هافینگتون پست:انجماد روابط روسیه و آمریکا

به گزارش سرویس بین‌ الملل باشگاه خبرنگاران به نقل از پایگاه اینترنتی این روزنامه آمریکایی، با وجود آن که این نگرانی غیر واقعی است و سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه نیز احتمال آن را رد کرده است اما وضع به گونه ای است که بعید به نظر می رسد به این زودی ها روابط دو کشور باز هم گرم شود زیرا روسیه توافقی را برای حمایت از تاسیسات هسته ای جدید ایران امضا خواهد کرد، به حمایت از بشار اسد ادامه خواهد داد و در مقابل در برابر استقرار سامانه دفاع موشکی آمریکا در مرزهایش مقاومت خواهد کرد.

با وجود آن که به نظر می رسد اعطای پناهندگی به ادوارد اسنودن به لغو اجلاس روسای جممهور دو کشور منجر شد اما با توجه به تیرگی روابط دو کشور در سال های اخیر چنین تصمیمی خیلی غیرمنتظره نبود.

از نظر آمریکا، روسیه نتوانسته است در برخی اولویت ها مانند سامانه دفاع موشکی، سوریه و ایران با واشنگتن همکاری کند. در عین حال که ایجاد مشکل برای سفیر آمریکا، ممنوع ساختن اعطای سرپرستی کودکان روس به خانواده های آمریکایی و برخی مسائل دیگر همگی عامل تیره و تار شدن روابط دو کشور از دیدگاه آمریکا بوده است.

از دیدگاه روسیه هم آمریکا نتوانسته است همکاری زیادی با مسکو داشته باشد. تصویب قانون ماگنیتسکی که ورود اتباع روسیه که متهم به نقض حقوق بشر هستند را به آمریکا ممنوع می سازد یکی از آن موارد است.

از نظر روسیه آمریکا تنها قدرت بزرگ جهان نیست بلکه یکی از چند قدرت بزرگ مانند خود روسیه و چین است.

روسیه همچنان بر این عقیده است که هر قدرت بزرگی حوزه نفوذ خود یا اختیارات منطقه ای خود را دارد. از نظر روسیه چنین منطقه ای شامل اروپای شرقی، آسیای مرکزی و خاور میانه می شود. با وجود آن که روسیه در مورد مسائل این مناطق با آمریکا همکاری می کند اما معمولا در مقابل تلاش‌های آمریکا برای اجرای سیاست‌های نظامی شدید یا مداخله در منطقه واکنش خوبی از خود نشان نمی دهد همانگونه که اگر روسیه بخواهد در مکزیک مداخله کند، آمریکا واکنش خوبی نخواهد داشت.

برنامه آمریکا برای توسعه سامانه دفاع موشکی خود سال ها است که بحث برانگیز است. روسیه با حضور نظامی آمریکا در کشورهای همسایه خود مانند لهستان و گرجستان که از زمان جنگ سال ۲۰۰۸ میلادی رابطه خوبی با آن ندارد، مخالف است. روسیه نگران است که سامانه دفاع موشکی تاسیسات هسته ای این کشور را درمعرض خطر قرار دهد و از این رو بعید است به این زودی ها توافقی دراین زمینه حاصل شود.

در مورد سوریه هم روسیه همچنان مانع تصویب یک قطعنامه می شود و سرسختانه به حمایت از بشار اسد ادامه می دهد.

مخالفت روسیه با پیشنهادات عربستان برای کنار کشیدن از حمایت از دولت سوریه در نهم اوت نشان داد که برخی محاسبات ژئوپولیتیکی دیگر هم در بین است. این مسئله هم روشن شد که روسیه قصد همکاری در مورد سوریه را ندارد.

از همه مهمتر تقویت روابط روسیه با ایران است. مسکو و تهران در آستانه امضای توافقی به منظور حمایت از ساخت یک نیروگاه هسته ای دیگر در ایران هستند، اقدامی که با منافع آمریکا در تضاد است. این توافق که علی اکبر صالحی، وزیر امور خارجه ایران آن را اعلام کرد قرار است در اجلاس ۱۳ سپتامبر سازمان همکاری شانگ های به امضا برسد یعنی چند روز پس از خاتمه اجلاس گروه ۲۰ در سن پترزبورگ. این زمانبندی نشان می دهد که نفوذ منطقه ای و همکاری با شرکای نزدیک و قدرتمند برای روسیه همچنان از همکاری با جهانیان مهمتر است.

حال این که روسیه تا چه حد در این زمینه ها با آمریکا همکاری خواهد کرد در ماه ها یا سال های آینده مشخص خواهد شد.