تشکل‌های نساجی، اولین تشکل‌هایی بودند که بررسی اسناد جوایز صادراتی به آنها سپرده شد

سالن کنفرانس شماره ۲ سازمان توسعه تجارت واقع در محل دائمی نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران در نیمه دوم مهرماه، میزبان جمعی از اعضای تشکل‌های نساجی بخش‌خصوصی از جمله انجمن صنایع نساجی ایران، اتحادیه صادرکنندگان صنایع نساجی و پوشاک ایران، انجمن تولیدکنندگان کیسه و گونی پلی‌پروپیلن، انجمن صنایع همگن نساجی، انجمن صنایع بهداشتی و سلولزی و دیگر تشکل‌های مرتبط بود. این تشکل‌ها به دعوت دکتر محمدباقر مجتبایی، معاون کمک‌های فنی تجاری و حمایت از صادرات سازمان توسعه تجارت ایران به منظور بحث و بررسی پیرامون «سیاست‌های تشویق صادرات سال ۸۵» دولت گردهم آمده بودند. در این نشست ابتدا دکتر مجتبایی در سخنانی رئوس کلی این سیاست‌ها را اعلام کرد این سخنان را به نقل از نشریه صنعت نساجی پیش رو دارید.

در بین تشکل‌های صادراتی، تشکل‌های صنایع نساجی از جمله انجمن صنایع نساجی ایران و اتحادیه صادرکنندگان، اولین تشکل‌هایی هستند که به آنها اعتماد کرده و بررسی اسناد جوایز صادراتی را به آنها سپردیم. این اتفاق، تجربه بسیار خوبی بود و به هیچ وجه از این کار پشیمان نیستیم. دوستان ما هم در این دو تشکل به خصوص آقایان نبوی رییس اتحادیه صادرکنندگان و مهندس بصیری دبیر انجمن صنایع نساجی ایران مساعدت‌های فراوانی انجام دادند.

جایزه صادراتی صنایع نساجی و پوشاک و چرم در سال ۸۳ ده‌درصد بود که اعتبار آن به طور کامل تامین و جایزه متقاضیان هم پرداخت شده مگر موارد استثنا که ممکن است پرونده‌ای مشکل داشته باشد که باید به طور موردی بررسی شود. جوایز سال ۸۴ که پنج‌درصد تعیین شده نیز به زودی پرداخت خواهد شد.

برای سال ۸۵ سیاست‌های تلفیق را در نظر گرفته‌ایم. یعنی تلفیقی از پرداخت جایزه نقدی و راهکارهای حمایتی غیرنقدی. هدف از برگزاری چنین نشست‌هایی نیز استفاده از نظرات کارشناسی اعضای تشکل‌ها است.

به ویژه اینکه صنعتگران نساجی، گروه بسیار فعال و حساسی هستند و ما به نظراتشان احترام می‌گذاریم و سعی می‌کنیم آنها را در تدوین سیاست‌ها مد نظر قرار دهیم.

در سال ۸۵ سقف پرداخت جایزه نقدی برای دیگر صنایع ۲درصد در نظر گرفته شده ولی برای صنایع نساجی همان ۵درصد تعیین شده و خوشبختانه کاهش نیافت. دلیل این امر هم وضعیت خاص این صنعت و لزوم حمایت بیشتر آن از طرف دولت است. من از تشکل‌های حاضر در این جلسه می‌خواهم کمیته‌های تخصصی برای بررسی سیاست‌های تشویق صادرات در سال ۸۶ تشکیل دهند به طوری که بتوانیم در سال ۸۶ جایزه هر کالا را متناسب با آن تعیین کنیم. به نظر می‌رسد بیش از هر چیز، نیازمند نظرات طرح‌های دست‌اندرکاران تشکل‌ها هستیم. خواسته‌های اعضای تشکل‌ها به صورت نامه‌های مفصل می‌آید ولی اگر همین خواسته‌ها به صورت طرح‌های مدون با پیشنهادهای مشخص و پشتوانه پژوهشی به سازمان ارائه شود، قطعا موثرتر خواهد بود. هدف ما هم از این کار تقویت رابطه سازمان با تشکل‌ها است که امیدواریم در این راه به ما کمک کنید.

اقدام دیگری که در نشست با دکتر جهرمی وزیر کار و امور اجتماعی به توافق رسیدیم، تصویب شش پیشنهاد برای افزایش اشتغالزایی بود. یکی از آنها این بود که اولویت به طرح‌هایی داده شود که رویکرد صادراتی دارند. من در آن جلسه گفتم که دولت به جای دادن وام برای اشتغالزایی، باید بستر فعالیت‌های تولیدی و صادراتی را فراهم کند. این بستر خود عامل اشتغالزایی خواهد بود.

خوشبختانه وزیر کار و امور اجتماعی نیز با این نظر موافق بود و قول همکاری دادند توافق به عمل آمد که جمع‌بندی نظرات با حضور اعضای تشکل‌ها تداوم بخشیده شود.