ما و انتخابات آمریکا

حبیب‌ا... محمودان

سرانجام انتخابات میاندوره‌ای مجالس کنگره و سنای آمریکا با پیروزی حزب دموکرات بر حزب جمهوریخواه به پایان رسید و بدین‌ترتیب عصری جدید در تاریخ این ابرقدرت جهان آغاز شد. مرکز ثقل حزب جمهوریخواه پنتاگون و شرکت‌های بسیار بزرگ صنعتی و تجهیزات نظامی و وابسته و شرکت‌های نفتی می‌باشد در حالی‌که روزنامه‌نگاران و اصحاب مطبوعات به‌علاوه شرکت‌های تجاری متوسط و کوچک و دانشگاهیان و کارمندان دولتی و به طور کلی طبقه متوسط آمریکا از طرفداران سنتی حزب دموکرات هستند. به همین ترتیب رفتار دولتمردان هر دو طرف متفاوت است. جمهوریخواهان به ظاهر همیشه از موضع قدرت با مسائل برخورد می‌کنند و معمولا در خفا اهل معامله‌اند. در حالی‌که دموکرات‌ها در ظاهر اهل مذاکره‌اند و در عمل اهل امتیاز دادن نیستند. در دوران پس از انقلاب اسلامی در ایران هرگاه که جمهوریخواهان در راس قدرت بوده‌اند تکیه اصلی دکترین سیاسی آمریکا علیه ایران تهاجم نظامی بوده است. در حالی‌که در زمان دموکرات‌ها مساله حقوق بشر و تحریم‌های تجاری علیه ایران به کار گرفته می‌شود. اما این بار رییس‌جمهور جمهوریخواه و کنگره دموکرات در مقابل ایران قرار دارند. به نظر می‌رسد با توجه به مسائل عراق در برهه کنونی گزینه تهاجم نظامی در بی‌رنگ‌ترین حالت خود باشد و عملا این فرصت برای کشور ما فراهم باشد که از تله‌های ایذائی هر دو حزب، خود را برهاند. احتمالا از فشار آمریکا بر مجامع عمومی بین‌المللی و همچنین نفوذ دیپلماتیک آنها بر روی دولتمردان کشورهای دیگر نیز کاسته خواهد شد زیرا حل تضاد موجود در ساختار قدرت فعلی و چیدمان مهره‌ها بر اساس تقسیم قدرت نیازمند زمان است. بدین‌ترتیب دستگاه دیپلماسی کشور فرجه‌ای نسبتا کوتاه می‌یابد تا متناسب با شرایط جدید تاکتیک‌های مناسب‌تر را به‌کار گرفته و سعی در برهم زدن توازن به‌نفع خود کند. هر چند موقعیت ایران در میان ملت‌های جهان مناسب‌تر می‌نماید اما بنگاه‌های تبلیغاتی بین‌المللی چنین القا کرده‌اند که گویا ایران یکی از بزرگ‌ترین تهدیدها برای صلح جهانی است و بدین‌ترتیب حضور دولتمردان ایرانی را در مجامع بین‌المللی کمرنگ کرده و از کسب جایگاه مناسب برای کشورمان در منطقه و جهان جلوگیری می‌کنند.

در مرحله جدید مقابله با سیاست‌های استکباری می‌بایست متناسب با موقعیت، آنها را ارتقای داد و فرصت را از آنها گرفت. بی‌تحرکی و نگاه به درون می‌بایست جای خود را به جهان‌بینی و قدرت مقابله عقلانی بدهد. مردم آمریکا ثابت کرده‌اند آنقدر هم که زمامداران آنها تصور می‌کنند بی‌اطلاع و بی‌تفاوت نیستند و چنانچه بتوانیم با آنها صادقانه ارتباط برقرار کنیم، می‌توانیم امیدوار باشیم که حرف حق را می‌شنوند. همچنین در مورد حقوق بشر و مسائل مربوط به آن می‌بایست با وضع قوانین حقوقی جامع و مانع و اعمال قدرت مدیریت مقتدر و کارآمد، شالوده دستگاه قضایی را فراهم آوریم تا برای همیشه این بهانه از بین برود. اما در مورد تحریم‌های اقتصادی طرف مقابل ترفندهای بیشتر و موثرتری را به کار خواهد گرفت. باید آماده‌تر بود و دوست را از دشمن شناخت. میدان اصلی کارزار همین جاست. بر دولت فرض است که آنچه در توشه دارد در این میدان به کار گیرد و همگی بدانیم و باور داشته باشیم که چنانچه جایگاه اقتصادی اصلی را بیابیم دیگر معاندین به این کشور چشم طمع نخواهند دوخت.