معامله روسیه با آمریکا و اسرائیل علیه ایران!

در شرایطی که کمتر از یک هفته پیش، یک مقام روسی ضمن طرح بحث شکایت ایران از روسیه بر سر موشک‌های «اس ۳۰۰»، خواستار صرف نظر ایران از این شکایت شده بود، اسناد جدیدی که از سوی سایت «ویکی لیکس» افشا شده، نشان می‌دهد هدف روسیه از عدم تحویل این موشک‌ها، معامله با آمریکا و رژیم صهیونیستی در مسائل منطقه‌ای و بین‌المللی بوده است.

به گزارش ایسنا به نقل از تابناک، این روزها در حالی بحث احتمال تحویل سامانه موشکی «اس ۳۰۰» از سوی روسیه به دولت سوریه به طور جدی مطرح می‌شود که بسیاری با یادآوری بدقولی روسیه در زمینه تحویل این موشک‌ها به ایران، نسبت به جدی بودن روسیه در این مورد نیز ابراز تردید می‌کنند.

معاون وزیر خارجه روسیه اخیرا بار دیگر بر تعهد کشورش به تحویل این سامانه موشکی به سوریه تاکید کرد اما با توجه به در جریان بودن تلاش‌ها برای برگزاری کنفرانس بین‌المللی حل بحران سوریه در ژنو، کشورهای غربی معتقدند چنین اقدامی از سوی روسیه می‌تواند «غیر سازنده» تلقی شود.

با این حال، اسنادی که به تازگی در این زمینه از سوی سایت افشاگر «ویکی لیکس» منتشر شده، بیش از پیش این گمانه را تقویت می‌کند که روسیه صرفا در پی امتیازگیری از غرب است زیرا بر اساس این اسناد، مسکو پیش از این نیز بازی مشابهی را درباره ایران انجام داده است.

خبرگزاری «رویترز» ضمن اشاره به این اسناد جدید می‌نویسد: اعلام متعهد بودن روسیه به تحویل این موشک‌ها به سوریه، بازتاب‌دهنده تعهدی است که این کشور پیش از این به ایران داده بود. این در حالی است که بر اساس اسناد ویکی‌لیکس، مسکو مکررا تضمین داده که «اس ۳۰۰» را در اختیار هیچ کشوری نخواهد گذاشت.

در یکی از این اسناد، به نقل از «ویکتور سیماکوف» مشاور امور فلسطین و رژیم اسرائیل در وزارت خارجه روسیه آمده که مسکو به خوبی از «اثر بی‌ثبات‌کننده» تحویل «اس ۳۰۰» به یک کشور خاورمیانه‌ای آگاه است.

این سند بیان می‌کند: «سیماکوف تاکید کرد که روسیه به خوبی نگرانی رژیم اسرائیل را از اینکه سامانه‌های اسکندر و یا اس ۳۰۰ به دست ایران یا سوریه برسد، درک می‌کند». دلیل عنوان شده برای این امر، آن بوده که سوریه پیشتر موشک‌های ضد تانک روسی را در اختیار حزب‌الله گذاشته و بر همین اساس، روسیه قول داده در آینده، نسبت به «استفاده‌کننده نهایی» از تسلیحات خود، کنترل بیشتری اعمال کند.

آن‌گونه که از این اسناد بر می‌آید، سوریه در سال ۲۰۰۸ تلاش داشته تا سامانه «اس ۳۰۰» را به دست بیاورد و به همین منظور، به روسیه پیشنهاد داده در مقابل برنامه آمریکا برای استقرار سپر موشکی در اروپا، موشک‌های خود را در خاک سوریه مستقر سازد.

با این حال، هر چند قراردادی به این منظور در سال ۲۰۱۰ به امضا رسید اما روسیه پیش و پس از آن با استقرار موشک‌های خود در سوریه موافقت نکرد. دلیل این امر، وعده‌ای بوده که رژیم اسرائیل در جریان جنگ اوت ۲۰۰۸ روسیه و گرجستان به روسیه داده مبنی بر اینکه از مسلح کردن گرجستان خودداری کند.

از سوی دیگر در همان سال، یعنی سال ۲۰۰۸، گمانه‌زنی‌هایی درباره احتمال عمل کردن روسیه به تعهدات سال ۲۰۰۵ خود برای تحویل «اس ۳۰۰» به ایران در جریان بوده اما مقامات روسی به کاردار سفارت آمریکا در مسکو اطمینان می‌دهند که تا زمانی که ایران به تعهدات هسته‌ای خود عمل نکند، چنین سامانه‌ای را برای این کشور ارسال نمی‌کند.

اما بار دیگر در سال ۲۰۰۹، بحث ارسال این موشک‌ها برای ایران جدی می‌شود و همین امر، سبب می‌شود واشنگتن از شش کشور متحد خود در خاورمیانه بخواهد بر سر این موضوع به روسیه فشار وارد کنند. این تلاش برای آمریکا نتیجه‌بخش بوده اما در همان زمان، «جان بریل» که مدتی بعد سفیر آمریکا در مسکو شد، پیش‌بینی کرد که روسیه به دلایل مالی، سیاسی و دیپلماتیک، این بازی را ادامه دهد.

بر اساس اسناد ویکی لیکس، در سال ۲۰۰۹، سرگئی ریابکوف معاون وزیر خارجه روسیه، موضوع قرارداد را منتفی و آن را متوقف خوانده و اشاره می‌کند که روسیه نمی‌خواهد بار دیگر این موضوع را طرح کند. در سندی مربوط به آوریل ۲۰۰۹ به نقل از وی آمده: «هرچه ما درباره این موضوع از واشنگتن کمتر بشنویم، بهتر است».

در همین زمان، برخی مقامات روسی نیز به «آموس گیلعاد» رئیس وقت دفتر سیاسی - نظامی وزارت جنگ رژیم اسرائیل گفته‌اند که سامانه «اس ۳۰۰» به دلایل سیاسی به ایران تحویل داده نخواهد شد. با این حال، به گفته گیلعاد روس‌ها گفته‌اند در صورتی که آمریکا بخواهد به تلاش خود برای استقرار سامانه موشکی در لهستان و جمهوری چک ادامه دهد، در محاسبات سیاسی خود تجدیدنظر خواهند کرد.

اما در نهایت، روس‌ها در سال ۲۰۱۰ از فروش این سامانه به ایران خودداری می‌کنند و در ازای آن، رژیم اسرائیل موافقت می‌کند که پهپادهایی را برای جبران ضعف روسیه در این زمینه در مقابل گرجستان، در اختیار مسکو قرار دهد.

بریل در سال ۲۰۰۹ در اظهارنظری جالب توجه گفته: «خوب یا بد، موضوع تحویل اس ۳۰۰ به نوعی فشارسنج در روابط دوجانبه آمریکا با روسیه تبدیل شده است».