کاست‌های موسیقی پاپ را گران کنید!

امیرحسین کرمی‌رادمردی - همیشه به گرانی معترض بوده‌ایم، همیشه صدایمان از بالا رفتن قیمت‌ها در آمده اما این بار به حمایت از قشر هنرمندان قصد داریم از ارزانی بنالیم!‏

سال ۷۷ اولین سالی بود که موسیقی پاپ ایران پس از ۲۰ سال وقفه دوباره به جریان افتاد. اولین کاستی که روانه بازار شد دلشوره نام داشت با صدای خشایار اعتمادی! آن سال قیمت این کاست و سایر کاست‌های پاپ که بعدا منتشر شد ۶۰۰ تومان بود، به هر نوار فروشی یا فروشگاه فرهنگی که مراجعه می‌کردیم می‌توانستیم هر کاستی را با همین قیمت خریداری کنیم. بهای آن زمان کاست بهای مناسب بود. حداقل در مقایسه با سایر قیمت‌‌ها!از آن زمان درست ۶ سال می‌گذرد. در این ۶ سال خیلی چیز‌ها تغییر کرده خیلی قیمت‌ها حتی ۵ برابر شده است. نرخ ترانه‌ها، ملودی‌ها، تنظیم‌ها، نوازنده‌ها و استادیوها هم بالا و بالاتر رفته اما جالب اینکه هنوز هم بهای یک کاست پاپ در بازار ۶۰۰ تومان است!شاید این ماجرا برای مخاطبان این نوع موسیقی پاپ که البته تعدادشان روز‌به‌روز رو به کاهش است، خوشحال کننده باشد اما دست اندرکاران موزیک این حادثه را یک فاجعه تلقی می‌کنند.بهروز و بهنام صفاریان از فعالان این عرصه در این باره می‌گویند: اگر قرار باشد قیمت کاست تغییر نکند، شرکت‌ها به دلیل این که سود کمتری می‌برند یا اصلا آلبوم‌های پاپ را خریداری و پخش نمی‌کنند و یا با بهای نازل کاست‌ها را می‌خرند و می‌فروشند. در هر صورت ضرر نهایی به هنرمندان خواهد رسید و ما و اقبال ما هم از نظر مالی و هم از نظر مخاطب با مشکل مواجه خواهد شد.‏بهنام صفاریان اعتقاد دارد قیمت ایده‌آل برای کاست ۱۰۰۰تومان است، او می‌گوید: مردم ما گاه برای خرید کاست‌های خارجی آن هم بدون اینترنت و با کیفیتی نازل ۱۵۰۰تومان دست به جیب می شوند.فکر می‌کنم آنهایی که مخاطب موزیک پاپ داخلی هستند هم حاضر باشند برای کاست خواننده مورد علاقه‌شان ۱۰۰۰ تومان بپردازند!‏از طرف دیگر اهالی موسیقی پاپ بر این باورند قیمت کم هر چیز باعث پایین آمدن ارزش آن در میان مخاطبان و مشتریانش می‌شوند. آنها معتقدند، اگر کاست‌های پاپ قیمتی بالاتر از این داشته باشد، شاید با کارهای حرفه‌ای به آشتی دوباره علاقه‌مندان به موسیقی منجر شود.با این حال تهیه‌کننده‌ها و پخش‌کننده‌های کاست‌های موسیقی خیلی با بالاتر رفتن قیمت کاست موافق نیستند.آنها از کمتر شدن همین تعداد محدود مخاطب هم می‌ترسند و واهمه دارند که در صورت بالارفتن قیمت کاست دیگر شانسی برای فروش محصولاتشان نداشته باشند.البته نباید این را از نظر دور داشت که افزایش قیمت کاست در نهایت باعث افزایش سود برای تهیه‌کننده، خواننده و سایر دست‌اندکاران موسیقی خواهد شد.علی بحرینی روزنامه نگار و ترانه سرا هم در این ارتباط حرف‌های جالبی دارد: سال ۷۷ که پاپ تازه جان گرفت قیمت استودیوها ۱۵ تا ۱۷هزار تومان نبود.آن زمان هیچ نوازنده‌ای برای یک پارت نواختن ۱۰۰هزار تومان و یا بلکه بیشتر نمی‌گرفت.قیمت شعر هیچ شاعری ۳۰۰هزار تومان نبود و هیچ آهنگساز و تنظیم‌کننده‌ای دستمزد کارش را یک میلیون تومان نمی‌دانست، پرواضح است با بالارفتن فله‌ای قیمت‌ها باید فکری هم به حال گران کردن کاست کرد.‏اگر قرار باشد اوضاع به همین منوال پیش برود، متاسفانه به زودی شاهد مرگ تدریجی موسیقی پاپ خواهیم بود.تهیه‌کننده‌ها و پخش‌کننده‌ها باید در نظر داشته باشند که اگر قیمت کاست را منطقی کنند، از لحاظ مالی به نفعشان خواهد بود و به موسیقی پاپ هم کمک شایانی خواهند کرد.در هر حال این بحث در میان دست‌اندرکاران موسیقی بالا گرفته است. عده‌ای موافق‌اند و عده‌ای مخالف، اما به نظر می‌رسد که بالا رفتن قیمت کاست حداقل تا ۸۰۰تومان درصدی از مشکلات عمده این قشر از هنرمندان را که متاسفانه به دلیل تبلیغات وسیع ماهواره‌ای برای دیگران با کمبود مخاطب مواجه شده‌اند، برطرف سازند.باید دید آخر این قصه چه خواهد شد؟