کسبوکارهای کوچک، فاجعههای بزرگ
شادیآذری<br>لیزاو مک لوین در شرایطی که به کابوس یک فعال اقتصادی میماند زندگی میکنند.
شادیآذری
لیزاو مک لوین در شرایطی که به کابوس یک فعال اقتصادی میماند زندگی میکنند.
این کابوس زمانی آغاز شد که یک توفان سهمگین با سرعت ۱۵۷ متر بر ساعت هرچه در مرکز تفریحی آنها به آن مونتگومری بود را در هم شکست و ویران کرد. این فاجعه در ۱۵ نوامبر ۲۰۰۶ در آلابامای آمریکا روی داد. اگرچه ۳۱ کودک و ۱۱ نفر از کارکنان این مرکز تفریحی با گریختن به سوی داخل ساختمان مرکز توانستند جان خود را نجات دهند، اما این کسب و کار ۵/۲میلیون دلاری که ۵۰کارمند در آن به استخدام درآمده بودند، از بین رفت. این مرکز تفریحی تنها منبع درآمد این زوج بود که دارای ششفرزند هستند. پولی را که بیمه پرداخت کرد صرف اجارهبهای آن ملک ویران شد. پس از آنکه سازمان کسبوکارای کوچک آمریکا آن بخش از ایالات آنها را منطقهای فاجعهزده نامید، خانواده مک لوین امیدوار شدند بتوانند از وام همیاری فاجعه که برای کمک به نوسازی و تعمیرات درازمدت در نظر گرفته شده بود، برای بهبود اوضاع خود بهره گیرند.
سازمان کسب وکارهای کوچک که مدیریت این نوع وام و سایر وامهایی را که در قالب برنامه احیای پس از فاجعه ارائه میشوند، برعهده داشت، اعلام کرد که سعی میکند ظرف ۲۱روز به متقاضیان دریافت این وامها پاسخ گوید. اما خانواده مکلوین اکنون که هشت ماه از پر کردن و ارائه فرم تقاضایشان میگذرد، هنوز در انتظار تاییدیه تخصیص وام هستند.
لیزا مکلوین که هنوز درگیر فرآیند اخذ تاییدیه دریافت وام است، میگوید: به نظر میرسد آنها به دنبال راههایی هستند که به شما کمک نکنند.
در آخرین اقدامی که از سوی سازمان کسب و کارهای کوچک انجام شد، به خانواده مکلوین نامهای فرستاده شد که طی آن از آنها خواسته شده بود اطلاعات بیشتری برای تکمیل فرم تقاضای وامشان ارائه دهند. آنها برای این کار تنها تا ۱۰ جولای مهلت داشتند در حالی که این نامه که تاریخ آن ۲۹ ژوئن بود روز دوم جولای به دست آنها رسیده بود.
وی که گروه رسیدگی به فاجعه این سازمان برای اولینبار دو هفته پس از آن توفان سهمگین از مرکز تفریحی ویران شده، خانواده لوین بازدید کردند، این زوج امیدهای زیادی در دل داشتند.
لیزامک لوین میگوید: «آنها خیلی زود آمدند و به طرز شگفتانگیزی خوب عمل میکردند.»
این گروه به آنها نشان داده بود که برای درخواست وام ۵/۱میلیون دلاری با نرخ بهره ۴درصد نیاز به چه چیزهایی دارند.
خانواده مک لوین روز ۹ دسامبر اقدام کردند. اما یک ماه بعد کاملا مایوس شدند زیرا هنوز نتوانسته بودند خسارت خود را بیمه دریافت دارند و سازمان کسب و کارهای کوچک هم به آنها اعلام کرده بود که تصور نمیرود آنها بتوانند از پس بازپرداخت وامشان برآیند. به آنها گفته شد شش ماه دیگر دوباره اقدام کند.
خانواده مک لوین بابت مرکز تفریحیشان که در سال ۲۰۰۴ خریداری کرده بودند، ۱۵/۳میلیون دلار بدهکار بودند. آنها با بیمهگزار خود در ماه فوریه به تفاهم رسیدند که با ۱۰درصد تخفیف حدود بیش از سه میلیون دلار پرداخت کنند.
در ماه آوریل، این خانواده که امیدوار به از سر گیری کسب و کارشان بودند یک مرکز تفریحی کوچکتر در دوتان آلاباما که دو ساعت با محل قبلی فاصله داشت خریدند. آنها بخشی از مرکز خود را به قیمت ۵۰۰۰۰۰دلار فروختند تا به عنوان پیشپرداخت محل جدید بپردازند.
از سوی دیگر دو میلیون دلار وام بانکی گرفتند با بهره ۱۰درصد کل خانواده نیز به آن محل جدید تغییر مکان داد.
لیزا مک لوین میگوید: «اگر ما این فرصت خوب را در دوتان پیدا نکرده بودیم، نمیرفتیم. ما هنوز به وام جبران خسارتهای سازمان کسبوکارهای کوچک نیاز داریم زیرا بهره ۱۰درصدی برایمان زیاد است. با بهره ۴درصدی امکان بازگشت به کار قبلی و بازسازی آن که ما بیشتر به آن تمایل داریم، برایمان وجود خواهد داشت.
شما چطور؟ آیا بنگاه اقتصادی شما هم به ناگهان و به طرز غیرمنتظرهای دچار مشکل شده است؟ کارآفرینانی که این تجربه تلخ را از سر گذراندهاند، به شما میتوانند بگویند که چگونه از چنین گودالی خود را بالا کشید و به موفقیت برسید. در اینجا با شش کارآفرین آشنا میشوید که تجربیات و نصیحتهای آنها میتواند به شما بسیار کمک کند.»
|
نوع حادثه: توفان |
|
|
نوع حادثه: از بین رفتن وبسایت |
|
|
نوع حادثه: از بین رفتن ساختمان بهخاطر یک طرح توسعه |
|
|
نوع حادثه: اختلاس |
|
|
نوع حادثه: ورشکستگی |
|
|
نوع حادثه: انفجار لوله بخار |
|