اشپیگل:اتحاد استراتژیک تهران و مسکو به‌نفع غرب نیست

به گزارش این نشریه آلمانی، روی کار آمدن یک رئیس جمهور میانه‌رو و افزایش توجه جامعه بین الملل به بحران سوریه، ایران را در موضعی قرار داده که می‌تواند به یک توافق هسته‌ای با غرب دست یابد، غرب باید از این فرصت استفاده کند و مذاکرات را هرچه سریع‌تر آغاز کند.

اشپیگل افزود: پیروزی روحانی در انتخابات ایران موجی از خوش‌بینی و امیدواری در داخل و خارج از ایران ایجاد کرد. اکنون امید تازه‌ای برای حل و فصل مجادله طولانی‌مدت غرب بر سر برنامه هسته‌ای ایران به وجود آمده است. حسن روحانی، دیپلماتی میانه‌رو‌تر از رئیس جمهور قبلی ایران برای رفع تحریم های تحمیل شده بر ایران و به ریل بازگرداندن چرخ اقتصاد تحت فشار زیادی قرار دارد. علائمی نیز وجود دارد که سایر نهادهای ایران نیز بر این مسئله تأکید دارند.

به‌نوشته این نشریه آلمانی‌زبان، اما تنها چند روز پس از جشن مراسم تحلیف روحانی در تهران در ۴ آگوست، موضوع دیگری نیز برای روحانی پدیدار شده است. اگر انتخاب دیدار با اولین رئیس خارجی برای رئیس جمهور تازه به قدرت رسیده نشانه‌ای از جهت گیری سیاست خارجی را در خود نهفته دارد، در نتیجه دیدار روحانی با ولادیمیر پوتین در ۱۳ آگوست (۲۲ شهریور) زنگ هشدار را در پایتخت‌های غربی به صدا درمی‌آورد.

این دیدار نشانه اتحاد رو به گسترش تهران و مسکو است که به‌صورت عملی در سوریه قابل مشاهده است. این خبر خوشایندی برای حل و فصل صلح‌آمیز سوریه نیست. اگر بحران سوریه جنگی برای تسلط منطقه‌ای تعبیر شود، کشورهای دخیل در این مسئله مواضع خود را با هم منسجم و‌ هماهنگ خواهند‌ کرد. اکنون یک جنگ نیابتی در سوریه در حال وقوع است و سقوط دولت بشار اسد بر موضع منطقه‌ای ایران تأثیرگذار خواهد بود. تقویت همکاری تهران ــ مسکو در مسئله سوریه منجر به شکل‌گیری اتحاد این دو کشور در سیاست‌های منطقه‌ای و جهانی خواهد شد. به نظر نمی‌رسد که روحانی در موضوع سوریه با سلف خود تفاوت معناداری داشته باشد.

اشپیگل ادامه داد: به‌خلاف بسیاری از کشورهای غربی، تهران اهمیت سوریه را به‌خوبی درک می‌کند. این موضوع بر پرونده هسته‌ای تأثیر خواهد گذاشت و اهمیت آن را کاهش خواهد داد. اکنون غرب باید از این فرصت استفاده کند و مذاکرات هسته‌ای را به‌طور جدی آغاز کند. نتیجه مثبت این مذاکرات موجب برطرف شدن یک تهدید منطقه‌ای و رفع احتمالی سایه جنگی دیگر خواهد شد. این اقدام از سوی دیگر به مردم ایران نشان خواهد داد که ما؛ یعنی«غرب» علیه آنها نیستیم. ما خواستار حل و فصل دیپلماتیک موضوع هسته‌ای هستیم. پس از ۱۵ سال بازی موش و گربه، ما باید به مردم ایران نشان دهیم که اگر دولت آنها به‌طور جدی خواهان همکاری باشد، غرب نیز به‌سمت تغییر مواضع و همکاری با تهران حرکت خواهد کرد، تحریم‌ها را کاهش خواهد داد و وارد مراوده خواهد شد.

هفته‌نامه اشپیگل در نهایت نتیجه گیری کرد: در نگاه اول، در حال حاضر شاید حل و فصل مسئله هسته‌ای به‌اندازه اهمیت بحران سوریه به چشم نیاید. اما عادی سازی روابط ایران و غرب از طریق یک توافق هسته‌ای می‌تواند موجب گشایشی در بحران سوریه نیز شود. این می‌تواند مرحله اول یک استراتژی بلندمدت برای نقش‌آفرینی منطقه‌ای ایران دور از شکل‌گیری اتحاد احتمالی تهران ــ مسکو باشد که خود معضل جدیدی خواهد بود. بنابراین حل و فصل دیپلماتیک مسئله هسته‌ای جزو منافع ژئوپولیتیک حیاتی غرب محسوب می‌شود. بایستی برای کسب حمایت افکار عمومی و سیاسی از این ایده نه‌تنها در ایران و سوریه، بلکه در کشورهای اروپایی تلاش کنیم.