تکرار ماجرای حذف هاشمی در مقیاس کوچک تر

شاید بتوان گفت این روزها پرسنل کمتر وزارتخانه ای به اندازه آموزش و پرورش، "خوشحالی و نگرانی همزمان" را تجربه می کنند.

به گزارش عصر ایران، علت این حس دوگانه نیز کاملاً مرتبط است با معرفی محمدعلی نجفی از سوی حسن روحانی به عنوان وزیر پیشنهادی "آموزش و پرورش".

آموزش و پرورشی ها ، هنوز که هنوز است ، از زمان وزارت نجفی در دولت هاشمی در این مجموعه ، به عنوان "دوره طلایی آموزش و پرورش" یاد می کنند.

در دوره او بود که برای اولین بار ، بحث های معیشتی و رفاهی فرهنگیان، جدی گرفته شد، اقدامات عملی برای ارتقای سطح علمی آموزش و پرورش آغاز شد،کار و دانش وارد مدارس شد و دهها اقدام دیگر که باعث شد آموزش و پرورش ، از وزارتخانه ای که همواره محکوم به عزلت و فقر بوده ، به سمت جایگاه حقیقی خود حرکت کند.

البته برخی اقدامات او در دوره های بعدی زمینگیر شد. از جمله اختصاص عوارض دو درصدی به آموزش و پرورش که اگر به طور کامل اجرا می شد، می توانست جهشی تاریخی در آموزش و پرورش ایران ایجاد کند که در زمان وزارت حسین مظفر ، توسط مجلس منتفی شد.

این یادداشت ، در صدد بررسی کارنامه نجفی در دوران وزارتش در آموزش و پرورش نیست. روی سخن با نمایندگان مجلس است که قرار است درباره سرنوشت یکی از مهم ترین وزارتخانه های کشور تصمیم بگیرند.

مخلص کلام این است: معرفی محمد علی نجفی به عنوان وزیر آموزش و پرورش، موجی از امید و خوشحالی را در میان فرهنگیان کشور ایجاد کرده است و عدم رأی به او ، نقطه ای است که می تواند این امید را به یأس تبدیل کند.

این ادعایی است که هر کدام از نمایندگان می توانند با مراجعه به فرهنگیان و یک استمزاج کلی ، صحت اش را دریابند.

از این رو ، انتظار می رود مجلسی ها نگذارند ماجرای آمدن و حذف هاشمی ، در مقیاسی کوچک تر در وزارت آموزش و پرورش تکرار شود.
رأی اعتماد به نجفی ، رأی اعتماد به امید فرهنگیان ایران است.