ادامه می دهد ، آژانس در وضعیتی قرار ندارد که اطمینان موثقی درباره فقدان فعالیت ها و مواد هسته ای اعلام نشده رائه دهد و بنابراین نمی تواند نتیجه گیری نماید که تمامی مواد هسته ای در ایران برای فعالیت های صلح آمیز هستند.

۷۵. ایران در چارچوب دوره زمانی مشخص شده سه ماه ، شش اقدام عملی اولیه مندرج در ضمیمه چارچوب همکاری را اجرا نموده است. آژانس در حال تحلیل اطلاعات ارائه شده از سوی ایران بوده و خواستار تبیین بیشتر برخی از این اطلاعات شده است.

۷۶. در جریان جلسه فنی برگزار شده در تهران در تاریخ ۸ و ۹ فوریه ۲۰۱۴ ، آژانس و ایران درباره هفت اقدام عملی بعدی که تا ۱۵ می ۲۰۱۴ اجرائی می شود، توافق نمودند. این توافق شامل یک اقدام مربوط به اطلاعات مندرج در ضمیمه گزارش مورخ نوامبر ۲۰۱۱ مدیرکل می باشد.

۷۷. بر اساس درخواست سه کشور اروپائی + ۳ (E۳+۳)و ایران و با تایید شورای حکام ،‌آژانس وظیفه نظارت و راستی آزمائی در ارتباط با اقدامات مندرج در برنامه مشترک اقدام (JPA) را آغاز نموده است.

۷۸. اقدامات اجرا شده از سوی ایران و تعهدات بیشتری که این کشور برعهده گرفته است، گامی مثبت و رو به جلو را نشان می دهد اما کارهای زیادی لازم است صورت گیرد تا همه مسائل باقیمانده حل و فصل گردد.

۷۹. مدیرکل به گزارش دهی بصورت مناسب ادامه خواهد داد.

ضمیمه شماره ۳

بروزرسانی اجرای " اقدامات داوطلبانه " که از سوی ایران پیرامون برنامه مشترک اقدام مورد توافق میان ایران و کشورهای ۳ + ۳ در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۳ برعهده گرفته شده است

آژانس تایید می کند که از ۲۰ فوریه ۲۰۱۴، ایران:

۱. در هیچیک از تاسیسات اعلام شده خود غنی سازی بالاتر از ۵ درصد اورانیوم ۲۳۵ را انجام نمی دهد.

۲. در هیچیک از تاسیسات اعلام شده خود از آبشارهایی در یک ارایش متصل بهره برداری نمی کند.

۳. در کارخانه غنی سازی فردو (PFEP) در حال رقیق سازی UF۶ با غنای ۲۰ درصد از اورانیوم ۲۳۵ می باشد.

۴. در کارخانه ساخت صفخات سوخت (FPFP) در حال تبدیل UF۶ غنی شده ۲۰ درصد از اورانیوم ۲۳۵ به U۳O۸ می باشد.

۵. در کارخانه ساخت صفحات سوخت (FPFP) هیچگونه خط فراوری برای تبدیل دوباره اکسیدهای اورانیوم غنی شده ۲۰ درصد از اورانیوم - ۲۳۵ به UF۶ از اورانیوم ۲۰ درصد ۲۳۵ ندارد.

۶. هیچگونه پیشرفت جدیدی در فعالیتهای خود در کارخانه غنی سازی سوخت (FEP) و کارخانه غنی سازی سوخت فردو (FFEP) و رآکتور اراک (IR-۴۰) شامل تولید و آزمایش سوخت برای رآکتور IR-۴۰ انجام نداده است.

۷. یک پرسشنامه اطلاعات طراحی برای رآکتور IR-۴۰ ارائه نموده و موافقت کرده تا گامهائی را در راستای توافق برای جمع بندی رویکرد پادمانی برای رآکتور بردارد.

۸ . در حال ادامه ساخت کارخانه پودر غنی شده اکسید اورانیوم (EUPP) برای تبدیل UF۶ غنی شده تا ۵ درصد U-۲۳۵ به اکسید می باشد و از اینرو هنوز تبدیل اکسید UF۶ " تازه غنی شده " تا ۵ درصد U-۲۳۵ را شروع نکرده است.

۹. در حال ادامه "اقدامات تحقیق و توسعه پادمان" در کارخانه نیمه صنعتی غنی سازی سوخت (PFEP) شامل "اقدامات تحقیق و توسعه" می باشد و به عدم استفاده از این رویه ها برای انباشت اورانیوم غنی شده ادامه می دهد.

۱۰. فعالیتهای مرتبط با بازفراوری در رآکتور تحقیقاتی تهران (TRR) و تاسیسات مولبیدن، ید و زینون (MIX) یا در هر یک از تاسیسات دیگری که آژانس به آنها دسترسی دارد، انجام نمی دهد.

۱۱. اطلاعات و دسترسی مدیریت شده به معدن و آسیاب اورانیوم در گچین را ارائه کرده است.

۱۲. اجازه دسترسی روزانه به تاسیسات هسته ای در نطنز و فردو را داده است و

۱۳. دسترسی مدیریت شده به کارگاههای تولید سانتریفیوژ، تاسیسات کارگاهها و انبارهای تولید روتور سانتریفیوژ و اطلاعات ارائه شده در مورد آنها را تامین نموده است.