بازار موسیقی در انتظار بهار
علی طجوزی بازار موسیقی ایران با توجه به نزدیک بودن پایان سال و تمام شدن ماه صفر در حال گذر از رکود دو ماهه خود است. کم‌کم شرکت‌ها و موسسات تولید و توزیع آثار موسیقیایی در شرف خیز به سوی بازار هستند تا علاوه‌بر خروج از این رکود بتوانند رکوردهای فروش را نیز با محصولات خود کسب کنند.
این در حالی است که علاقه‌مندان به موسیقی منتظر عرضه کارهای جدید هستند. در این میان می‌توان به دوستداران موسیقی کلاسیک اشاره کرد.
دوستداران این طیف نیز مثل دوستداران دیگر سبک‌ها در این مدت جز در یکی دو مورد شاهد حضور کار جدیدی به بازار نبوده‌اند. در واقع بعد از تابستان بسیاربسیار گرم موسیقی سنتی در ایران که در آن کنسرت‌های متعدد برگزار شد و همچنین آلبوم‌هایی به بازار آمد دیگر از شور و شوق خبری نیست.
از سوی دیگر طی هفته گذشته در حالی که کم‌کم علاقه‌مندان به شهرام ناظری و مولانا کم‌کم در حال فراموش کردن حضور «شور رومی» در بازار هستند؛ «روی در آفتاب» علیرضا قربانی توانستند باز هم لقب پرفروش‌ترین را به خود اختصاص دهند. این آلبوم که شامل دو لوح فشرده است تمامی اشعارش را از کلیات شمش تبریزی برگرفته است.
قطعاتی نیز که در این اثر روایت می‌شود باز هم برگرفته از کلام مولانا و شمس تبریزی است و صدای راوی «پرویز بهرام» گرمای خاصی به اشعار همیشه گرم مولانا داده است.
«روی در آفتاب» همان‌طور که توانسته است نظر بسیاری از علاقه‌مندان را به خود جلب کند، انتقادهایی را نیز به خود دید. عمده‌ترین این انتقادها مربوط می‌شود به پیوند شعر و موسیقی. صادق چراغی آهنگساز «روی در آفتاب» در تجربه اول همکاری مشترکش با قربانی در آلبوم «خشت و خاک» توانست فضایی را به مخاطب ارائه کند که کاملا با اشعار که به صورت آواز و روایت به گوش می‌رسید همخوانی داشت و بسیار همجنس بودند. چرا که اشعار «خشت و خاک» همگی برگرفته از شاهنامه فردوسی بودند و چراغی با بهره گرفتن از سازهای کلاسیک ایرانی و همچنین سازهای محلی فضایی کاملا در خور شاهنامه با صدای قربانی به وجود آورده بود.
اما در «روی در آفتاب» که آهنگساز و خواننده آشنایی بیشتری با هم پیدا کرده‌اند این همگونی شعر و صدا به آن صورت دیده نمی‌شوند. منتقدان بر این عقیده‌اند که نوع آواز و موسیقی همخوانی ندارد؛ چرا که پیوند شعر و موسیقی یکی از ارکان لاینفک موسیقی کلاسیک یا سنتی ایرانی است.
به عقیده آنها «روی در آفتاب» اگر اجزایش را جداگانه بررسی کنیم کار بسیار درخور و قابل توجهی می‌شود.
آواز قربانی مثل اکثر آوازهای او در کارهای قبلی‌اش بسیار احساس برانگیز و دل‌نواز است، صدای راوی که بدون انکار تاثیر شگرفی بر مخاطب می‌گذارد و موسیقی آن هم که جذاب و استوار است.
اما به‌رغم تمام تلاش صادقی در مقام آهنگساز و استفاده از سازهای مختلف به عنوان ساز پایه در قطعات مختلف و سعی در پیوند شعر و موسیقی باز هم آنچنان که باید نتوانسته است کاری را از آب در بیاورد که بتواند حق مطلب شور و شوق و غریو پنهان اشعار مولانا را ادا کند.
اما باز هم با تمامی این انتقادها قربانی توانسته است طی سه چهار سالی که به طور رسمی آثارش به بازار عرضه می‌شود، جایگاه ویژه‌ای برای خود نزد علاقه‌مندان به موسیقی کلاسیک یا سنتی پیدا کند و هر چه که این علاقه و مدت حضور زیادتر می‌شود انتظارها نیز بالاتر می‌رود.
بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.
