چرا اینترنت گران و بی کیفیت شد؟

بین دو بحث کیفیت پایین و قیمت بالای اینترنت به طورطبیعی باید تفاوتی قائل شد، اما در بازار اینترنت ایران این دو به هم وابسته‌‌اند. هر چند امروزه می‌توان موضوع افزایش قیمت ارز را به عنوان یک عامل اصلی برای افزایش قیمت و کاهش کیفیت برشمرد، اما واقعیت این است که پیش از نوسانات ارزی هم وضعیت اینترنت بهتر از این نبود. به واقع، آنچه موجب برون‌ریزی مشکلات اینترنتی شده، افزایش تقاضا برای اتصال به اینترنت طی سال‌های اخیر است. تقاضایی که با تخمین اشتباه دولتمردان قرار بوده به سمت شبکه ملی اطلاعات سرازیر شود، اما نه در دوره وزارت تقی‌پور و نه سلیمانی این شبکه جایگزینی برای اینترنت نشد و ظاهرا تمامی‌ تلاش‌ها در بحث‌های فنی باقی ماند و به حوزه محتوا امتداد پیدا نکرد. شاید یک عامل دیگر گرانی اینترنت انحصاری است که در مسیر انتقال پهنای باند در اختیار دولت قرار گرفته است. درحالی‌که در همه دنیا شرکت‌های خصوصی وظیفه انتقال پهنای باند را ( که یک موضوع فنی / عملیاتی است) برعهده دارند. در ایران این انحصار به بهانه‌های مختلف در اختیار شرکت زیرساخت باقی مانده در حالی که به نظر می رسد اهداف اقتصادی و درآمدزایی از این موضوع در اولویت قرار دارد. در واقع، اگر دولت تصور می‌کند با کسب درآمد از موضوع انتقال پهنای باند مبلغی به حساب خود واریز می‌کند ضرر و زیان ناشی از کندی و یا گرانی و عدم توسعه اینترنت هزاران برابر مبلغی است که قرار است به این شکل از مردم گرفته شود