بررسی تامین مالی و هزینههای مالی
زهره صفری/ کارشناس بازار سرمایه
هزینه مالی شرکتها از جمله هزینههایی است که در سودآوری آنها بسیار اثرگذار است. شرکتها از تامین مالی از طریق بانکها، یا همان دریافت وام، برای خود نقدینگی لازم را فراهم میآورند تا بتوانند پروسههای خود را پیش ببرند. شرکت اگر نقدینگی لازم را نداشته باشد در خرید مواد اولیه یا تسویه بدهیهای جاری خود به مشکل بر خواهد خورد. برخی شرکتها که نمیتوانند نقدینگی لازم را از درون شرکت تامین کنند، به ناچار تامین مالی کرده و نقدینگی لازم را فراهم میکنند.
معمولا وامهایی که شرکتها دریافت میکنند یا ریالی هستند یا ارزی. وامهای ریالی معمولا نرخ سود در رنج ۱۵ تا ۲۲ درصد دارند. با مراجعه بهصورت مالی شرکتها میتوان اطلاعات مربوط به مبلغ و نرخ سود وام را مشاهده کرد. از طرفی برخی شرکتها وامهای ارزی دریافت میکنند. این وامها معمولا برای طرحهای توسعه شرکتها بهکار میروند. وام ارزی برای شرکت ریسک ایجاد میکند. زیرا ما همواره در جامعه تورمی زندگی میکنیم و دلار در اکثر دورهها نوسان رو به بالا دارد. ممکن است شرکتی وام ارزی دریافت کرده باشد در حالی که دلار در آن زمان ۳۵۰۰ تومان بوده و حالا باید با دلار ۲۵ هزار تومان آن وام را تسویه کند! یعنی با دلار ۷ برابر! نرخ سود وامهای ارزی معمولا ۶ تا ۸ درصد است.
گاهی دولت برای بهبود چرخه تولید و حمایت از سرمایهگذاران و تولیدکنندگان، در بازههایی که جهش ارزی وجود دارد، این امکان را فراهم میکند تا تولیدکنندگان و سرمایهگذارانی که از صندوق توسعه ملی وام ارزی دریافت کردهاند، ریالی آن وام را تسویه کنند. این اتفاق میتواند در روند سودآوری شرکتها موثر باشد. گاهی بعضی شرکتها موفق به دریافت تسهیلات ارزان میشوند، یعنی با نرخ سود پایین وام میگیرند. دریافت تسهیلات ارزان نیز بسیار به نفع شرکتهاست و در سودآوری آنها اثرگذار است.